leygardagur 22. apríl 1978síða 8

sosialurin Nr. 30 — 22. apríl 1978 Tað hevði verið býtt av okkum at fara at tosa um ismur Tá leikbólkurin Gríma byrjaði virksemi í sítt 1. august í fjør fóru tey undir eitt royndarskeið, sum skuldi vara til 1. apríl 1978. Gríma, Birita Mohr, Eyðun Johanne- sen, Rosa á Rógvu Joensen, Egi Dam og Kári Øster, er ein nýskapan í føroyskum sjónleiki, fyrsti professionelli leikbólkur- in. 1. apríl er farin afturum og vit hava spurt tey fimm, hvussu hevur gingist, um framtíðina og ymiskt annað. — Vit hava neyvan havt eina fria løtu, høvdu ikki roknað við, at tað fór at bliva so strævið, at tað fór at krevja so nógv, sum tað hevur gjert. Vit hevdu Gríma hevur saman- lagt havt 62 framfersl- ur teir 8 mánaðirnar, harav 43 av Kvæðinum um kópakonuna. Í fyrstani gjørdu tey eina kabarett, sum tey spældu í Nólsoy, Ru- navik og Vestmanna. Tey hava havt 4 barna- letur á Barnabóka- savninum og eina í Nólsoy. Eyðun og Rosa vóru við á kon- sertini hjá Symføniu- hljómsveit Ísland og Gríma hevur staðið fyri einari gestavitjan, tá Alþýðuleikhúsið var her við Skollaleiki. Umframt hesar al- mennu sýningarnar hevur Gríma undirvíst á einum skeiði hjá Tórshavnar kveld- og ungdómsskúla í vetur og á tveimum viku- skeiðum í Klaksvík, annað fyri vaksin og hitt fyri ung, og á einum 3-daga skeiði fyri læraraskúlanæm- ingum. Tey hava hjálpt hvalbingum og klaksvíkingum við at seta leikir upp og gjert leiktjøldini til Hita- bylgjuna. I løtuni hava tey ein norskan barna- leik å skrånni. Tey miða moti, at hava skrånna fyri alt komandi leikår klåra longu eftir summarfri- tidina. Gríma hevur fingið váttað frá landsstýri- | num, at tær 90.000 kr. Í á nýggju fíggjarlógini, sum eru settar av til sjónleik, verða latnar bólkinum at virka fyri. | A —————— 6 ENO ——- rr ss I t.d. ætlad, at vit skuldu arbeiða frá niggju til fimm, men tað hevur sjáldan hildið. Tá vit nærkaðust premieruni á Kópakonuni fóru vit til Húsavíkar og teir 12 dag- arnar fram til premieruna arbeiddu vit frá kl. 9 til midnått og viðhvert longri, vid at venja og rigga til. Birita, Eydun, Rosa, Kåri og Egi eru samd um, at talið 5 er avgjørt låg- markid av luttakarum i Grimu. Tey eru ti farin at hyggja seg um eftir hjålp- arfolki, ikki endaliga leik- arum, men fólki, sum kann hjálpa teimum við at savna saman tilfar til leik- skráir og sjálvar leikirnar. — Tað er ikki figgjar- ligt grundarlag enn fyri fleiri leikarum, men vit hava hugsað tann tankan at fáa ein afturat fyri stytri tíð, ein leik til døm-' is, um hetta verður megu- ligt peningaliga. Ov lítla tíð til sjónleik Tað eru ikki venjingarnar, sum krevja so nógva tíð. Fyrisitingin av Grímu er farin av stað við helvtini av tíðini. Tey hava ein bókhaldara, men alt ann- að praktiskt arbeiði gera tey sjálvi. — Hetta tekur nógv longri tíð enn vit hevdu væntað. Men hartil er eis- ini at siga, at hetta er fyrstu ferð, vit royna at arbeiða í einum tílíkum leikbólki og meguliga eru vit ikki so effektiv, sum man kann blíva. Hetta verður helst betri og betri, soleiðis at koma at duga at fáa meira burtur úr tíð- ini. Men higartil hava vit satt at siga fingið ov lítla tíð til at arbeiða við sjón- leiki. | Stillu vikuna og á páskum hevdu tey bert frí tann eina dagin, fyrsta páskadag. Myndin er frá venjingini av leikinum um tey fýra, Beiggjan, Blómuna, Didduna og Dukkuna. Tey fara út á bygd við hesum leikinum eftir summarfrítíðina, men tað verður ein broytt útgáva, har sterri dentur verður lagdur á sjálvt spælið Tey hava kortini lært av hinum eisini. Tey eru komin eftir, hvussu fimm fólk fáa alt hetta ymiska at rigga og, hvussu tey við at hjálpa hverjum eðr- um kunna fáa tað til at rigga. Studningurin rakk til november — Vit fingu 71.000 kr. í studningi frá landsstýri- num í august og tað var ikki so frægt sum til triggjar mánaðarlenir, altso fyri august, septem- ber og oktober, og vit hevdu fyrstuframferslu í november. Tað vil siga, áðrenn vit fingu fyrsta leikin upp, vóru teir peng- arnir farnir. Vit hava sekt um at fáa játtanina á fíggjarlógini hækkaða, men hava onki svar fingið. Nú síggja vit á figgjar- lógini, at játtanin er tann sama, 90.000 kr. Annars sekti Gríma um studning frá býráðnum í Havn og fær 5.000 kr. fyri hvenn leikin. Aðrar inn- tekur eru so frá selu av at- gongumerkjum, lýsingum í leikskráum og gávur frá stovnum og privatum virkjum. Trotið á peningi hevur ávirkað arbeiðs- gongdina, tey máttu skunda sær við uppset- ingini av Beiggjanum, Blómuni, Didduni og Dukkuni fyri at spæla nakrar pengar inn, tí kassin var tómur. — Vit settu okkum royndarskeiðið til 1. apríl og inntøkur og útreiðslur javnviga akkurát. Altso, um vit góvust í dag og seldu bilin, so stóð á 0. Tey hava ikki kent tað sum eitt trýst, at talan hevur verið um eitt roynd- arskeið, men hin vegin hevur verið lagt nógv fyri við tí fyri eyga, at tað ber til at hava yrkissjónleik í Feroyum. — Tað er ikki teimum peningajáttandi myndug- leikunum vit hava spælt fyri. Vit hava spælt fyri fólkinum fyri at vita, um tað er grundarlag fyri tí, vit gera. Ein tanki, stuttligur at spæla við — Tað hevði als ikki borið til at farið til Mikladals við Kópakonuni, soleiðis sum hon kom at síggja út. Tað var ein sveimandi tanki, sum var stuttligur at spæla við og sum eitt blað helt vera ein góð yv- irskrift. Vit áttu heldur ongar pengar tá og hevdu ikki kunnað goldið ferða- útreiðslurnar við tí, vit høvdu spælt inn har. Vit hava valt at spæla á plássum, har nógv fólk kunna koma at hyggja, tí tað er dýrt at spæla, har fáir áskoðarar koma. Men tað skal kortini ikki vera ein umbering fyri, at vit ikki vitja plássini. Tey siga, at Kópakonan setti viss teknisk krev, eitt nú til støddina av pallinum. Tey vóru og máldu upp allastaðni norðanfyri, men plássið var ov lítið. Tað hevði blivið eitt alt ov stórt ar- beiði at skula broyta leik- in, hverja ferð komið varð til nýggja bygd. — Beiggin, Blóman, Diddan og Dukkan er lættari at fáast við. Hann kann spælast í skúlum og fimleikarhellum, men tá uttan ta teknisku útgerð- ina og við bandupptakara í staðin fyri orkestrið. tey smærri Krúpa ikki uttanum — Tað hevur verið ein roynd hjá okkum at ar- beiða so tætt saman hesa tíðina. Viðhvert hava vit klandrast illa. Tað er sjálvandi ikki >„lutter idyl,« men tað er tað