leygardagur 19. januar 1991síða 13

Nr. 13 — 19. januar 1991 BARA Bæði til at gráta Trulig Síða 13 og til at flenna at lívslygn Havnar Sjónleikarfelag venur nýggjan leik, sum Jens Pauli Heinesen hevur skrivað. Arbeiðsmátin hjá leikstjóra, leikarum og óðrum luttakarum er ikki vanligur "Læran um sálina" æt ein stuttsøga, Jens Pauli Heine- sen einaferð skrivaði. Jens Pauli hevur ukid hesa stuttsøgu fram aftur og skrivað hana um til leik, og 9. februar fer Havnar Sjón- leikarfelag á pallin við hes- um leiki, ið hevur fingið heitið "Sníkurin". Hvørki høvundur ella leikstjóri leggja í at greiða frá út í æsir, hvat leikurin snýr seg um. Søgugongdin er eitt húski - maður, kona og tvær døtur - fær vitjan av fremmandamanni, og tá broytist alt innanveggja. - Hetta er ein tragikom- iskur leikur, ið er bæði til at flenna og gráta at, sigur høvundurin Jens Pauli. Hann hevur fyri ein part verið við í arbeiðinum at fáa leik burtur úr handritinum. Tað arbeiðið er ein søga fyri seg við tað, at tey hava verið fleiri um at evna leikin ul. Leikstjórin, Laura Joen- sen, fekk handritið frå høv- undanum, og hon fekk fríar hendur til at líka. Uppruna- handritið var nógv longri enn leikritið nú, tí Laura hevur koyrt nógv burturúr. Heilt burtur er tað kortini ikki farið, tí nógv kann ger- ast í staðin fyri at sigast, sig- ur Laura. Jens Pauli hevur heldur ikki tikið tað illa upp. Tá hann skrivaði sítt fyrsta leikhandrit á sinni, fekk hann eisini tey ráðini frá Eyðuni Johannesen heldur atskriva í meira lagi, tí tá ber til at velja burturúr. Laura heldur sjálv, at tað var ein fragd at hava so ríkiligt í handritinum at taka burt- urav. ØLL VIÐ Tað mest vanliga, tá ein leikur verður settur upp, er, at leikstjórin avger, hvussu EEN } alt skal vera. Soleiðis hevur ikki verið við hesum. Tey hava verið fleiri um at evna til. Hetta hevur havt við sær, at leikararnir ikki bara gera eftir boðum frá leikstjóra, tí tey alla tíðina hava tosað um, hvat tey skulu gera og hví. Tað mótspælið hevur Laura verið fegin um at fingið. SÅLARFRØDIN TIL VIDGERDAR Gudrid Poulsen, sum hevur gjørt pallmyndina, hevur verid vid alla tidina og hamæst Heri Kragesteen, sum sålarfrødingur. Tad hevur samband við, at hetta er ein leikur, ið kagar inn í sålarfrødina. - Tad byrjadi vid, at tey bóðu meg um at koma at siga mina hugsan um inni- haldid i leikinum. Fyrst at lýsa pesónarnar nærri í leik- inum, so teir blivu meira trúligir, tá leiklutirnir vórðu bygdir upp. Hetta helt eg vera so spennandi, at eg helt fram sum hjálparfólk hjá Lauru í uppsetanini, sigur Heri Kragesteen. EIN ROYND Onkur vil kanska halda tað vera nógv at loyva sær at taka onnur fólk inn í arbeið- ið sum t.d. ein sålarfrøding. Men Sjónleikarhúsið var beinanvegin fyri, at ein leikur sum hesin skuldi fáa slíkar møguleikar. Tað er so sjáldan, nakað nýtt verður roynt sum her, og tað bar til, tí leikararnir eru so fáir. Tað kann verða, at henda roynd- in letur upp fyri onkrum nýggjum, heldur Gulla Øre- gaard, sum er dagligur leið- ari í Sjónleikarhúsinum. Hon hevur eisini fylgt arbeiðinum í at byggja leik- in upp, og hon, Laura og Heri koma eitt sindur inn á, hvat leikurin sigur: Tað er nakað um menn- iskjalig viðurskifti. Hvussu fólk lata seg ávirka. Summi fara longur enn hóskandi er, summi lata seg traðka á, men tað ber til at bróta seg burtur úr kúganini. Tað er eisini ein leikur um kær- leika, girnd og fjandanskap, sum tey fægstu vilja við- ganga, at tey hava í sær. Handritið fingu tey at ar- beiða við longu hálvan no- vember. Tá hittust tey so eina ferð um vikuna at tosa um leikin, Heri helt fyri- lestrar o.a. Aftaná jól byrj- aðu venjingarnar. Leikararnir eru fimm í tali. Bóndin: Kári D. Peter- sen, kona hansara: Nora Bærentsen, Súsanna: Ulla Svarrer Wang, Maria: Unn Patursson, fremmandamað- urin: Hilmar Joensen, sum er høvudsleikari. Niels Nielsen og Frank Jacobsen standa fyri tek- nikki og ljósi. Meginfelag áhugaleikara Rithøvundurin Jens Pauli Heinesen skrivar ikki bara skaldsøgur og stuttsøgur. Fyri tridju ferð royni hann seg við einum sjónleiki Føroya hevur fíggjað upp- setingina. Leikararnir hava vant um kveldið og í viku- skiftunum og hava gjørt hetta arbeiðið Glønt. KAFÉ Í sambandi við leikin verður kafé í Sjónleikarhúsinum. Henni stendur Eydvør Pat- ursson fyri. Eyðvgr er ann- ars teskari og hjálparfólk. Kaféin skal vera opin, tá leikurin, ið varar góðan tíma, er liðugur og kanska eisini frammanundan. Sjón- leikarhúsið hevur áður roynt at hava kafé í sam- bandi við framførslu, av leiki og tað eydnaðist væl. Hetta er tridi sjónleikur, Jens Pauli skrivar. "Uppi í eini eikilund" kom í 1970, og "Hvønn stakkin skal eg fara í", æt hin. Og nú kemur so "Snikurin", ið hevur fyrstu framførslu 9. februar. randi a Sandi Um sjónleikin "Billy Skrøgg, ið sandoyingar nú framføra "Tak lívslygnina frá einum miðalmenniskja", segði Henrik Ibsen og sipadi harvið til, hvussu nógv lívslygnin hevur at síga fyri alt ov nógv fólk. Keith Waterhouse og Willis Hall hava skilt hetta, og tey skrivaðu sjónleikin "Billy the Liar". Eyðun Johanne- sen umsetti leikin til før- oyskt, og "Billy Skrggg" vard leiktur i Havnin fyri umleid 30 årum sidan. Nú spæla sandoyingar "Billy Skrógg", og Tórur Johannesen lýgur so væl og so trúliga, at hann tryr ti sjålvur allan vegin igjøgn- um. Tey siga, at tey hava stridst fyri at fåa leikin upp og arbeitt hart fyri at fåa leikin væleydnadan. Og tað hevur eydnast. Til frum- framførsluna seinasta leyg- arkvøld var Ungmanna- felagshúsið longu frá byrjan so stúgvandi fult. Onkrir leikarar vóru eitt sindur itryggir i fyrstani, men síðan gekk spælið væl vid natúr- ligum íhaldi ímillum fyri at bíða ul væl uppibornu klappini og láturin vóru av. Størsta leiklutin hevði TérurJohannesen sum Billy Skrøgg. I meira og meira fløkjutum — lokabrøgdumi fleiri ættarlid og fleiri tri- lovingum samstundis, megnadi Térur at halda høvdinum klårt innan og samstundis siggja ørkyml- aður út uttan, so hann upp- livdist sum trúligur frá fyrst til síðst. Og seinastu orðin: gjørdi ein bilsnan og góvu nakað at hugsa um. Omman í húsunum fær ikki við alt keglið millum ommusonin og miðal- ættarliðið, ið ikki tosar so hart um lívslygnina, men hevur hana væl og virðiliga í sær. Øll hini hava skyldina, bara ikki tey. Martina Olsen er tann gamla, Jonna Høj- sted og Erling Rasmussen mala runt um seg sjálvi og lívslygnaran. Símun Jensen var = leygarkvgldið fyri fyrstu ferð á palli sum tann skikkiligi og ærligi arbeiðs- felagin hjá Billy, og hesum kom Símun væl frá. Vanin at spæla kemur við tíðini. Tær triggjar genturnar, sum eru komnar inn í lívið hjá Billy á ólíka hátt og líka hátt og samstundis og ikki um somu tíð, spæla hver sín terka leiklut. Vingliskølt- urin Billy fellir fyri teimum øllum timum í senn. Ta skikkiligu og vøkru Barbaru spælir Durita Holm lika væl og álvarsliga, sum hon spældi Onnu Frank, stórt, lívsfrískt og trúlverdugt, í fjør. Mary Petersen spælir uppá al ttað fríska málið, ið liggur í frálíku umsetingini og fekk manga væl uppi- borna heilsuna frá áskoð- arunum, og Heidi Skoubo var ein rættur punkari og dugdi væl at sjarmera Billy og hava samband við áskoð- ararnar. Hetta var gott spæl, og øll gjørdu sítt besta. Størsta leiklutin hevði Tórur Jo- hannesen, og hann hevur uppborið nógv rós fyri sera gott spæl í øllum leikinum. Laura Joensen hevur ver- ið ráðgevi, Jákup av Skarði og Emil Simonsen høvdu ábyrgdina av ljósinum, Anna Katrin Jacobsen, Jógvan Nicodemussen og Rasmus Poulsen gjørðu pallin sum eitt norðurenskt umhvørvi seinast í 40- árunum og "Fishing News" við eini gamlari telefon av tí rætta slagnum, PoulaOlsen, Annvør Petersen og Eyð- bjørg Olsen hava umsitið alt. Hjálparfólk vóru Kris- tan Højsted og Egga Petersen. Hvør tesarin var, fekk eg ikki vid, og tad skuldi verid gott tekin. "Billy Skrøgg” verður spældur bædi å Sandi, i ødrum bygdum og i Havn i vetur. Ungmannafelagid "Virkið" og sjónleikara- fólkið eiga stóra tøkk fyri leygardagsmorgunin, seinnapartin sama dag og sama leygarkvøld. Fáið tykkum beinanvegin hend- ur á atgongumerkjum til leikin! jk