leygardagur 15. oktober 1977síða 8

spurnarkassin Fyrstu spurningarnir til spurnarkassan eru komnir, og verða nakrir av teimum svaraðir í blaðnum í dag. Vit skulu gera vart við, at allir spurningar sum koma til henda teigin verða vidgjørdir undir tøgn- skyldu. Eta skarn og drekka land Dagblaðið hevði nú um dagarnar samrødu við rumenskan prædikumann Richard Wurmbrand, ið hevur sitið í fangatyppi har. Í hesum fangatyppi sigur Wurmbrand, at teir vórðu noyddir at eta sítt egna skarn og drekka sítt egna land. Tað kundi verið áhugavert at fingið at vita, um ein ikki verður sjúkur av slíkum, ella um tað í heila tikið er megu- ligt at liva av slíkum? Forvitin Læknin svarar Í smáum negdum nýtast hverki skarn ella land at geva nakra beinleiðis sjú kunna munnin, ku Smá børn koyra skarn í uttan at tað ávirkar leils- una og onkur man hava drukkið land, uttan at fáa mein av ti. Ta fangar verða noyddir at svelgja skarn og land ng her kann bert vera talan um småar nøgdir so er tad ikki fyri at gera teir bein leiðis sjúkar av hesum, men heldur fyri at visa, hvussu lágt teir fang verða mettir sum teimum myndugleikum, teir I slíkum fanga arnir menniskju av sita fastir hjá typpum eru saniteru viðurskifti oftast vánalig, sjúkur fara ti tey smittsamar lætt at ganga og kunna ti eisini lættari vera áferdar ein fanga, um hann verður tað nevnt er í spurninginum Viðvíkjandi ti kann IE noyddur til sum seinna spurninginum ast. at ikki ber til at liva av hesum »produktum.« Víst er meginparturin av landinum vatn, men tey fau prosentini av lestum evni í landinum virka eitr andi uppá organismuna, og ti kann land ikki brúk ast at sløkkja tosta við Størri parturin av skarn inum er eisini vatn, og restin hevur so lítið inni hald av kaloriugevandi evnun it tað ongan tydning hevur fyri at uppihalda livinum Sigvald Kristiansen Undirlutakensla Kunna tygum siga mær, um tað finst nakað medi- sin ella nekur viðgerð, sum kann hjálpa einum til at fáa tað nóg gott við ein sjálvan, tá ið ein hevur kenslu av at vera undir- legin og ikki verður javn- mettur við síni medmenn- iskju? Ein nógv einsamallur! Læknin svarar Hendan kenslan av ikki at rokka til ella halda seg sjálvan ikki vera mettan javnt við onnur, tað er ivaleyst nakað, sum vit øll kenna til, meira og minni, til ymiskar tíðir. Hetta nýtist ikki at vera nakað sálarligt brek uttan so, at hendan kenslan verður so sterk, at hon setir okkum uttanfyri alt vanligt sam band við okkara med- menniskju, soleiðis at vit koma at kenna okkum pú- ra einsamøll. Um so er, so finst medisin fyri slíkt sál- arligt fyribrigdi, sum helst má viðgerast hja ein- um serlækna í sålartrødi Í lættari forum er ikki neyðugt at taka nakað medisin. Ofta verður tikið til nervatablettir ella alko- hol, tá okkurt er áfatt, men hetta verður frárátt av flestu læknum av vandanum fyri misbrúki og ovurnýtslu Viðgerð annars. Ja, hvi ikki seta seg niður og hugsa sína stødu gjølla lgjøgnum og spyrja seg sjálvan: hvat bagir? Eru ytri umsteður, sum kunna gera sitt til, at eg havi hesa undirlutakenslu, sum væl kann hugsast, so er at bata um hetta. Ella er tað ófriður í sinninum sum ger, at eg ikki havi tað nóg gott við meg sjálvan, sum eisini væl kann hugsast, so eru bestu ráðini at taka eina álvarsama samtalu við eitt álitisfólk, til dømis prestin, og tað vil eg ráða tær til at Samtala við onnur menniskju, sum duga at skilja, hvat bagir, hevur staðið sina roynd og gera verið mongum til hjálpar í sálarligum krepputiðum Sigvald Kristiansen sosialurin Sigvald Kristiansen, lækni lok kk kk sk sk sk ak ok Hålvdagsarbeidi Er tad møguligt at fåa ad- ra almenna hjålparveiting enn lægstu invalidepensi- on um mánaðin, tá id ein sum ikki er fult arbeids- førur, hevur hålvdagsar- beidi? Ein i figgjarligari kreppu Sosialrådgevarin svarar Eg skilji spurningin so- leidis, at arbeidsførid tyg- ara er skert nidur i helvt, og at tad er ti tygum bert kunnu hava hålvdagsar- beidi. Um so er, hava tygum, eftir lógini, bert rætt til lægstu avlamispension Tygum kunnu altid ta- ka spurningin uppaftur, um tygum meguliga hava rætt til hægri avlamispen- sión. Umsókn skal skriv ast av nýggjum. Umsókn- arblað fáa tygum á kom- munuskrivstovuni. Tá ið tygum hava skrivað um- sóknina, og sjúkrakassin hevur áteknað hana, verð ur hon latin kommunu skrivstovuni aftur. Síðani skulu tygum til lækna, og hann skal skri- va læknaváttan. Tað er læknans meting saman við upplýsingunum í um- sóknini, bæði tygara og teir frá kommununi, sum Færøernes Ulykkesforsik- ringsråd leggur til grund fyri síni avgerð. Av teimum upplýsing- um, sum tygum dugi eg ikki at finna fram til aðra almenna hjálpar- geva, veiting Ískoytishjálp eftir for- sorgarlógini, kann veitast saman við lægstu avlam- ispensión, um eingin ar- beiðsinnteka er. Kundi tað hugsast, at tygum høvdu havt gagn av at komið undir revalidering, soleiðis at tygum kundu skúlast ella umskúlast til eitthvort starv, sum tyg- um kunnu megna, hóast tygum eru brekaður? Verður revaliderings hjálp játtað, fáa tygum Marjun Sigurðsdóttir, sosialráðgevi veruligu útreiðslurnar goldnar í upplæringartið- ini. Revalideringin skal hava til endamáls, at gera tygum arbeiðsferan í fak- inum. Í spurninginum viðv. revalidering kunnu tygum venda tygum til sosialráð- gevaran á Almannastov- uni, sum gevur tygum leiðbeining. Marjun Sigurðsdóttir CEEEEEEEE Bót fyri at koyra ov seint Vit hava nú hoyrt so nógv um at vit ikki hava loyvi til at koyra skjótari enn so og so. Eg vil tí spyrja. Kann ein fáa bót fyri at koyra ov seint? Ein á súklu Sakførarin svarar Sambært grein 23 í ferð- slulógini skal ein vegfar- andi ansin, so ikki ødrum gerst vandi, skaði vera ella ónáðir, og so ferðslan verður ikki tarnað ella 0- neyð rogvad enn ugt log stendur, at meira Og í grein 30 í somu ferðin al- samt skal lagast eftir við urskiftunum við fyrilit fyri annara tryggleika Hetta má skiljast so- leiðis, at eisini ein, ið koyrir ov seint kann fáa bót, um so er, at viðkom- andi er til ampa fyri ferðsl- una, men dømini eru ikki mong Tá ið tað er ein á súkklu ið spyr, vil eg halda tað vera óhugsandi, at hesin kann fáa bót fyri at koyra Ov seint J.P. Lassen Børnini arva mammuna Hjún við børnum. Mamman doyr. Børnini arva mammuna. 1. Hvat hendir vid arvi- num, ådrenn børnini eru myndug? 2. Hava børnini rætt til Nr. 70 — 15. oktober 1977 Jógvan Páll Lassen, sakferari rentu frá tí degi, pening- urin er skiftur, ella um ikki, hvussu so? x Sakførarin svarar Tå i3 mamman doyr og pápin velur at sita i óskift- um búgvi, arva bernini mammuna við einum parti t.d. 1/8, og verður arvurin tá ikki uppgjørdur í pen- ingi. Tey kunna fyrst fáa pening, tá ið pápin doyr. Skiftir påpin, t.d. ti hann verður uppafturgift- ur, skal hesin 1/8 gerast upp í peningi, og um reið- ur peningur tá er til stað- ar, verður hesin av skifti- rættinum settur á spari- kassa- ella bankabók, inn- til arvingurin gerst mynd- ugur, tå hann kann krevja hann útgoldnan. Skiftir pápin, og eingin reiður peningur er, men einans føst ogn, verður eitt virði, svarandi til om- anfyrinevnda 1/8 tinglisin sum ein veðrættur í ogn- Býr ómyndingurin verður renta ikki roknað, meðan peninga- virðið verður rentað við 1% p.a., um hann ikki býr heima. Eisini her kann hann krevja virðið útgold ið, tá ið hann gerst mynd- 20 ár ini. heima, ugur, (.V.S J. P. Lassen EFFFFFFFETI Privatliv og konufólkatrot Hvussu kann ein skapa sær eina normala tilveru, tå id ein ikki hevur nakad privatliv, ella hevur kyns- liga samveru vid nakad konufólk. Er ein tå ónor- malur, tá ið so er, og at ein ikki fær nakað konufólk. Ein illa fyrikomin! Sålarfrødingurin svarar Kæri illa fyrikomni. Tað er eitt åvist privatliv og fyri ein beint, at eisini kynsligt sam fortreytin part band er ein fyri Eydun Joensen sålarfrødingur » eini vanligari normalari tilveru hjá tilkomnum fólki At útvega sær eitt åvist privatlív er ein jú stórt sæð harri yvir sjálvur og krevur m.a. av einum sjálvum, at ein er førur fyri at klára seg sjálvan eitt nú viðv. bústaði og peningi til lívsins uppi- hald — ella stutt sagt at loysa barnabondini til for- eldrini og skapa sær til- veru undir egnari ábyrgd. Greiðir ein hetta, skuldi privatlivið verið so gott sum givið. Hetta, hvussu ein fær fatur á konufólki, man ha- va sett mongum hampa dreingi grá hár í skallan, og dugi eg sjálvur satt at siga illa at ráða tygum hesum viðvíkjandi — dugi helst bert at ugga tygum. Onkur vil halda, at ein kann studera til konufól- karev eitt nú Don Ju- an, sum so tíðliga sum í 1869 gevur út bók um hetta evnið. Bókin kallast ning til at gjøre lykke hos fruentimmere« og fæst bókabúðunum. kundu tygum hjá hesum var >Anvis- enn i Kanska funnid rådini høvunda, sum jú heimskendur fyri at vera stórforbrúkari av konu- fólki. Persónliga trúgvi eg kortini heldur, at tygum eftir brævinum at døma skulu gåa um tygum sjålvan og royna at vera nåtturligur í atburði yvirfyri kvenkyninum, tí hóast konufólk mangan tykist vera ein legin urt, er aloftast skil í teirra at- gerðum, eitt nú valinum av mannfólki. Eg skilji tygara problem og harm ist saman við tygum um hetta forargiliga, at tað so mangan krøkist væl fyri annan, meðan ein sjálvur situr við sviðið soð, men, men „hann sum dugliga rør út, fiskar umsidir« so miss ikki mótið, men royn einaferð enn, ti sum ein kendur franskur filo soffur einaferð »Eydnan? tad er at vera elskadur afturimoti, tå og har ein sjålvur elsk segði ar« Bestu heilsur Eyðun Joensei