mánadagur 12. apríl 1948síða 2
‹ fyrra síða allar 4 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
12. apríl 1948
Fyri góðan fiskiskap er einki
so umráðandi sum at hava hitt
besta ekkóloddið.
Hett ásanna allir „fiskimenn
Tey ekkólodd, sum føroyskir
fiskimenn higartil hava brúkt,
mála einans dýpdina og vísa,
hvussu botnurin er vorðin, men
tey »registrera« ikki fiskatorvur-
nar ella aðrar leysar lutir, ið
liggja í sjónum onkunstadni
millum botnin og skipið.
Men nú hava kynstriir heilar
loyst uppgávuna at kunna regi-
strera fiskin, ið skipið siglir yvir.
Og hetta kann verða gjørt, sjálvt
tá ið siglt verður við 10-mila
ferð.
Forsøgan er hendan:
Tað bar sum kunnugt soleiðis
tilundir krinum,tå id kavbåtarnir
vildu týna øll skip á havinum,
at hitt heimsgitna felagið >Benix
Aviation Corporatin«, ið hevur
heimsins fínastu vísindamenn,
mekanikarar og teknikarar í síni
tænastu, fekk ta uppgávu frá
herstjórnini at uppfinna eitt
apparat, sum kundi vera ført at
vísa, hvar ið kavbátarnir fjaldu
seg undir sjónum.
Hetta eydnaðist.
Hitt sokallaða »magiska« eyg-
að varð uppfunnið. Tað er ein
djupvatnsmålari, eitt ekkólodd,
ið ikki bert nógv betri og gjøll-
ari enn tey vanligu ekkóloddini
málir dýpið og sýnir botnviður-
skiftini, men haraftrat — meðan
maður kann standa og hyggja
at og fylgja við — avmarkar
(registrerar) á eina pappirsrullu
aftanfyri ein stóran rút í appa-
rátinum alt í fastum líki, sum
undir skipinum finst, fiskatorv-
ur eins og kavbålar o.a. m.
Pappirsrullan gongur spakuliga,
soleidis sum ferdin å skipinum
er, og kann goymast vid tad, at
ljósið ikki bleikir út tað av-
teknaða, og hon kann soleiðis
vera hent at hava, tá ið metast
skal um, hvar id ein skal halda
til tær ymsu árstíðirnar fyri at
finna fisk.
Hetta ekkóloddið kallast:
»Bendix Marine Supertonic« ella
»Bendix Depth Recorder« er
nú givið leyst at nýta í ti prak-
tiska lívinum. Flest fiskiskip og
onnur skip í Ameriku hava
fingið sær hitt »magiska« eyga
umborð og lovprisa ti at bera
av øllum øðrum ekkóloddum.
— Tá ið eg frætti um hetta
merkiliga fiskiapparåt, var eg
greiður yvir, at ífall tað var satt,
sum sagt var um tað, ráddi tað
um hjá okkara fiskiflota at fáa
sær tað umborð sum skjótast.
Í Noregi hava fleiri skip
seinasta árið brúkt »Bendix
Depth Recorder«, og eydnadist
FØROYA SOSIAL-DEMOKRATUR
AA AA AA [ff AA [fy Ay [AA [AA [ff [AA[Å[AfA[fA[A[[AA AA AA y[A[A[fy[A[A[yA[yAyAfyAfAyA AA yA[Å [ [Å]Å [Å[ [A [ [[ [AA A[A A[ A[ [ [A[ [AA [AAA A[AyAA[yAfyAyAyA[y[yA [A[y[ Å[ÅA[[ÅÉ[ [A [ff f[f[fy[yf[f[A [| [ [ [fy A[[[ [ [f[[[[f—[J[Å[||——
Hitt „magiska“ eyga
sum fiskimannsins óvíkiligi fiskifinnari.
„Bendix Depth Recorder", eygað, id vísir tær fiskitorvurnar, ið fískifarið siglir yvir.
tað mær, nú eg var niðri, at
flågva til Bergen og fáa ein
siglingartúr við einum motor-
báti við hesum ekkóloddi.
Av teimum samtalum eg hevði
við norskar fiskimenn og aðrar
Norðmenn, id hava arbeitt við
umrødda ekkoloddi, men fyrst
og fremst av ti, sum eg vid
sjålvsyni —å siglingartúrinum
hevði høvi til at vissa meg um,
kann eg vátta, at hetta apparátið
fult út svarar til tað, ið sagt er
um tað. Tað er stutt sagt eina-
standandi, ein fyri fiskimannin
hentleiki, sum ber av øllum, ið
áður hevur verið frammi. Ser-
liga athugaligt var at standa og
hyggja at, hvussu tað avmarkar,
registrerar, á ta gangandi papp-
irsrulluna alt, ið undir skipin-
um er, botn, gomul vrak, fiska-
torvur o.a.
Fiskimennninir siga, at tað
ikki bert vísir, tå id fiskatorva
er undir skipinum, men at teir
skjótt av sjálvari avmarkanini
duga at skilja, hvat ið fyri
fiskur talan er um, og hvussu
stór fiskatorvan er.
Ein norskur bátur við >Ben-
dix Depth Recorder« umborð
kom ífjør siglandi av Føroya
Banka inn móti landi og hevði
ekkóluddið gangandi. Knappliga
varð hann á pappírsrulluni var-
ur við ovurstórar sildatorvur í
miðjum sjógvi, sum hann annars
ikki hevði haft áning um. Um
hann, segði skiparin, hevði haft
sildaveiðigreiðir um borð, vildi
hann í einari handavending
kunna fylt fiskifar sítt.
Hjá teimum norsku sildabát-
unum, sum høvdu hetta sjald-
sama fiskiamboð umborð í fjør,
var veiðan nógv størri enn hjá
teimum, sum tað ikki var eydn-
ast at fáa fatur í ti.
Hetta ekkóloddið er jú sum
sagt amerikanskt og kann einans
keypast fyri dollar. Men teir
eiga Føroyingar ikki. Fullvísur
i, at her er talan um eitt fram-
stig, ið Føroyingar ongan tíma
eiga at drála við at fáa lut í,
loyvdi eg mær ti straks eg kom
aftur úr Noregi, — sama dagin
eg fór heim við M/S >Dronn-
ing Alexandrine« — at senda
umsókn til ríkisstjórnina um at
vera so beinasama at royna at
fáa skipað so fyri, at Føroyingar
av Marshall-hjálpini, sum Dan-
mark ætlandi fær lut í, ella á
annan hált kunnu fáa teir neyð-
turvuligu dollars til keyp av
hesum merkiliga amerikanska
ekkóloddinum.
Aftrat teimum nevndu fyri-
mununum hevur Bendix-ekkó-
loddið tann fyrimun, at tað er
einfaldari at røkja og lættari
at seta í skipini enn ekkólodd-
ini, vit higartil hava brúkt. Ein
slupp nýtist t. d. bara at fáa
borað eitt so stórt hol í botnin,
at eitt rør kann stingast út í-
gjøgnum tað fyri at fastsetast í
sum eitt
eina lítla trædós —
hálvt eyskar á stødd — við
»trandusaranum«, ið verður
fastnegldur undir botnin, og sum
sendir og móttekur ljóðsignalini,
ið sendast frá teim føstu lutun-
um undir skipinum og við ek-
kóloddsins kynstrigu mekan-
ismu verða umlagað, so tey á-
virka nálina, sum á pappirs-
rulluna avteknar botnin, fiska-
torvurnar og annað í fastum
líki undir skipinum. Í jarn-
skipum verður »trandusarin«
bara settur niður á botnin.
»Aktieselskabet Scandix Cor-
poration«, hvørs stjóri er C. U.
Nr. 13
M. Jespersen, Westerport; Kø-
benhavn, hevur fyri Danmark-
arrikid (iroknad Føroyar) eink-
arsøluna av »Bendix Depth
Recorder«, og fyri felagid tekur
Jacob Sune Jacobsen, Torshavn,
ímóti bileggingum frå Føroy-
ingum id ynskja at keypa hetta
ekkólodd.
Eftir teimum upplýsingum, ið
givnar vóru mær, verður prís-
urin at liggja um 15500 —
16200 fyri stykkið eftir sum nú
nøgdin av tiltakslutum. registrer-
ingarrullum og øðrum greiðum
er, sum fylgir við apparátinum.
Fyri greiðan av dollarsspurn-
inginum er tað av týdningi, at
tað sum skjótast verður at liggja
greitt, hvussu nógv av okkara
skipum ynskja at fáa Bendix -
ekkóloddið umborð.
P. M. Dam.
Danskt blað um stýrisskipanina í Fólkatinginum.
Vit taka upp aftur brot úr grein, sum HAMAR (Ole Kitlerich), danskur bladm.,
id er sera kunnigur vid føroysk viðurskifti, hevði i INFORMATION, um, ta it
Thorkil Kristensen, for
Venstre holdt den vægtigste Tale
i Rigsdagen om Færøforslaget.
Han betegnede Forslaget som
det betydeligste, Daumarks Rigs-
dag har haft til Behandling siden
Befrielsen i 1945. Og han har
Ret. Desværre er det ikke gaaet
op for ret mange endnu. Men
Thorkil Kristensen havde sin
Andel i, at det ikke brast ved
Forhandlingerne i 1946. Han
havde det rette Udsyn. Han
forstod, at nu skulde to demo-
kratiske Folk i Norden fordra-
geligt og hensynsfuldt ordne de-
res Forhold indbyrdes, og at
Verden af den Maade, de kunde
gore det paa, vilde faa Lejlig-
hed til at dømme om nordisk
demokratisk Livssyn.
Hans Anbefaling af Forslaget
var saa meget mere værd, som
han jo talte paa Partiet Venstres
Vegne, det stedigste Sambands-
parti paa Rigsdagen.
feer Den Modstand imod
Forslaget, som den færøske
Bankdirektør og Norges Gene-
ralkonsul i Thorshavn. Thor-
stein Petersen, formaaede at
mobilisere fra Rigsdagens Taler-
stol, hvorfra han for første Gang
i sin femaarige Rigsdagsperiode
i Gaar skuede ud over Folke-
tingets Medlemmer, var langt
fra saa massiv som den færøske
Basalt og slet ikke saa brølende
som Dønningerne imod Oernes
Klippesider.
Den var snarere saa spinkel
som Tjaldur'ens Fløjtetoner. Og
selv om han nok besad en vis
Sikkerhed, der er usædvanlig
hos Jomfrutalere i Folketinget,
saa kunde han ikke maale sig
med Peter Mohr Dam, der saa
ud, som om han aldrig havde
bestilt andet end at tale i Folke-
Søroyska styrisskipanin var fyri i Folkatinginum.
tinget og lege med Formandens
Oje, naar han vilde overskride
sin Taletid.
Thorstein Petersen lovede
straks at fatte sig i Korthed.
Han var allerede ramt af Syn-
straalen fra den elektriske Pære
paa Formandens Plads — det
er sandelig heller ikke saa let
at tale i Rigsdagen som i Lag-
tinget. Nu dette »ærede« og
»højstærede«, man løber rundt
i! Hvad vilde Thorstein Peter-
sen? Have den Folkeafstemning,
som nu er næsten to Aar gam-
mel, og som Begivenhederne
forlængst har bragt af Minde,
respekteret og Færøerne etable-
ret som et selvstændigt Rige!
Sagde han da!
Og saa endte han i en Disput
om, hvor vidt de engelske On-
sker om Færøernes Udtræden
af Sterlingomraadet var bekendt-
gjort paa Færøerne. Havde
Landsnævnets Formand faaet
Besked herom? Hvem er Lands-
nævnets Formand? Peter Mohr
Dam! Naa saadan — man var
altsaa havnet i Lagtingsdebatten;
og den Pølsepind vil der kunne
koges megen Suppe paa i den
færøske Sommer. I Rigsdagen
vejredes den bort af Suset fra
Statsministerens Stemme, da han
højtideligt sagde Peter Mohr
Dam Tak for, hvad han havde
gjort, og formentlig samtidig
anede, hvad han vilde kunne
komme til at gåre i Fremtiden,
naar Færøerne de facta er frie.
En lang Æra er afsluttet, en
ny skal til at begynde, og den
kaade Bankdirektor foreslog at
udsætte den ny Ordnings Ikraft-
træden til den 25. April — den
er nemlig, sagde han, den fæ-
røske Flagdag! Det huskede
ikke engang Færingerne paa
Tilhørerpladserne. ......