hósdagur 3. desember 1992síða 12
‹ fyrra síða allar 48 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Tíðindablaðið { sostalurin ) Nr. 231 — 3. DESEMBER 1992 Síða 11
UN —
Býráðsvalið í Klaksvík
Nú kom tann gamli
„sjongurin“ fram aftur
Aðrir sáa mistreysti í fólkið. Nú fingu vit tað endiliga
at hoyra aftur. Jógvan við Keldu og Petur Hans á
Høvdanum skapa úrslit.
Púra rætt er, at Petur
Hans sambært fundar-
bókum býráðsins hevur
sitid eitt stutt skifti í
býráðnum, men annars
er ikki meira at siga um
tað. Frá honum komu so
ikki uppskot um nakrar
loysnir. Hann sat hendur
i favn í orðsins sanna
týdningi.
Grótbrot, svimjihøll,
vaskikonur o.a.
Í staðin fyri at viðgera
tað, sum hesin ungi fólk-
afloksmaður skrivar, so
kundi ein hóskandi
spurningur verið at sett
honum. Hví spyrt tú ikki
høvudsvalevni tykkara,
Jógvan við Keldu, sum tit
svóru uppá ikki skuldi á
listan aftur, hví komm-
unan er noydd til at gera
gll hesi tiltøk. Hann eigur
at kunna greiða tær frá tí.
Verulig tíðindi
til fjalmiðlarnar
„Tað er eisini av stórum
týdningi, at tey tíðindi, ið
borin verða til fjølmidlar-
nar, eru veruligir. Hin-
vegin vita allir klaksvík-
ingar, at seinastu fýra
árini eru — av eini ella
aðrari orsøk — í flestu før-
um bara vánalig tíðindi
borin út frá býráðsleiðsl-
uni.“
Eg má siga, at hesar
reglur las eg fleiri ferðir í
Norðlýsinum. At maður-
in kemur sær! Hvørji ver-
ulig tíðindi bar hann
fram, tá hann legði frá
sær í 1988? — Jú, hann læt
kommununa gjalda heil-
ar 4 síður í Norðlýsinum
beint fyri kommunuvalið
við reklamu um miðbýin,
og ikki bert tað, men her
sigur hann, at longu fyrst
í komandi ári (1989)
verður tikin avgerð um,
hvør ella hvørjir skulu
hyggja og fíggja handils-
miðdenilin. Samstundis
sum hann lýsir eftir bygg-
iumsøkjarum, tí fleiri
skulu vera komnar.
Seinasta roysnisverkið
var so at halda býráðs-
fund 29. desember 1988,
har hann fekk tann part-
in, sum møtt: upp, at
samtykkja at geva einum
byggifirma her í býnum
lyfti um at halda fram við
byggistigi tvey í miðbýn-
um. Ikki bert tað, 30.
desember, sum hann fer
frá dagin eftir, sendir
hann bræv til byggifyri-
tøkuna um hetta. Eingin
fígging var fingin til vega,
og sambært kommunu-
lógini, so skal fígging
vera fingin, áðrenn nakað
arbeiði verður sett í verk.
Her er tað bert býráðs-
formaðurin, ið við síni
undirskrift bindir býráð-
ið. Hann skal ikki seta
arbeiði í verk, uttan fígg-
ing er til tað. — Her var
ikki ein króna.
At binda eitt komandi
býráð við slíkari milli-
ónaundirskrift, er óhoyrt.
Hetta fer at geva kom-
andi limum stórar trupul-
leikar. Vit hava fingið
krav um milliónaupp-
hæddir í endurgjaldi fyri
hesa undirskrift. Ikki bert
tað. Vit vóru so gott sum
til grin, tá vit vendu okk-
um til fíggingarstovnar
við umbøn um fígging til
hetta fantasifostur. Óivað
tað besta, sum hendi, tí
vit kunnu gott fyristilla
okkum, hvgrjar ólukkur
hetta hevði skapt bæði
fyri kommununa og priv-
atpersónar, um hetta fór í
gongd.
Samstundis vórðu
gjørdar iløgur í 1988 (val-
árið) fyri 68,1 mill. kr.,
hóast jåttanin var 55,6
mill. kr. Ein meirnytsla
uppá 125 mill. kr.
Grannskoðarin sigur i
sínari revisiónsfrágreið-
ing: „Vit hava staðfest, at
eingin eykajáttan er sam-
tykt uppá hesa meir-
nýtslu.“
45,5 mió. kr. vóru upp-
tikin í lánum í 1988. Ur-
slitið av hesum var, at
stórur partur skuldi
gjaldast av tí peningi,
sum var uppspardur til at
gjalda lán aftur við. Pr. 1.
januar 1989 vóru sam-
stundis arbeiðir í gongd
uppá 40 mió. kr., sum
eingin fígging var til.
Rentu- og avdráttar-
byrðin var nógv stórri,
enn fíggjarætlanin visti,
sum var gjørd í 1988. Vit
máttu upptaka 63,5 mió.
kr. í lánum fyri at gjalda
hesi arbeiðir og avdráttir
og rentu í 1989.
Positivur
tidindaflutningur
At her før at enda galid,
sóu vit beinanveg, men
vit vóru bundnir av teim-
um sáttmálum uppá út-
grevstur til barnagarð við
Borðoyarvík, á Helna-
brekku og miðbýnum
0.a., 10 vóru gjørdir av
undanfarna byråd.
Vit fingu gjørt eina
„analysu“ av gongdini.
Hon visti, at vit ikki
kundu halda fram við
hesum villa leiki, rentu-
og avdráttarbyrðin fór at
kvala okkum. Vit fingu
rætt, tí analysan vísti, at
tå alt hetta var gjørt, so
kláraðu vit ikki at gjalda
rentur og avdráttir uttan
við einum inntøkuvøkstri
uppá 25% um árið fimm
ár fram. Hetta var óhugs-
andi við tí gongd, sum
hevði verið her í 80-
unum, har inntøkan ikki
var vaksin munandi, men
likviditeturin øktur nógv
við samtíðarskattalógini,
tí nógvar skattaeftirstød-
ur komu inn.
Hetta varð kunnað
borgarunum í fjølmidl-
unum, men hetta varð
kallað negativur tíðinda-
flutningur. Vit sáddu
mistreysti millum manna
við slíkum tíðindum. At
kunna veljaran um veru-
ligu stýðuna er
objektivur tidindaflutn-
ingur, at hon so ikki var
ella er góð, hevur einki
við negativitet at gera.
Var meiningin, at vit
skuldu mála hana góða?
Hvar var so trúvirðið?
Vit løgdu kortini á borðið
og hava tí mett vælvild
frá fíggingarstovnum og
hava gjørt avtalur, sum
vit og komandi býráð
eiga at halda. Um vit ikki
klára tað, so er at leggja
kortini á borðið. Við nú-
verandi gongd verður tað
trupult.
Jógvan við Keldu
skuldi tikid ábyrgd
Heldur enn nú at vaska
sínar hendur og geva
ørum skyld fyri at såa
mistreysti, so skuldi
Jógvan við Keldu tikið
ábyrgd av sínum egnu
gerðum og komið við
skilagóðum uppskotum
um loysn av kreppuni. —
Jú, satt er. Hann kom við
einum konsulenti frá ein-
um donskum konsulent-
firma, sum hann sjálvur
umboðaði. Hann skuldi
gera eina kanning av
hotelltørvinum í Klaks-
vík. Virðið av hesi kann-
ing er neyvan so stórt
sum pappírskostnaðurin,
hon er skrivað á. Tað var
heilt ótrúligt, hvussu
nógvar altjóða hotellket-
ur skuldu vera áhugaðar
at byggja í Klaksvík.
Hetta kostaði okkum
100.000 kr., men síðani
hava vit ikki hoyrt eitt
orð. Lýgið nokk heldur
ikki frá Jógvani við
Keldu sjálvum, sjálvt um
so gott sum allir býráðs-
limir vóru sera positivir.
Atsamanbera 1981 við
í dag gevur lítla meining.
Fyri tað fyrsta so var lán-
byrðan nógv minni, hartil
kom, at vinnuligu útlitini
vóru bjørt. Í dag er um-
vent. Stór lánbyrða, og
døpur vinnulig útlit.
Samanbera vit roknskap-
artølini fyri øll árini i 80-
unum, so sæst, at ikki fyrr
enn nakað eftir, at sam-
tíðarskatturin var farin at
virka, fingu vit rímiliga
javnvág í roknskapin, so-
leiðis at vit høvdu yvir-
skot áðrenn iløgur.
I 1988 fer alt av lagi.
Roknskapurin vísti hall
uppá 67,7 mill. kr. Hetta
var ein kostnaðarmikil
løgtingssessur, sum skuldi
vinnast. Hann varð
vunnin, hvat fingu vit so
burtur úr tí? Klandur og
stríð.
Nú sigur maðurin:
„Latum okkum heldur
nýta tíðina at gera hart,
samskipað og seriøst
arbeiði ... at loysa
vandamálini ger okkum
bæði glaðari og ríkari.“
Júst hetta, vit takast
við, at loysa tey
vandamál, tú hevur
skapað okkum. Vit sáa
ikki mistreysti, men siga
sum er. Vit vænta heldur
ikki nakrar loysnir frá
tær, men bert skomm og
skitin orð við
ábendingum um at sáa
mistreysti, vónloysi
0.a.m.
Er tað so løgið? Hvat
hevur tú at vísa á av tí, tú
hevur tikist við? Er ikki
bert mistreysti og
vónloysi, sum standa sum
varðar eftir teg? Slíkum
hava vit havt ov nógv av í
Klaksvík, tí sær út sum
ger. Fólk kunnu ikki
halda á at lata seg blinda
av háfloygdum orðum,
sum einki hald hava í
veruleikanum.
Óli E. Heinesen
e Vitgeraeisini „ e
jólakort eftir
egnum negativi e
* 10 JÓLAKORT +
Í * v/ BRÆVBJÁLVA „
19%,