leygardagur 23. februar 1991síða 10

et” Bær AÐ SKITTIÓ Byrjaði við postkortum - Eg havi ongantíð málað so n6gv sum nú, sigur listamålarin Oli Egilstróð, sum fyri góðum mán- aði síðan fylti 75 ár 30 ára fluttu konan Elisabeth Maria, inyggj hús niðan mót Skýlindali. Burt- ir frá handlinum, har Oli evði staðið aftanfyri skiv 1979, á sjálvum brúdleypsdegnum, Oli I gilstrød og Tå var handilin kortini blivin sjålv- tøkuhandil Oli læt handilin og la Í SO NÓGV ar. sonin yvirtaka g fór at halga hisuni alla sína tíð. Og síðan hevur hann gjørt ein máln- ingin fyn og annan etur Tad hendir meira enn so at fólk ringja ul hansara og biðja um at fåa ein málning av ti ella ti landslagnum ella av avísum húsum í Eiðis bygd. Oftast fáa fólk eisini málningin, tey biðja um, ti Oli man hava málað flestu tjóllini og dalarnar norður í Eysturoynni. Heilt nógvar málningar hevur hann eisini gjørt av Eiðis bygd. Oli Egilstrød heldur, at tað var morbróðurin Niels Kruse, sum vakti áhuga hansara fyri at mála. Aðrann hann tó byrjaði at mála, teknaði hann nakað. NOGV POSTKORT Fyrstu listaverkini, hann seldi, vóru nøkur postkort. Tá var Óli 14 ára gamal. Jólakort fingist ikki ul keyps, so hann gjørdi síni egnu. Fólk, sum sóu hesi kort, bóðu hann um at tekna teimum jólakort eisini, og tað hevði so við sær, at hann teknaði fleiri jólakort og læt 1. N. Jacobsens bøkhandli í Kortini vórðu ikki prentað, hvort arð teknað Men fekk Oli hug at royna seg á lønfunum, og Niels Kruse hjålpu honum við at bíleggja ulfar, frá Stelling. Neils Kruse legði honum eisini lag á við at mála. AnnarserÓli sjálvlærdur. Einum enskumbrævskúla fylgdi hann undir krígnum, og tað gav honum nakað um litsamanseting, sigur hann. Undir heimsbar- lava málaði Oli heilt nógv Í Havn tey at selja. einasta V scinnå Eingilskmenninir vóru her, og teir vildu allir hava málning heimaftur vid sær sum minn: um tíðina í Før- oyum. Kollurin Kellingin og fjøllimi eyst- antyri vildu Risin og teir hava við sær sum minni 4 máiningi Tá var ikki so vanligt sum nu attaka myndir, sigur Oli Påpi Ola, Oliver Øster, og Óli hjálpti pápa sínum í handlinum. Men handilin gav ikki tað stóra, tí í 30- árunum vóru ringar tíðir Tad var ti gott hjá Ola at hava listina aftrat. MALAÐI IKKI Í ÁRAVÍS | Men tå påpin eldist, og Oli yvirtók handilin í 1962, vóru ikki stundir til at mála, og hann legði ti alt til viks Í 10-15 ár málaði hann als ikki. Men honum longdist illa øllum árini efur at mála aftur. Tað slapp hann ikki, fyrrenn sonur hansara yvir- tók handilin. Aftaná heimsbardagan málaði Oli nógv, og hann hevði fleiri framsyningar lå - sum seinni. Trý ár árað var hann við á Olavsøkufram- sýningini. Síðan Lions Club Eysturoy byrjaði við síni páskaframsýning í Runavík hevur hann verið við har, og tvær ferðir hevur hann einsamallur sýnt fram í Smiðjuni í Lítluvík. Hann hevur eisini havt fleiri fram- sýningar. Einaferð hevur hann sýnt fram í Herning í Danmark, og einaferð í Finnlandi, báðu ferðirnar í vinarbýasam bandi. SELUR VÆL Oli kann ikki annað enn lata væi at. Fólki dámar hansara málningar, sum allir eru naturalistiskir. - Framsýningin í Finn- Oli Egilstrød er naturalistur burturav. Hann situr dagliga i arbeidshøli sinum i kjallaranum og málar landi skuldi ikki vera nøkur søluframsyning, men eg hevði ongan málning heim við mær aftur, sigur hann. Flestu málningarnir eru av Eiði og landslagnum værindis. Men eitt summar- ið vóru hann og Eleisabeth Maria í Mykinesi í 10 dagar, og tá fekk Óli skitsur heim við sær aftur til so nógvar málningar at tað var nóg mikið ul eina heila fram- sýning, sum hann hevði i Smiðjuni í Lítluvík. Tekstur: Randi Myndir: Kalmar Óli hevur altíð ferðast nógv úti í náttúruni, og ikki er tað tað fjallið og ikki tann dalurin norðuri í Eysturoynni, hann íkki hevur fingið á løriftid