Sosialurinarkiv
Sosialurin 1991-08-06, síða 4
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

týsdagur 6. august 1991síða 4

‹ fyrra síða allar 20 síður næsta síða ›

Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.

Tekstur á síðuni

Síða 4 Sunlei Rasmussen tónaskald um "dapran" tónleik: Nr. 144 — 6. august 1991 Einki sermerkt fyri føroyskan tonleik -Í F óroyum er siðvenjan sera sterk. Tað er eisini gott - og vit eiga at halda fast við ávísar siðir. Men fóroyingar eru eisini partur í heiminum - heimurin er so lítil í dag, Sigur Sunleif Rasmussen, tónaskald í viðmerking til, at fóroyskur tónleikur verður sagdur at vera ov tungur og dapur. Í Sosialinum 27/7 Sigur formaðurin í Kórsam- bandi Føroya, Fróði Sandoy, at føroyskur tónleikur - í øllum før- um Kkórtónleikurin - er sera tungur og dapur. Fróði skilir ikki, hví teir ungu tónasmiðirnir ikki koma við løttum tilfari. - Tað føroyska tilfarið er ikki vinarligt móti á- hoyrarunum. Nógv fólk hevði fingið heilt annan áhuga fyri kórtónleiki, um reportoarið smíltist eitt sindur meira, sigur Fróði m.a. og heldur, at okkurt átti at ligið mill- um sálmasang og popp- tónleik. Einki sermerkt fyri føroyskan tónleik Sunleif Rasmussen, tónaskald, hevur við- merkingar til tað, ið Fróði sigur Sunleif vísir á, at við- víkjandi nýggjari tónleiki er hetta dapra einki ser- merkt fyri føroyskan tónleik. - Tak td. tónleikin hjá Sibelius. Hann skrivar ikki júst lættan tónleik. Sunleif heldur, at kem- ur tú við atfinnungum, eigur tú at undirbyggja tað betur, enn gjørt varð. - Tá id Fróði t.d. sig- ur, at okkurt átti at ligið ímillum sálmasang og popptónleik - so veit eg ikki rættiliga, hvat hann meinar við. Seinni, enn ætl- anin er Sunleif heldur, at møguliga verður kórtón- leikurin tungur, um sungið verður seint. - Viðvíkjandi mínum tónleiki er hetta helst komið av, at hann hevur verið torførur at sungið. At royna nýggj føroysk løg og útsetingar hevur stóran tydning sen. Tá syngur kórið eisini seinni, enn ætlanin er. - Og fyri at gera tón- leikin enn torførari eru ofta truplar rytmur i nyggjari tónleiki. I fyrsta kórverki mínum vóru sera nógvar torførar rytmur. Tí ljóðaði tað ikki sum ætlað fyrstu ferð, tað varð sungið. - Mín frágreiðing til hetta er, at í atonalum tónleiki er einki tonalt punkt at halda seg at. Fyri óvon oyru kann hetta tykjast tungt. - Og har noyðist eg at rætta Fróða og gera vart við, at tónleikurin hjá Holmboe er atonalur! Allur tónleikur, sum ikki arbeiðir eftir Dur - Moll-prinsippinum er a- tonalur. Tónleikur má lýsa veruleikan - Tann instrumentali tónleikurin, eg skrivi, er ikki dapur - ti har havi eg fríari at fara enn við kóri og kann spæla meir við rytmum. Nakað ann- að er so, tá ið daprar hendingar hava inspir- erað. - Mín meining um hetta við døprum tón- leiki er, at tónleikur má lýsa veruleikan - hann er ikki bara dapur og ikki bara ljósur. - Kommersiellur tón- leikur - handilstónleikur (ið skal verða seldur eins og sjokolåta) - fylgir ødrum reglum. Men so- vorðnan tónleik ætli eg mær ikki at fara undir, sigur Sunleif. Handilsmentan - Um vit livdu í einum samfelag, har eingin tordi at mála, skriva o.t. kendi hann ikki tann, ið tók ímóti - so vóru vit tað fátækari. - Í dag hugsa vit so - serliga innan kirkjugátt, sigur Sunleif Rasmus- nógv um at selja. Lættast er at leypa uppum, har garðurin er lægstur og geva fólki ta, fólk vil hava. Og í dag hava vit lyndi at bara ríða við og gera sum øll hini. - Men vit eru í gllum fórum nøkur, sum royna at stríðast ímóti hesum - tí list má vera oman fyri tað handilsliga. Og gingu eingi lístarfólk ímóti rákinum, so var samfel- agið fátækari. Heimurin lítil í dag = 4 # ØR 4 Hvussu er at vera ny- ag r År t x T x - JU avrastaon! i 40 Kann vera verri í summ- um umhvørvum, av í at s1iovenjan er so sterk. Tað 9 men vit > ' I noyðast a K til VIST gå YV VEI summar men vil Ciga at godtaka og loita tu, at alt er vorðið internationaliseragd. Tydning at syngja nakað nytt - Kórini á Olavsøku vóru avbera góð - og tað gleddi meg, at kórið á Vøllinum var so stórt. Mær dámdi eisini sera væl at nakað nýtt varð sungið í kirkjuni. At vit royna nýggj føroysk løg og útlsetingar, hevur stóran týdning - serliga innan kirkjugátt. - Kórini vóru góð í ár - Og venjingarnar fáar. Sum heild eru kórsangar- arnir betri í dag. Hvat dámdi tær, at Holmboe varð tikin av skránni? - Tað skilji eg fyri ein Sunleif Rasmussen, tóna- skald: Í dag hava vit lyndi til at ríða við og gera sum øll hini. part - teir eldru sangar- arnir eru fastir í traditi- ónini. Men sum tóna- skald í dag haldi eg, at tað er spell, at vit ikki hava nakað frá okkara egnu tíð við. Vit mugu ikki gloyma samtíðina burtur. Eg hevði verið fegin, um k6rleidararnir tóku okkurt nýtt við á skránna. Skrivar fyri ama- tórar - Á Konservatoriinum hava vit vidgjørt spurn- ingin um at skriva fyri amatgrar. Eg havi fingist meir við amatgrar ent kollegarnir hjá mæ Jpurningurtr NVUSSU amatørar ? yust ikki vera verri fyr tað - men hetta krevur SKrivar lu Tónleikur al tú mást hugsa tet meira um. Tónleikurin kann ljóða fult sc væl. - Í Danmark havi eg arbeitt við einum hornorkestri, sum fekst við at venja eitt stykki hjá mær - og teirra á- grýtni var fragd at síggja. Seinni vandi eg sama stykki við Radiounder- holdningsorkestret - sum er yrkisorkestur. Og munur var á eldhuga! - So ein góður ama- tórur er betri enn ein vánaligur yrkistónleikari. Hjá yrkismanninum er hetta eitt starv - hjá amatgrinum eitt fritid- arítriv. Tá verður úrslit- ið oftast ggiliga gott, sigur Sunleif Rasmussen at enda. ð