leygardagur 12. desember 1998síða 15
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
|
grund, sum Magnus hevur
skrivað, longu gjørd. Men
tað vóru eisini hesi løgini,
sum gjørdu, at teir blivu
samdir um, at tað var í
tann rætningin, teir ynsktu
at fara.
Ró
Bæði Magnus og Holger
hava røtur í jazz-tónleiki,
men teir eru báðir vorðnir
troyttir av amerikanskt
inspireraðum >hard core<
jazzi.
>Vit hava innsæð, at
hatta har við at spæla
skjótt upp og niður eftir
instrumentunum, tað er
ikki tað, sum hevur so
stóran týdning fyri okkum.
Tað týdningarmiklasta fyri
okkum, tað er, at vit út-
trykkja nakað, og um tað
av og á krevur, at vit
spæla skjótt, so gera vit
tað. Men innan modernað-
an jazz skal tað ofta treyt-
aleyst ganga skjótt fyri
seg. Og har meina vit, at
ein úttrykkir seg í veru-
leikanum ofta nógv rein-
ari, vakrari og greiðari,
um ein spælir seint<.
Men á nýggju fløguni
eru allikavæl nøkur løg,
sum eru åvirkad av jazzi.
Tað eru serstakliga løgini
Solar eclipse og Haste
makes waste, sum Holger
hevur gjørt.
>Temaið í Solar eclipse
líkist jazzi, men tað, sum
allíkavæl ger tað eitt sind-
ur grvísi, tað er, at eg
spæli temaið á eini obo, ið
vanliga ikki er eitt in-
strument, sum ein hoyrir í
jazztónleiki. Haste makes
waste merkir >skjótt er
skitið verk<, og tað er
nettupp hatta har við at
taka tað róligt. Tí eingin
orsøk er til at tosa ella
spæla skjótt, tí eingin fær
nakra gleði av tí, hvørki
tann, sum tosar, ella tann,
sum lurtar<.
Um gamli obolærarin
hevdi hoyrt meg
»Men lagid Haste makes
Nr. 237 - 12. DESEMBER 1998
waste er f veruleikanum
ein blues. I blues tónleiki
eru tad ein kallar blåir
ténar, sum ein bendir yms-
ar vegir. Og tað er jú van-
liga nakað, sum ein yvir-
høvur ikki ger við eini
obo. Tí oboin er eitt so-
vorði reint, fínt, vakurt og
klassiskt instrument. Og
eg rokni við, at um gamli
obolærarin hjá mær hevði
hoyrt meg, so hevði hann
givið mær eina ábreiðslu.
Ella - kanska heyði hann
nettupp sagt: >Ja, sjálv-
andi, hví ikki?< Altso, eg
helt bara, at eg skuldi
royna at spæla ein blues á
obo, tí tað er tað eingin
annar, sum hevur gjørt
áður. Og eg haldi, at lagið
er vorðið óvuliga væl-
eydnað<.
Føroyskir tónar
Holger hevur fyrr úttalað
seg um, at tónleikurin hjá
limunum í Plúmm hevur
okkurt føroyskt yvir sær.
Og tað heldur hann enn,
sjålvt um limirnir hava
búð í ymsum gðrum lond-
um í nøkur ár, og sjålvt
um teir ikki hava spælt so
nógv saman leingi. Á hesi
fløguni kennist tann før-
oyski tónin t.d. á løgunum
Doktaragrund og He re le,
sum Magnus hevur skriv-
að. He re le er eitt orða-
spæl hjá Magnussi og
merkir >her er læ<.
>Lagið Procession, sum
eg sjálvur havi skrivað,
hevur eisini ein norðuratl-
antiskan tóna, og so hevur
tað harumframt ein grund-
puls, sum minnir um før-
oyskan dans. The world
outside my window hjå
Magnussi hevur eisini eitt
ella annað norðuratlantiskt
tunglyndi yvir sær<.
Lagið hjá Arnold, Pastel
shades, heldur Holger
eisini hevur eitt sovori
huglag. Hetta er eitt lag,
sum Arnold gjørdi, tå
hann enn búði í Føroyum.
>Arnold greiddi frá, at
hann var á veg heim, har
tíðindablað
hann knappliga legði til
merkis, at hann gekk og
murraði hetta lagið. Tá
hann so kom heim, skund-
aði hann sær at taka eitt
instrument og spæla tað.
Síðani skrivaði hann tað
niður. Tað var eitt sovorði
lag, sum kom av sær
sjálvum<.
Tey síðstu trý løgini á
fløguni, hevur Magnus
skrivad, og tey nevnir
hann undir einum Green
gate. Tað fyrsta lagið,
Source, er ein stutt klaver-
innleiðing. Síðani kemur
lagið Purge trial.
„Hetta lagið haldi eg
veruliga er eitt ógvuliga
føroyskt tema. Tað byrjar
ógvuliga einkult við ein-
um tema, sum Magnus og
eg spældu á klaver og
saxofon. Eftirhondini
byrjaðu vit at improvisera
yvir tað, og tað gjørdist
bara villari og villari. Tað
ljóðar bæði sum eitt óveð-
|
Limirnir i Green Gate. Holger Laumann, Magnus Johannessen, Arnold Ludvig
og Rógvi á Rógvu. Tá teir skuldu metast i Føroyum í summar fyri at spæla inn
fløguna, komu Holger og Rógvi år Danmark, meðan Arnold kom heilt úr
Kanaca, har hann hevur búð í ngkur ár saman við kanadisku konuni hjá sær.
Magnus býr nå í Føroyum, eftir at hava búð í Danmarik í nøkur år
ur og ein bilsamanstoytur
og alt møguligt annað í
senn, og at enda koppar
alt. Men so kemur allíka-
væl ein avrundan, og tað
er so tað lagið New day<.
Barbara
Tó eru tað ikki øll lógini á
fløguni, sum ljóða før-
oysk. Lagið Barbara er
yvir 3 ára gomlu dóttrina
hjá Holger.
>Hon er ein ógvuliga
serstøk lítil genta. Øgvu-
liga mild, friðsæl, og hev-
ur nógva ró yvir sær<.
Lagið Voyage snýr seg
heldur ikki neyðturviliga
um Føroyar.
»Eg imyndi mær eina
sjóferð, har ein av og á
stedgar onkustadni. Tad er
eitt ávíst tema, sum lýsir
siglingina, og so koma
nøkur onnur b-stykkir,
sum lýsa tey stødini, ið
ein kemur til. Men tað
nýtist ikki serstakliga vera
í norðuratlantshavinum.
Tað kann eisini vera onkra
aðrastaðni<.
Mixtum compositum
Sjálvt um Holger og
Magnus høvdu eitt hug-
skotsgrundarlag at byrja
við, er samlaða úrsliti av
fløguni allíkavæl blivið til
ein blanding av fleiri tón-
leikastílum, ella >mixtum
compositum<, sum teir
skriva á fløguhåsanum.
>Nú hava vit jú ein
blues, jazz, fólkatónleik,
sang, og eg veit ikki
hvat«.
Men Holger heldur al-
líkavæl, at teir fýra: hann,
Magnus, Arnold og Rógvi
binda alt saman. »Orsøkin
til, at vit vildu hava Arn-
old og Rógva við, tað var
nettupp, tí vit vita, at vit
spæla væl saman. Tí tá ið
onkur av okkum improvi-
serar, so lurta hinir veru-
liga eftir, og so kemur
okkurt burturúr. Eg haldi,
at vit kommunikera rætti-
liga vakurt saman, tað má
eg siga. So tað tætta sam-
anspælið ímillum okkum,
tað bindur løgini á fløguni
saman tvørtur um stíl-
munir. Og so er tað eisini
handan róin, sum er yvir
øllum løgunum«.
Kanska til Montreal
Holger væntar, at teir fara
at spæla »live« vid til-
farinum frå hesi fløguni.
Sjålvsagdur er sjålvandi
jazzfestivalurin i Før-
oyum, og kanska eisini í
Íslandi. Harafturat ætlar
hann at seta seg í samband
við fyriskiparirnir av jazz-
festivalinum í Keypmann-
ahavn og Árhus. Tó er
vandi fyri, at onkur fer at
siga, at hetta ikki er jazz-
Teir tríggir føroyingarnir
í Plúmm, Rógvi á Rógvu,
Arnold Ludvig og
Magnus Johannessen
ur, men heldur tað, sum
nevnist >verðinstónleik-
ur<, ímeðan onkur annar
kanska fer at meina tað
mótsatta. Men hann heldur
tó, at tað skuldi verið
gjørligt at sloppið at spælt
allíkavæl á hesum festi-
valunum. Harafturat hevur
Arnold lovað at kanna, um
nakar møguleiki er fyri at
sleppa at spæla á jazz-
festivalinum í Montreal í
Kanada.
Magnus Johannessen hevur skrivað helvtina av
løgunum á fløguni