leygardagur 14. januar 1984síða 9
‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Leygardagur 14. januar 1984
Vandin at koyra ov
tíðliga fedd bern í
kuvesu í Kolumbia
stendst, tá bernini
verða koyrd heim til
húsa, har fátækrafólk
ofta hava ringar um-
steður. Tá fær barnið
igerdarsjukur, ti
munurin frå reinligu
umstødunum á
sjúkrahúsinum og til
fátækraheimið er so
storur
Royndarprojekt í Kolumbia:
Mammurnar
bera barnið inn-
ast at holdinum
— hetta er ein roynd at hjálpa mammum, sum fáa ov tíðliga
fødd børn. Ístaðin kuvøsur, bera mammurnar barnið innast at
holdinum, so tey kunnu fáa hita og mjólk, tå tað hevur tað fyri
neyðini
Í danska Aktuelt stóð
grein herfyri at lesa um
Liv Ullmann, kendu sjón-
leikarkvinnuna, sum hevði
verið í Kolumbia, og hevði
vitjað UNICEF stovnar
har.
Tað áhugaverda í grein-
ini er ikki at sjónleikar-
kvinnan tekur sær stundis
til at virka í arbeiðnum
innan UNICEF, men
heldur upplýsingarnar
hon letur frá sær, um eitt
projekt, har kvinnurnar
sjálvar virka sum >kuves-
ur< sum bernini, ið eru
fødd ov tíðliga.
Liv Ullmann skrivar:
Ein av uppgávunum var
at vitja »mammu og barn
stovnin< í Bogotas, sum
hevur tilknýti til eitt
sjúkrahús.
Læknarnir har eru sjálv-
bodnir farnir undir eitt
royndarprojekt, at finna
loysn á trupulleikunum,
hvussu ov tíðliga fedd
bern kunnu trívast, uttan
at kuvøsa verður tikin i
nýtslu, sum so vanligt er á
okkara leiðum.
Edgar Reys, lækni og
leiðari á projektinum,
hevur víst á, at mamman
er tann mest natúrliga
kuvesan: frá henni fráa
bernini tann hita, sum tey
so stóran tørv á.
Ov tíðliga fødd børn
verða sveipað at bróst-
unum innast á holdinum
hjá mammuni, so barnið
hevur meguleika at fáa
hita og bróst, tá tað er
svangt.
Móðurmjólkin er týdn-
ingarmesti »heilivågur«
fyri barnið. Hon verjir tað
móti ígerðarsjúkum, sum
nýfedda barnið annars er
verjuleyst fyri, tá tað
verður tikið úr kuvesuni á
sjúkrahúsinum og bein-
leiðis heim í ofta skitligu
umsteðurnar, sum fá-
tækrafólkið búleikast í.
Í kuvøsu er barnið alt ov
friðarligt, heldur Rey,
lækni. Tað verður ikki
stimbrað á nakran hátt.
Har eru ongar reddir,
einki ljóð og eingin sum
nertir við barnið. — Har er
bert glas!
Try av fýra børnum
liva
— Rey, lækni, fór undir
projektið at bjarga ov
tíðliga føddum bernum í
1979. Frammanundan
doyðu ell børn, sum
|
1
| :
|
vigaðu undir eitt kilo, tá
tey vórðu borin í heim. Nú
liva trý av fýra ov tíðliga
feddum bernum og tey
sum viga yvir 1500 gram,
liva at kalla øll.
Barnadeyðatalið í fá-
tækrabýlingum í Kolum-
bia er framvegis alt ov
stórt, men verða bernini
fødd á sjúkrahúsi eru
møguleikarnir at liva
vornir nógv sterri. Síðan
1979 er barnadeyðatalið
fallið frá 70 pst. til í dag —
fimm pst.!
Hetta er hent, væl at
merkja, uttan at brúk
hevur verið fyri kostn-
aðarmiklari teknologi.
Kærleika og
nærveru
Rey, lækni, sigur, at kær-
leiki, nærvera og krops-
samband er av stórum
týdningi fyri nýfedda
barnið.
— Ein av grundunum
til, at hetta projektið er so
væleydnað er júst tí, at
mammurnar hava lært
henda einfalda setning.
Liv Ullmann skrivar
síðani, hvat hon hugsaði
um umsteðurnar, tá hon
sjálv í somu tíð hevði átt
barn, og tey ráð, sum
henni vórðu givin: Ikki
taka barnið upp úr vegg-
uni í tíð og ótíð, hóast tað
grætur, men bert um tað
skal leggjast at brósti.
Annars fær barnið óvanar,
sum tað ongantíð sleppur
av aftur við.
Hetta vóru ráðini frá
einum nútíðar lækna í
Norðurlandi.
Í Kolumbia ráða læknar
og sjúkrasystrar mamm-
unum til at vera um
barnið so nógv sum gjer-
ligt. At tosa við tað,
hjúkla fyri tí, so tað sum
skjótast kennir, at tað
eigur lut í familjuni.
Samstundis
roynt at læra
barnakonurnar í Kolum-
bia, hvussu tær kunnu
verja bernini móti sjúk-
verður
smædnu
um. Fyri at vísa kvinn-
unum, at tað lenar seg,
verða tær bjóðaðar at
vitja á sjúkrahúsinum, so
tær við egnu eygum
kunnu síggja, at ov tíðliga
fødd børn nú kunnu liva,
sum ikki var vanligt ådur
Kærleiki og fram-
skygni
Kolumbia er eitt tilafturs-
Dustsúgs -in
við bustarúmi
komið land, sum hevur
sett sær fyri at bjarga
smábernum. Hetta er eitt
undur, sum uppvaksandi
ættarliðini koma at nýta
gott av. Tað er eisini av
stórum týdningi fyri tjóð-
ina.
Ein tjóð, sum ikki stend-
ur móti og stuðlar tey
veikstu í samfelagnum, er
demt at liva í eini harðari
ringrás, sum er áhaldandi
fåtækradømi, illa útbúgv-
ið fólk, sum frameftir
verða bundin av at fáa
stuðul uttanífrá. Slík tjóð,
sum ikki stuðlar tey veik-
astu í samfelagnum, er
glatað, sigur Liv Ullmann
at enda í greinini.
Tit ringja | Telefon 14949
| |
Liv Ullmann er her avmyndað saman við mammu, sum | Sosialurin, | A Hblsi:9600 Fórskavn
hevur fett barn ov tíðliga. Við at bera barnið innast at | tlf. 11820 |
holdinum, fær barnið meguleika at mennast, — uttan at
kuvesa verður tikin í nýtslu, so sum vanligt er á okkara
leiðum
Í — vit skriva |