leygardagur 30. november 2002síða 14
‹ fyrra síða allar 25 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
6
Sosialurin Nr. 231 - 30. november 2002
Sosialurin Nr. 231 - 30. november 2002
7
Bókadeild Føroya Lærara-
felags hevur givið út
barnabókina Poppkorn og
frísur - alt um kærleika.
Ulf Nilsson hevur skrivað,
Lilian Brøgger teknað og
Ebba Hentze týtt
ÚTGÁVA
Poppkorn og Frísur - alt um
kærleika er lættlisin bók við
nógvum humor og hita, ið er
væl egnað til tey 7-9 ára
gomlu. Søgan snýr seg um
kaninirnar, Poppkorn og Frís.
Um, hvussu ringt tað
kann vera at fáa hin
partin at skilja tínar
kenslur. Hvussu
ússaligur tú kanst
gerast av at vera for-
elskaður. Og hvussu
undurfult tað kann
vera…
Bókin er 60 bls. í
litum, innbundin.
Hon kostar kr. 90 í
bókabúðunum.
Bókadeild Før-
oya Lærara
felags hevur
givið út barna-
bókina Drong-
urin við silvur-
hjálminum eftir
Hanne Kvist.
Bergur Rasmus-
sen hevur týtt
ÚTGÁVA
Jón hevur eina serliga
lítlasystur: Hon hevði
veingir, tá
ið hon var
fødd.
Pápin og
serliga
mamman
eru vón-
brotin
og vilja
ikki
kennast
við
hana,
so tey
vísa
hana
frá
sær,
og
Jón fær ábyrgdina av henni.
Hann verður góður við hana,
men ein dagin, hann kemur úr
skúla, er systirin horvin.
Foreldrini hava latið hana frá
sær, og frá sær sjálvum heldur
Jón avstað at leita eftir systrini.
Óvæntað fær hann ein løgnan
hjálparmann, Mitchum, ið ikki
fírir fyri nøkrum.
Drongurin við silvurhjálmin-
um, sum er væl egnað til tey
10-12 ára gomlu, var danska
vinnarabókin í norðurlendsku
barnabókakappingini hjá
forlagnum Forum í 1999.
Bókin er 128 bls., heft og
kostar kr. 125 í bókabúðunum.
ÚTGÁVA
Lucy Cousins hevur
skrivað og teknað
bøkurnar Malja alt
árið og Hvat er
klokkan, Malja.
Dámar tær Malju,
so fer tær eisini at
dáma hesa litføgru
bókina, Malja alt
árið. Kom við og
kanna eftir, hvat tey
gera. Nú kanst tú
vera saman við Malju
alt árið!
Bókin er 12 bls. í
litum, innbundin og prentað á
haldgott papp. Hon kostar kr.
90 í bókabúðunum.
Hvat er klokkan, Malja. Er
tíð at fara upp? Tíð at fara til
handils? Tíð at spæla? Øll, ið
dáma væl Malju, fara eisini at
verða púra burtur í hesari
tjúkku, litføgru bókini við
stuttligari klokku. Snara pinn-
unum og lær klokkuna saman
við Malju!
Bókin er 16 bls. í litum, inn-
bundin og prentað á haldgott
papp. Hon kostar kr. 110 í
bókabúðunum.
Meiri frá Malju
Bókadeild Føroya Lærarafelags hevur givið út smábarnabókina Malja alt árið og
myndabókina Hvat er klokkan, Malja
Drongurin við silvurhjálminum
Poppkorn og Frísur
HUGLEIÐINGAR
Ása undir Kletti
Vit hava fingið eitt nýtt tól í
húsið. Tað er ikki serliga ógvis-
ligt, fyllir lítið, men onkursvegna
fær hetta magiska apparatið meg
at hugsa um øll møgulig onnur
tól, vit eru komin dragsandi við
millum ár og dag.
Eg meini við eitt klænki-
apparat. AB Energizer ella Gym
Fitness, sum tað eisini nevnist.
Ja. Fínt skal tað vera. Hetta tólið
er so einastandandi, at tú skalt
bara binda tað um búkin, áðrenn
tú fert til arbeiðis, tendra tað, og
so klænkar tú. Á arbeiðspláss-
inum. Tú kanst reinskera ella sita
framman fyri telduna. Allar
møguligar løgnar vibratiónir fara
frá gandatólinum og lúkst inn í
búkin. Hvat tær gera har, er ikki
gott at vita. Feittið bara bræðir
av, meðan tú arbeiðir, og tá ein
tíð er farin, ert tú kløn sum ein
Barbie-dukka. Herligt. Hví hugsa
um at broyta kostvanar ella
nakað so burturvið sum at røra
teg? Ikki neyðugt. Bind um
búkin, og tú broytir skap og gerst
føst og
kløn.
Tankarnir sveima aftur í ung-
dómsárini. Tá funnust so sanni-
liga eisini ymisk sløg av klænki-
tólum og øðrum stuttligum. Á, at
vevja seg inn í Slumber Slim.
Tað var dagur í viku. At fara til
songar innballað í hetta ganda-
klæðið, sum gjørdi, at tú fekst
eitt heilt annað lív! Tað lovaðu
sølufólkini eisini tá. Hugsa tær at
vakna og síggja út sum Marilyn
Monroe! Á ja. Sweet dreams!
Inntil tú svøvnpískut skinklaði
inn í baðirúmið og við bivandi
rødd spurdi: "Lítli spegil á vegg-
inum har..........." Deyðatøgn.
Hevði eina vinkonu, sum trúði
fult og fast uppá, at vit kundu
sova okkum klænar. Hon royndi
gandaklæðið nakrar ferðir. Veit
ikki ordiliga, um pundini lógu á
gólvinum, tá hon vaknaði um
morgnarnar. Loyvi mær at ivast.
Veit harafturímóti við vissu, at
nógv bretsk pund vórðu flutt
millum lond ta tíðina. Fyri
Slumber Slim. Haldi, at Slumber
Slim eftir nakrar vikur bleiv lagt
til hvíldar í onkrari kommodu-
skuffu, og har svav sín æviga
blund, til vinkonan stillisliga og
við sóma bar klæðið út í rusk-
ílatið.
Minnist, at vit heima høvdu
eitt ordans spiralkent beist —
eina bjarnafjøður - sum skuldi
geva teir mest fantastisku vødd-
ar. Ursus (hann var nógv frammi
tá) kundi gott fara heim og
leggja seg. Tú spenti spiralarnar
aftan fyri nakkan og setti so á,
tað tú orkaði. Hann náði tann,
sum ikki orkaði at halda ímóti.
Vart tú ikki varin, brustu spiral-
arnir inn í nakkan og løgdu seg
sum eitt ógvusligt hálsprýði
kring hálsin, so tú minti mest um
ein afrikanskan høvding. Okkurt
nakkaspik er óivað eisini komið
illa fyri av hesum ræðsluamboð-
num.
Havi keypt okkurt tól, sum
skuldi eitast at gera alt gott fyri
meg. Eg skuldi bara leggja meg
á gólvið, taka í handtøkini og so
vippa upp og niður upp og niður.
Minnist meg rætt, so kundi hetta
beistið eisini vendast, so tú kundi
gera onkra aðra løgna rørslu. Og
sjálvandi fært tú at vita, at tú
kanst leggja teg niður at vippa
allar tíðir á degnum. Áðrenn tú
fert til arbeiðis, aftaná arbeiðstíð
og ikki minst framman fyri sjón-
varpinum. Hatta við sjónvarp-
inum riggaði ikki ordiliga. Dagur
og Vika gjørdist Dagur og. Eg sá
bara helvtina av sendingunum.
Hina helvtina sá eg brettini í
loftinum.
Væntaði næstan, at eg, tá eg
reistist aftur, hevði útsjónd
sum ein Baywatch Babe. Har
fór eg so dyggiliga skeiv. Gott
tað sama. Haldi ikki, at eg hevði
riggað ordiliga saman við
Pamelu Anderson og Co.
Eg havi eisini lig-
ið á gólvinum og
súkklað í nøkrum
bondum, sum eg
alla tíðina fløktist í.
Minnist ikki ordi-
liga, hvat hetta
hurlivasið av hand-
tøkum og bondum
skuldi gagna mær.
Sum eg lá har, minti
eg mest um eina
hálvdeyða skinn-
flugu, sum er
koppað á ryggin og
liggur og flákrar og spjálkar út í
tóman heim fyri at sleppa aftur á
bein(t).
Mín fantastiska vippi-
madamma, sum eg so trúliga lá
og fjeppaðist uppií bæði tíðliga
og síðla, er, uttan nakran serligan
háva, borin oman í kjallaran.
Orkaði ikki at liggja sum eitt
steinbýtt dag og dagliga, tá
úrslitið ikki var nakað at skriva
heim um heldur. Eg læri tað
aldri. Lati meg lumpa ferð eftir
ferð.
Einki er nýtt undir sólini.
Fáfongdin er eins gomul og
heimurin. Kleopatra er eitt gott
dømi um hetta. Hon brúkti ikki
Radox baðisalt sum vit aðrar
konur. Nei. hon brúkti mjólk, so
húðin kundi varðveita tað mjúka
sum hjá nýføðingi. Ímyndið
tykkum allar kýrnar, sum skuldu
mjólkast, so hon kundi fáa sítt
dagliga mjólkarbað. Her hevði
MBM fingið sína sak fyri.
Sama er í dag. Eingin er nøgd-
ur. Vit fáa dag og dagliga í bløð-
um og í sjónvarpi at vita, at okk-
urt má gerast. Vit eru ikki nóg
føst, nóg long, nóg vøkur. Vit eru
rætt og slætt ikki nóg presen-
tabul. Vit mugu hava longri bein,
størri bringu, smalri miðju,
minni nøs, størri nøs, størri
varrar. Alt er til keyps. Á ja. Og
beinini. "Endless legs" ella "Legs
up to your armpits," sum bretar
taka til. Vit lágbeintu føroysku
konur kunnu um skamma stund
fáa bein, sum røkka heilt upp á
akslarnar. Tað gera tey longu
royndir við á telduni. Er tað ikki
stórt? So er tað eg spyrji: "Hvat
skulu vit við beinum heilt upp á
akslarnar? Er tað ikki nóg gott,
at vit røkka niður á gólvið hvør í
sínum lagi?"
Vit eru ov feit. Vit eta ov nógv
feitt. Vit brúka nógvan pening og
eta okkum tjúkk, og brúka so
aftur nógvan pening og eta
okkum kløn. Vit røra okkum alt
ov lítið. Vit koyra okkara børn í
skúla, vit koyra til arbeiðis
aftaná, vit koyra aftur eftir børn-
unum, vit koyra heimaftur, vit
koyra til handils, vit koyra
børnini til fimleik, vit koyra
aftur eftir teimum, vit koyra fram
við pylsuvognum,
vit koyra til lúkuna
í Burger King og
eta burgaran í
bilinum. Og vit
koyra eisini til
Vektansarafundir.
Hoyrdi, at Argjafólk
sluppu hvørki aftur
ella fram, tí allar
Vektansarakonurnar
koyrdu út at viga
seg. Á, dett
paradoks!
Í Danmark er
støðan heilt burturvið vánalig.
Hugsi, at vit í hesum føri róliga
kunnu sammeta okkum við
danir. Her er brot úr greinum í
Jyllandsposten 3. oktober í ár um
framtíðarútlitini hjá ungdóm-
inum:
"Det er
blandt de
unge, man
ser den
største stigning
i fedmen, og det
er derfor også
overfor børnene, man
burde sætte massivt ind,
mener Dr. med. Ole Lander
Svendsen, der er fedmeforsker og
formand for Dansk Selskab for
Adipositasforskning (fedme-
forskning).
Vi får flere og flere overvægt-
ige børn. Om fem-ti år begynder
vi at se gammel-
mandssukkersyge
blandt teenagere,
og følgesyg-
dommene til
sukkersyge - blod-
propper og nyre-
svigt - vil også
komme tidligere".
"De første dage
af afvænningen
var værst.
Kroppen skreg på at få det
sædvanlige hurtige energikick.
På dag to ved morgenbordet fik
Jakob rysteture. Han kunne til
sin egen forbløffelse ikke helt
styre hænderne. Den 16-årige
Jakob Refer Thygesen har
gennem præcis en måned sat sig
selv og sin krop på prøve. Han
har taget en såkaldt kold
tyrker. Han er hverken af-
hængig af sprut, røg
eller stoffer. Det er de
brusende brune
dråber, der sammen
med søde sliksager
gennem årevis har
fået så godt et tag i
ham, at den første
halve liters cola
som regel røg ned
lige før første skole-
time".
Ræðandi framtíð hjá
tannáringum okkara. Ella
er hon nú so ræðandi? Tá
sjálvur borgarstjórin borgar
fyri burgaragóðsku hjá biks í bý-
lingi í Havn man vera hampuliga
væl statt!?
Hvat er til ráða at taka? Jú, vit
keypa tól. Stór tól. Smá tól. Tól
við nógv-
um knøppum
og tól við fáum
knøppum. Digital tól og manuell
tól. (Sum eg keypi t.d.). Tól,
sum vit standa uppi á og tól, vit
leggja okkum niður á. Tól, sum
kunnu leggjast saman og trillast
undir songina júst
sum í TV-shop og so
hava vit tól, sum vit
ikki vita, hvar vit
skulu goyma. Tól,
sum vit keyptu í fjør
ella fyrraárið.
Lumpast? Vit?
Onkur hevur fingið
sær eitt "Hvar skal
eg goyma øll tólini,
sum eg ikki brúki,
skáp". Tað er langt síðani fult,
havi eg frætt.
Veit um eitt slag av mame-
lukkum, sum gera
undurverk,
fert tú
í tær. Tær eru trivaligar, røkka
langt oman á lørini og ordiliga
langt upp um miðjuna. Og so eru
tær ljósagrønar! Vónar-innar
litur. Sum tað stendur á pakkan-
um frá TV-Shop: "Lat teg í meg
og tódna, meðan tú svevur. Tú
gerst kløn, og búkurin gerst
flatur eftir bert 30 nætur." Hvør
hevur hoyrt so skapt. Eitt er í
hvussu er heilt vist. Tær eru heilt
einastandandi, tá kuldin ordiliga
bítur. Veit ikki ordiliga við feitt-
tódningini. Hinvegin, so kundu
vit keypt okkum einar deiligar
ullintar yvirtreksbuksur fyri
minni enn helvtina, um tørvur
var á tí.
Keypti einaferð ein bókling
"Flad mave på 30 dage." Minn-
ist, at vinkonan fekk sær ein
bíligan látur, tá hon sá mín
seinasta "fong" á bókaøkinum.
Eg tími øgiliga væl at lesa. Veit
ikki, hví eg helt, at eg fór at tíma
at lesa um búkar. Ja. Ja. Eg veit.
Eg vil lumpast.
Hoyrdi um 84 ára gamla før-
oyska konu í
Íslandi. Hon
gjørdist illa sjúk,
varð innløgd, men
læknarnir kundu
ikki siga hvat
henni bagdi. Har
komu serfrøðingar
og alskyns hvítt-
klæddir og spurdu,
skrivaðu og
kannaðu, men alt
tað sama gjørdi. Konan rak sum
tongul í brimi. So var onkur, sum
gekk ordiliga á hana, og tá bar
til. Hon var rættiliga foy, tá hon
smoykin greiddi frá, at hon
hevði keypt sær eitt ristiband, tit
vita. Eitt sovorðið, sum
tú leggur um
búkin,
tendrar og so verður tú so rist til.
Henda ólukku kona, sum
sanniliga ikki vildi fara í mutur
og skutur, sjálvt um hon var farin
langt upp um dustsins ár, hevði
staðið so leingi í hesum
vælsignaða bandi, at hon, um-
framt at síggja stjørnur og mánar
undur ristiseansuni, næstan hevði
rist nýru og annað innvortis
leyst. Tíbetur endaði hetta
klænkiátakið í øllum góðum.
Á mínum arbeiðsplássi verður
øgiliga nógv tosað um kurar.
Klænkikurar. Serliga í døgurða-
steðginum. Vit hoyra um protein-
kurar, suppukurar, kolhydrat-
kurar, fruktkurar, svøltikurar,
vatnkurar, vit eru uppá skrump,
vit eru uppá A og B og hvat veit
eg. Tað er einki evni, sum verður
so væl og virðiliga viðgjørt sum
júst kurar. Mitt í øllum klænki-
tosinum, millum bananir, kiwi og
appelsinir, fara mínir tankar at
sveima.
Hugsi um løgmann, sum letur
fíggjarlóg vera fíggjarlóg og fer
á fjall, denn
jassur, sum so
nógvir aðrir góðir
menn í hesum
døgum. Fari at
munga nakað so
øgiligt eftir
blóðpylsu, sum er
mín yndisdøgurði.
Eg elski blóðpylsu
við nógvum tálga-
bitum. Tað er tað
besta eg veit. Skuldi eg valt
millum ein ordans Angus búff og
eitt indur, er eingin ivi. Kann
saktans liva við, bara hesa einu
ferðina, at tálgin kínir seg kelin
sum ein kiska upp at
hjartaæðrunum.
Puff! Eri aftur í kantinuni
millum klænkitosið og síggi
kiwifruktina liggja so forfjónaða
á tallerkinum. Kanska var tað
hon, sum fekk meg at droyma
eitt sindur um indur. Á
skræðuni eru tær ikki heilt
ólíkar, kiwifruktin og
blóðpylsan.
Marilyn Monroe
og eg
C
M
Y
K
27
26