leygardagur 20. september 1980síða 7

sjónarmið Sjónarmiðið í dag er skrivað av Jóhann Mortensen, blaðmanni. Hini Sjónarmiðini í rødini >ferðsla og ferðs- lutrygd« hava Olivur Næss og Oddvå Nattestad skrivað Jóhann Mortensen, blaðmaður gera sjålvi talið av deyðsvanlukkum Atta av okkara landsmonnum lótu lív av ferðsluávum í fjør. Hig- artil í ár hava fleiri latið lív av hesi meinings- leysu deyðsorsekini, sum í flestu førum stendst av óansni, ferð- ersku og kleyvarskapi. Hava vit samvitsku til at lata okkum hetta lynda? Líkt er til, at nekur hava! Tað sært tú, um tú leitar tær niðan á Oyggj- avegin ella bert stendur eina letu á teimum meira vandamiklu vegamótun- um i Havnini. At ikki fleiri ólukkur henda er ófatuligt. Tú verður ovfarin. Tú ilskast. Tú hugsar við tær sjálvum: handan mást tú melda. Men komin til hús aftur, letur tú kortini vera. Eg taki hetta fram, tí líkt er til, at ein partur av okkara medborgarum leggur sektina á ferðslu- reglur og á alla ta upp- lýsing, sum stovnar og persónar hava givið. Tað veri seg bæði ta sakligu upplýsingina frá Ráðnum fyri Ferðslu- trygd og tær áheitandi sendingarnar, sum Útvarp Feroya skipaði fyri um ferðslu og ferðs- lutrygd. Eins lítið og allar vanlukkurnar — deyðsvannlukkurnar — ávirka ervitiskoyrarnar tað allar minsta. Nógv er tosað um ferðslutrygd tey seinastu árini. Sum ein avleiðing av hesum er Ráðið fyri Ferðslutrygd komið, og sum nakað rættuliga nýtt, læra bernini nakað um ferðslu í skúlanum. Tað er óivað har, at tað er rættast at seta nógv inn. Tað er tað komandi ættarliðið, sum um nekur ár skal sita aftanfyri bilróðrið. Men vit kunnu ikki sleppa teimum núver- andi bilkoyrarunum. Ein stórur partur av hesum má ávirkast í størri mun. Hesin parturin má eisini læra ferðslumentan, soleiðis at ferðsluóhapp- ini kunnu fækka og vit sleppa undan teimum mengu deyðsvanlukkun- um. Hóast hugtakið >ferðs- la og feråslutrygd« grip- ur inn i nógvar tættir og stovnar i samfelagnum, liggur eftir minum tykki høvudsåbyrgdin hjå ti einstaka persóninum — tí einstaka bilferaranum. Myndugleikarnir, sum hava við vegir og ferðslu at gera, hava eftir ollum at dema lagt seg eftir at gera vegir og vegamót so trygg sum meguligt, hóast tað helst framveg- is eru nógvar sokallaðar deyðs-fellur. Bileftirlitið tekur sær — hóast vantandi játtan- ir — av, at akferini eru í tekniskum, forsvarligum standi. Og sjáldan hoyr- ist um, at óhapp henda, tí nakað er heilt galið við tí teknisku síðuni. Ráðið fyri ferðslu- trygd tekur sær av tí upplýsandi og upplær- andi arbeiðinum, meðan legreglan skal síggja til, at øll loggåva og allar reglugerðir viðvíkjandi ferðsluni verða hildnar Eg ætli mær ikki at dema um, um nakar av hesum pertunum ikki Hverki fingið reglugerð ella sáttmála Viðmerking til fråsøgn frá býráðnum viðvíkjandi vøggustovum og barnagørdum røkir uppgåvur sinar til fulnar. Men okkurt bag- ir, og tað eru øll greið yvir Rekkur upplýsingar- virksemið hjá Ráðnum fyri Ferðslutrygd ov stutt ella er legreglan ov lin í virki sínum ? Rekkur tað sakliga upplýsingararbeiðið ov stutt, má tað betrast, men ávirkar hetta arb- eiðið ikki í nóg stóran mun, er ein fyribilsloysn- in kanska hon, at leg- reglan fer strangari til verka. Tað veri seg bæði við fleiri ferðkanningum, sterri ferðslueftirliti í býum, bygdum, á vega- mótum og vegastrekkj- um kring í landinum— og við at geva sterri revsing sum eina sein- astu fyribyrging Tað er >ferðslu-egois- muna< og »vit skíta á tad-mentalitetin«, sum vit skulu hava bilbukt vid. Í seinasta enda liggur øll åbyrgdin hjå ti einstaka, sum alt ov ofta tykist at skula hava »luft« fyri sinum aggressionum aftanfyri Í bleðunum leygardagin vøggustovur og barna- kunnu vit ikki annað enn 13. í hs. lesa vit í fråsøgn frá býráðsfundi seinasta hóskveld úttalilsi frá for- manninum Í sosialu nevnd, Leivi Johannesen, um at Veggustovan á Lutzenstreð ikki vil ganga undir reglugerð fyri garðar í Havn. og tí mæla flei. býráðslimir til, at bý- ráðið tekur aftur ekið við Hoyvíksvegin, sum er játtað okkum til keyps at byggja veggustovu og barnagarð á Hetta legna úttalilsi harðliga mótmæla, sum vit báðar undirritaðu saman við grannskoðara- num á Veggustovuni Jógvani Sundstein, í nov ir ember 1979 vøru å fundi å At vit so næstan ldarleiðara og oyrt, kann væl ik eftir sosialu deild hansen. dei bilróðrið Samstundis sum onnur argast gerast aggressiv — av teimum óvandu og ófólkaligu bil førarunum. Líkt er til, at tað bert eru tey fægstu, sum hugsa um onnur bili. Tað er óivað tey flestu, sum hava roynt at komið út á ein veg við nógvari feråslu, men um nakar bilur heldur aftur, soleið- is at tú sleppur út — nei og at enda verður tú so ótolin og argur, at tú rennur »Speedaran« í botn og kroystir teg út í millum bilarnar — samstundis kanst bága! andi, tá bern standa við gonguteigarnar stuttum taldi eg yvir 20 bilar, áðrenn ein steðg- aði, soleiðis at bernini sluppu yvir um vegin — og hetta skúla ' Og hesi smáu eru tey sum fyrst og fremst eru í vanda fyri at vera rakt av lukku ! Undantek eru yvirhevur eru fólk sum tú vera til stóran var við ein eini ferðsluvan 18 KKUN ast IY 5) 3 sskri 2 evur verið á fundi se skveld. kund í i 1ipplys r sosial P E åer næriir at bilar halda soleiðis at væl aftur, folk sleppa yvir um vegirnar å gonguteigunum Apropos Sjónarmiðið hjá Oddvå Nattestad seinasta leygardag, har hon vísti á tað f brigdið. at meðan lær- arin lærdi børnini, at tey skuldu sita aftan einum bili, sást ferð eftir ferð, at foreidur lótu bern sita við síðuna av bilføraranum. So seint sum sunnudagin varð undirritaði yvirhálaður á Oyggjavegnum av einum bili, sum koyrdi útvið 100 km ferð — frammanfyri sótu TRY BORN ! Fyri at fyn taka saman um, so eru vit øll samd um, at talið av ferðslu- óhappum má og skal nið- ur. Vit kunnu ikki lata okkum lynda, at fleiri av okkara medmenniskjum ár skulu lata lív av ósketnari bilkoyring. Tí má tað fyrst og fremst vera upp til hin einstaka im at taka í nakkan á sær sjålvum ! Sendið lesarabrøv tl sosialin