fríggjadagur 13. juli 2012síða 45

nr. 77 · 6. juli 2012 13 tónleikinum Mátti smsa til ein vágbing, ið eg kenni, tá eg sá klisturmerki við orðunum »Vaagsbygd – can't be stopped«, kring alt festivaløkið. Var hetta eitt átak fyri at gera vart við Vág ella okkurt heilt annað? Vágbingurin, ið eg sms'aði til kendi einki til hetta, og eg mátti tí kanna málið nærri. Eg fann útav, at talan var um eina konsert mikukvøldið á Apollopallinum á sjálvum tjaldingarøkinum í Roskilde. Við tevinum av einari sensatión fór eg at grópa gjøgnum skránna, men fann skuffaður útav, at Vaagsbygd er ein norskur hip hop bólkur. Upp móti 1000 tons av ruski hevur okkurt árið verið savnað saman á Roskilde Festivalinum, enn er endaliga talið ikki uppgjørt fyri 2012, men skal man døma eftir tjaldingarøkinum, sum tað sá út, tá eg fór av festivalinum sunnudagin, so man 2012 ikki fara at standa nógv aftan fyri hini árini. Tí Dyreskuepladsen í Roskilde sær út, sum um ein ódn hevur herjað. Teir fýra dagarnar, ið festivalurin er, umframt teir fýra dagarnar, ið upphitingin er, verður Dyreskue Pladsen umskapt til 5. størsta býin í Danmark, og hetta skapar í sær sjálvum nógv rusk, men tað skerst heldur ikki burtur, at »brúka og tveit burt« mentanin í alt størri mun setur dám á festivalin. Tá eg fyrstu ferð vitjaði festivalin í 1996, vóru tað tey heilt fáu, ið ikki tóku teltini við sær heim. Men á ársins festivali, mátti eg staðfesta, at hóast teltini eru vorðin størri og ivaleyst betri, so var tað minnilutin av festivalgestunum, ið tímdi at taka síni telt heim við, og tað sama var galdandi fyri alt frá soviposum til luftmadrassur og regnklæði. Ístaðin valdu nógv at smildra alt sundur, so sum myndirnar av grannaøkinum hjá mær vísa. Roskilde Festivalurin hevur í nógv ár gjørt stórt arbeiði á umhvørvisøkinum, og arbeiðir eitt nú saman við Dansk Tekniskt Universitet við at kanna ruski, fyri at bøta um burturbeiningina. Festivalurin hevur eisini gingið undan við nýtslu av umhvørvisvinarligum innpakningi og bestikki í matbúðunum á festivalinum. Men tað kemst ikki uttanum, at stóru ruskmongdirnar, og brúksmentanin hjá gestunum er ein stórur imagetrupulleiki hjá hesum annars so grøna festivalinum. Pisslukturin hevur øll árini verið nærum líka stórt eyðkenni fyri Roskilde Festivalin, sum tónleikurin er. Serliga teir heitu festivalarnar, har sólin bakar, kann festivaløkið lukta ófatiliga súrt. Sum mannligur festivalgestur, so er reglan nærum tann, at um tað stendur uppi, so kanst tú pissa á tað. Serliga eru hegn, veggir og trø vælumtókt pissimál. Festivalurin roynir eftir besta førimuni at bøta um upplivingina hjá okkum gestum, og her eru fleiri átøk gjørd, fyri at fáa okkum menn at pissa á annað enn hegn. Eitt nú eru heilt nógv pissoir sett upp runt á økinum gjøgnum árini, men nú tykist tað, sum festivalurin í størri mun roynir at møta brúkaranum, har hann er – ella har hann pissar. Eitt nú hava heilt nógv hegn fingið pissirennir festar á seg, og sum nakað nýtt hevur mann innført P-tree konseptið, ið sum myndin vísir, broytir trøini, ið vit vanliga pissa á, til vælvirkandi pissitrø. Vaagsbygd – can't be stopped Brúka og tveit burt á Roskilde Festivalinum Um tað stendur uppi, kanst tú pissa á tað Okkara grannaleirur valdi at smildra alt hjá sær sundur eftir festivalin P-tree broytir trøini, ið vit vanliga pissa á til vælvirkandi pissitrø