mikudagur 18. desember 2002síða 5

Nr. 243 - 18. desember 2002 9 Tá hvíta flaggið úr USA varð drigið á fulla stong, yvirgóvu áhoyrararnir í Borg- ini seg fullkomiliga til lívliga rocktónleikin úr Los Angeles KONSERT Orð: Eyðun Klakstein Hvíta flaggið veitraði á fullari stong í Borgini í Klaksvík leygarkvøldið. Rockbólkurin White Flag var á palli, og teir fýra tón- leikararnir úr Sambandsrík- inum fyri vestan gjørdu sítt ítarsta fyri at fáa lív í og fyri at fáa reaktiónir frá áhoyrarunum, sum vóru um einir 250 í tali. Og tað riggaði – í ólukkumát. Ímóti endanum av kon- sertini høvdu teir í White Flagg øst áhoyrararnar so nógv upp, at tað var ein verulig innrás á pallinum, og so kundi ikki nógv leggjast afturat tí anarkist- iska partinum av punktón- leikinum. Áhoyrarar sluppu eisini fram at mikrofonum og ljóðførum, og tann sein- asta leivdin av ordan hvarv í tí bleiktrandi ljósinum. Men tað var ivaleyst júst soleiðis, teir vildu hava tað. Clickhaze hitaði upp Tiltakið í Klaksvík byrjaði nakað meira varisliga, tá ið Clickhaze var á pallinum. Bólkurin hevði fingið upp- gávuna at hita upp fyri White Flag, og tað gjørdi bólkurin við sínum kendu rocksangum. Indigo Brow, Sorrig og glæde, Daylight og hinir sangirnir vóru á skránni, og áhoyrararnir tóku væl ímóti. Ikki minst tá helst størsta hittið hjá bólkinum, Daylight, varð spælt. Onkrir smærri tekniskir trupulleikar vóru, meðan Clickhaze spældi, men tað var ikki verri enn so, at fólk kundu njóta rocktónleikin. Tá ið Eivør, Petur og tey høvdu spælt ein lítlan tíma, fóru tey av pallinum, og so varð gjørt klár til høvuðs- navnið úr USA. Breyð til fólkið Føroyingar hava ikki stórar traditiónir fyri punktón leiki, men seinastu tvey árini hevur bólkurin 200 hóreiggjað við sínum arg- andi punktónleiki. Hetta kvøldið var útlendskur rockur á skránni, men hóast tað, høvdu teir í White Flag politiskan boðskap við sær á pallin, og tað var eisini í tráð við tað, sum 200 plaga at føra fram. – Free Føroyar, skrálaði sangarin í mikrofonina, og hann legði eisini minni rós- andi orð afturat um danir. Sangarin royndi eisini at heppa á lokala fótbóltslið- ið, men rópini vóru næstan líka kiksað sum shortsið, sum hann hevði latið seg í út yvir sínar buksir. Um hálsin høvdu tónleikararnir eisini heiðursmerki, sum teir høvdu lænt onkra staðni í KÍ-høllini. Tá ið White Flag kom á pallin hildu teir ivaleyst, at teir skuldu breyðføða áhoyrararnir við meira enn tónleiki, so tað reyk ein rúgva av breyðflísum út til fólkið, sum kanska eina løtu ivaðist í, hvat endamál- ið var við tí. Men soleiðis er punktón- leikurin. Andin er anarkist- iskur, og tað skal henda nakað alla tíðina. Tað óvæntaða Tónleikurin hjá White Flag er ikki kendur um okkara leiðir, men buldrandi rock- tónleikurin kundi tó lyfta fólkið upp frá. Teir spældu við nógvari orku og miklari ferð, og hóast tú stundum kundi hoyra melodiøsar strofur í sanginum, so viku teir ikki langt frá punktón- leikinum. Tónleikararnir í White Flag eru virknir í øðrum bólkum eisini, men tá ið teir spæla undir hesum navni, snýr tað seg um at gera tað óvæntaða, stutt- liga, øðrvísi ella bara tað óumhugsaða, og tað gjørdu teir eisini hetta kvøldið í Klaksvík. Eisini tá ið teir móti end- anum av konsertini flipp- aðu út saman við teimum kátu áhoyrarunum, sum stormaðu pallin. Tá varð hvíta flaggið vundið í húnar hátt… Borgin yvirgav seg Í Free Føroyar troyggju og KÍ-shortsi royndi gittarspælarin og sangarin sítt ítarsta fyri at fáa lív í. Mynd: Tom Laursen 9 8 Nr. 243 - 18. desember 2002 UMMÆLI Heri á Rógvi Við teimum báðum før- oysku steðgunum er Lord of the Rings – The Two Towers – tríggjar tímar og 45 minuttir til longdar. Ein longd, sum setir hægstu krøv til góðsku. Vit fáu til ummælara og filmseftirlit sýningina undan almennu heimspremieru eru til annan part í einari stór- fingnari ævintýrrøð. Eftir stórfilmin The Fellowship of the Ring er eisini tann seinna bókin í røðini komin á stórskíggj- an. Lat tað bara vera sagt beinanvegin, at hesin film- urin krevur fyrireiking. Søgan gerst bara ein hurli- vasi við einari rúgvu av nøvnum og støðum, hevur tú ikki sæð ella lisið fyrra filmin ella bókina. Ongan- tíð betur, um báðar bøkur- nar liggja í minninum, men tú kanst klára teg væl við at hyggja at fyrra filminum áðrenn. Lord of the Rings er alt ein søga. At byrja við miðjuni gevur stutt og greitt lítla og onga meining. Har tann fyrri filmurin endaði, byrjar so hesin. Filmurin sigur frá tveimum og seinni trimum para- lellum søgugongdum, sum virka í so einstáttaðar . Vit eru aftur á slóðini. Frodo og Sam eru á lagnuferðini við ringinum móti Mordor. Aragorn, Álvin Legolas og dvørgurin Gimli eru aftur á ferð. Fyrst fyri at bjarga teimum báðum ungu hobittunum og seinni – við góðari hjálp frá gamla kenninginum Gandalf – fara teir at berjast móti myrkrinum hjá Saruman í kongaríkinum Rohan, har frælst fólk enn býr. Eftir, at vit í fyrra film- inum komu at kenna per- sónar og søgu í hesum løgna men lokkandi ævin- týrheimi, dvølja vit eina løtu her í ævintýrheimi. Treyðugt so er ferð á, og senurnar við dysti og kríggi eru nógvar, men sjálvurin ringurin er ikki so avger- andi á hesum sinni. Frodo er ikki navnið á høvuðspersóninum í hesum filminum. Hansara ferð við ringinum er – hóast fyri søgugongdini avgerandi – mest ein vallan á ókendum lendi, har innlit fæst í svarta heimin, ið ringurin tráðar eftir. Heldur er Ara- gorn berandi persónurin í filminum. Her kundi lýsingin av persóninum Frodo tikið við, men heldur tykist hetta at hanga afturút og bíðar til avgerandi partin. Tað tykist ov bíligt at lata ein so týð- andi persón valla mestsum endaleyst við bert smáum innlitum til hansara mensku, persón og vitan fyri at geva pláss í søguni og betri rúmd fyri endaliga slagnum. Tað ber kanska illa til at siga, hvat er veru- leiki og hvat vendur upp og niður í einum ævintýr- heimi, og logikurin hvørv- ur, men sum persónssøga er Frodo alt annað enn prýð- andi fyri filmin. Við sær í ferðalag fær Frodo eisini fyrrverandi ringberaran og løgnu ver- una, Gollum, sum eisini hevur eitt annað navn, ið eg ikki hætti mær at stava. Hesin er tað mesta av filminum í einari tvístøðu. Hann er í sjálvum sær ímyndin av stóra temainum – myrkri og ljósið. Teir ringastu fíggindarnir og skarpastu mótsetningar, sum ímynd fyri tað góða og tað ónda. Valla fær mann nakra premieru fyri at siga, at eitt ævintýr er ein uppgerð millum gott og ónt, men tað er eisini ein av styrkinum hjá filminum. At varðveita megina í ævintýrinum og seta nýtt lív er ein gandur í sær sjálvum. Søgugongdirnar eru sum sagt fleiri, og vit lata heldur fólk sjálvi fara at hyggja at teimum, heldur enn at remsa tær upp. Uttan at siga ov nógv, ber til at av- dúka, at filmurin samlar træðrir og byggir upp til uppgerð, men so siga vit ikki meira. Sum so mangan, tá um- fatandi stórverk verða gjørd til film, er talið av persón- um og hendingum nógv. Filmurin fylgir bókunum heilt hampuliga væl, og alt annað líka burdi hetta bert givið gott av sær, men tað eru nakrir persónar, sum stutt og greitt ikki tykjast at geva stórvegis meining. Meira enn nakað annað er hesin filmurin ein visu- alisering av bókunum og ævintýrinum. Hetta er sjálvsagt, men ikki minni sannleiki. Høvuðsleikarin í hesum filminum er teldan. Ævintýrið og frálíka søg- an sprottin úr fornum mýt- um og leivdum hittir tøkni- frøðina úr 21. øld. Og hetta er eitt skrásett parlag, sum tað ikki ber til at hava nakað ímóti. Hóast tað kann kjakast um, hvørt tað er rætt við so nógvum effektum og tøkni, so er einki at ivast í, at filmurin á hesum øki er framúrskar- andi. Ein tann vakrasti og mest hugvekjandi filmurin, sum hevur verið fyri hesum eygum. Tað fær valla verið nógv betri. Somuleiðis skal leitast leingi eftir betri handriti og søgu. Søgan verður latin í ein fantastiskan ham, og henda løgna verð kennist verulig. Hóast hasar góðu tríggjar tímarnar og nakað, Málið er yndislig við ein klassisku boðskapi. Tað eru nøkur ting, ið eru verd at stríðast fyri. Hóast harða mótstøðu, feilir og snávað- ur av leið, so er ljósið sterkari enn myrkrið, Um at finna eydnuna, skal tað rætta fremjast. Tað einasta rætta. Herfrá fær filmurin ta rós, at filmurin til fulnar megnar at sameina tøkni og søgu. Ein samanrenning, sum langt frá altíð tykist at lukkast. Fyri at vera ein 2’ari er filmurin í heims- flokki. Ein ævintýrheimur uttan sín líka. Fyri serliga snøklar í søgugongd og persónum geva vit ikki mest loyvda karakter á stiðjanum, men tað er líka við. Annar sigurin Lord of the Rings – The Two Towers er ein hugvekjandi visualisering av einum megnar ævintýri. Meira døkkur enn tann fyrri við telduni í høvuðsleiklutinum Annar partur í Lord of the Rings søguni stendur einki aftanfyri fyrsta part, og tímarnir í kykmyndahøllini skulu vera øllum væl untir C M Y K 8 www.sosialurin.fo