leygardagur 17. januar 1987síða 5

Nr. 7 — 17. januar 1987 Hesa ferð ber ikki til at siga: tað var hált. Hálka er annars vanlig- asta umberingin fyri ferðsluóhappum um vet- urin. Men hósdagin var ikki hált í Havn. Hver orsekin so var til óhappið vestan fyri Landssjúkrahúsið klokkan eitt hósdagin er ikki greitt enn. Ongar av- hoyringar høvdu verið, seinast vit frættu. Men maðurin, sum koyrdi last- bilin. skuldi avhoyrast í dag. Legreglumenninir, sum komu á staðið, funnu onki vitni har. Men tað skilst, at buss- førarin og meguliga eisini ferðafólk í bussinum, skulu avhoyrast. Óhappið hendi, tá last- bilurin og bussurin mett- ust. Lastbilurin koyrdi út á gongubreytina. Hon er úr viði og helt ikki ti tunga bilinum. Lastbilurin breyt einar 15 metrar av træverkin- um framvið og einar 30 tíðindablaðið metrar av sjálvari breyt- ini, áðrenn hann steðgaði. Lítið restaði í, hann fór oman av vegnum. Fyri einum góðum ári síðani hendi eitt óhapp á júst sama staðnum og á júst sama hátt. Ein last- bilur og ein bussur mett- ust. Lastbilurin hevði ov nógva ferð og fór út á gongubreytina. Tó ikki longri enn, at bara fram- hjólið fór igjøgnum. Ein ætlan er gjørd um at Ein kranabilur krani tóku bilin upp aftur á vegin. Hann fór síðani niðan á Bileftirlitið til kanningar. og ein Steðgaði á tromini flyta J . C. Svabosgetu oman um Landssjúkra- húsið. Men um hendan ætlan verður framd, vita vit ikki. Vit royndu í gjár, uttan úrslit, at fáa hetta at vita. hd Víst hevur verið á, at veg- arteinurin vestan fyri Landssjúkrahúsið er vandamikil. Har er nog: ferðsla. Vegurin er tó nóg breiður til, at lastbilar og bussar kunna metast, eru sínum megin teir hver miðstrikuna. Vit vísa í prinsippinum frá okkum øllum fyrispurn- ingum um endurgjald fyri oyðilegd tól og maskinur. Tað kunna vera so nógv- ar aðrar orsakir enn streymveitingin, sum eru atvoldin til skaðan. Nakað soleiðis segði SEV-stjórin, Klæmint Weihe, í Feroya rætti fyrrapartin hósdagin. Fyri fyrstu ferð er SEV saksekt eftir endurgjaldi fyri skaða, sum óreglulig streymveiting skal hava gjørt. Rætturin skal um prinsippið hjá SEV er i lagi. So hóast kravdi pen- ingurin ikki er so nógvur, 14.500 kr. umframt rentu og sakarkostnað, so hevur hetta sakarmálið alstóran avgera, prinsipiellan tydning, bæði fyri SEV og við- skiftafólkini hjá hesum interkommunala rav- magnsfelag Av tí bara ein tími var settur av til málið hós- dagin, varð neyðugt at út- seta sjálva dómsviðgerð- ina. Tveir motorar fóru SEV heldur seg sjálvandi til grein 16 í »Treytum fyri ravmagnsveiting t il priv- Har stend- atar nytarar« ur m. a Fé lagið (SEV) vil eftir ferimuni royna at faa veit- ingina } kann ikki verða drigið til svars fyri steðg í rakstri ella a »kkurt bilar Tað er ein bóndi, sun hevur lagt sak móti SEN motorurin 1 kompressar anum til kelitangarnar Motorurin, — Fyri fyrstu ferð er end- urgjaldskrav viðvíkjandi óregluligari streymveiting komið í Foroya rætt. varð settur í. Men tað segði tað sama: stutt eftir fór hann sama veg sum hin. Nú bleiv spenningur- in máldur. Hann var 410 volt. Boð vórðu send til SEV og ein maður haðani máldi eisini spenningin. Sama úrslit: 410 volt. Eft- ir hetta varð spenningurin í transformatortorninum settur niður. Innbygd trygging Klæmint Weihe segði í rættinum, at 410 volt er innan fyri tað mark, SEV tilskilar sær at hava spenningin. Merkini eru 220 volt og 380 volt +/= 10%, tað vil siga 198 — 418 volt. Annars var ikki greitt, um motorarnir vóru lóg- ligir ella ikki. Tað vil siga, um teir vóru tryggjaðir so- leiðis, at teir slógu frá, tá spenningurin bleiv ov heg- ur. Hetta er annars lógar- kravt (læmint Weihe og sak- forarin hjá SEV, Dånjal Magnussen, høvdu verið í sambandi við fyritøkuna í Danmark, sum selur mot- orarnar. Teir fingu at vita, hava at motorarnir inn- bygda trygging og, at teir eiga at kunna klåra 420 volta spenning Hinvegin segði vitnið hjá sakføraranum ein maður, sum arbeiddi hjá umboðnum í Førovum, at motorarnir kk! høvdu nakra SilKa vggIng DY