hósdagur 2. apríl 1987síða 12

pr nsar eftir skipum og båtum I illvedri stendur nógv á Eirikki Justinus- sen, havnarmeistara í Leirvík Havnarskrivstovan í Leir- vík er ikki nakað stórt arbeiðspláss. Har arbeiðir bara ein maður. Tað er Eirikkur Justinussen, sum hevur verið á havnar- skrivstovuni frá fyrsta degi fyri 14 árum síðan. Meginpartin av degnum er hann á havnarskriv- stovuni. Men tað er ikki meira bundið enn so, at hann kann fara heim ímill- um, um einki serligt er á vási. Vanliga fer hann til ar- beiðis um 8-9 tíðina um morgunin. Tað hendir tó meira enn so, at hann fer út fyrr at hyggja eftir skipum og bátum. Um náttina og um kveldið hevur hann ikki vakt, men ofta koma skip- ini ikki inn fyrr enn eftir vanliga arbeiðstíð, og nekur koma um náttina. Tá plagar Eirikkur at standa fyri teimum og vísa teimum á eitt stað at leggja skipið ella bátin. Havnin í Leirvík er trong. Hon varð bygd við teimum fíggjarligu megu- leikum, sum vóru, til útróðrarbátar og smærri skip. Síðan eru fleiri sterri skip komin. Strandfaraskipið Tern- an leggur ikki at longur inni í sjálvari havnini. Tað munar nakað. Men torfert er ofta at finna pláss til ferini, sum skulu inn at liggja við bryggju, sigur Erikkur Justinussen. Ofta er havnin full, men enn hevur ikki verið neyðugt at avvíst forum, sum hava ætlað inn. Til dagligt er arbeiðið ikki so troyttandi. Og onkuntíð kann tað vera eitt sindur keðiligt. Men í illveðri fær Eirikkur ikki loyvi til at keða seg. — Tað stendur nógv á mær, tá lágættarstormar- nir eru, sigur Eirikkur. Tá fer hann út at hyggja, um ell skip og allir bátar eru forsvarliga bundin. Slítur onkur, ræður um at fáa fólk til hjálpar sum skjótast. Skrivar rokningar Arbeiðið hjá Eirikki er eisini at skriva ell skip upp, sum koma at bryggju. Rokningarnar fyri havnargjaldið skrivar hann eisini, krevur peng- arnar inn, men sjálvt bók- haldið hevur kommunu- skrivstovan. Stundum er Eirikkur úti og spular alla havnina — og ruddar. Hetta er neyðugt, tí tari og annað legst á bryggjuna av trol- unum, sum skipini leggja upp á land. Henda dagin vóru ikki so nógvir bátar í havnini. Fleiri teirra vóru á útróðri. Men tá allir eru inni í senn, er havnin stúgvandi full. Fólk vitja ofta inn á gólvið í havnarskrivstov- uni. Tey prátini eru við til at gera arbeiðið gott, heldur Eirikkur. Arbeiðsdagarnir kunnu vera langir. Og bundið er tað at vera einsamallur um havnarskrivstovuna. Betri hevði verið, um vit vóru tveir, sum skiftust, sigur Eirikkur. Sjálvt um hann hesi 14 árini mangan hevur verið til arbeiðis um kveldið og um náttina, hevur hann ongantíð kravt so mikið sum eitt oyra í yvirtíð. Tað hevur hann ikki dugað, men orsekin er ikki, at lenin er nakað at reypa av. Nr. 39 — 2. apríl 1987 Utvarp og WHF eru neyðug at hava á haunar- skrivstovuni, har Eirikkur Justinussen eisini hevur sum arbeiði at skriva ferini upp og skriva rokn- ingar