fríggjadagur 1. mars 2013síða 13

13 Fríggjadagur 1. mars 2013 · Nr. 25 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 nøvn Tað eru nú 40 ár liðin síðani hesar fittu ungu genturnar vóru klaktar sjúkrasystrar. Útbúgvingin byrjaði 4. august 1969 á háskúlanum og vóru vit 18 í tali, tá vit byrjaðu og 14, tá vit vóru útlærdar. Nógv og góð eru minnini frá forskúlatíðini, tá vit ung­ ar og fullar av dreymum um lívið frammanfyri, gleddu okk­um til at nema kunnleika til hetta yrki, sum vit høvdu valt. Spennandi var, tá vit skuldu møtast á deildunum, íklæddar stríputum bláum og hvítum bummulsbúnum við flipp og sloyfu, fyriklæð og kappa. Har lærdu vit tað prakt­ iska arbeiði í sjúkrarøktini og at hava umsorgan fyri sjúk­ ling­unum, sum vit higartil bert høvdu lisið um, men nú skuldu røkta. Vit lærdu “ teori og praksis” – hond í hond saman við ábyrgd. Vit vóru teir fyrstu næm­ ing­arnir, sum í 1970 fluttu inn á B75 at búgva. Køkurin var hjartað, har vit terpaðu saman, tað ver­ið seg medisin, kirurgi, infek­ tións­patalogi og mangar aðrar lærugreinar. Teir seinastu 8 mánaðirnar gekk leiðin til Danmarkar, har vit tóku psykiatri á Nykøbing Sjælland, barnasjúkur og oyra/nøs og háls á Sundby Hospital úti á Amager. Síðan komu vit heimaftur at taka tað endaliga prógvið. Alt hetta sjóvaði okkum saman og hava vit nógvar glað­ar og ógloymandi løtur saman, sum nú eru dýra­bar minni, vit goyma í hug­an­ um. Vit hava havt bindiklubb øll hesi árini og hava stund­ um gjørt onkrar áhugaverdar útferðir heima í Føroyum og enntá í Cambridge og London. Hóast onkrar av okkum hava búð í útheimi eina tíð, vóru vit altíð vælkomnar aftur í samanhaldið. Tað er tó við sorgblídni, at vit hyggja at myndini. All­ar so ymiskar av lyndi og lagnurnar so ymiskar. Allar hava upplivað lívið við tí viðráki og mótráki, sum lívið nú einaferð hevur at bjóða. Tvær eru tíverri ikki í millum okkum meira, og minnast vit tær við sakni. At kenna tykkum, hevur gjørt mítt lív so nógv ríkari. Tá vit byrjaðu vóru vit sjúkra­systrar, og nú kallast vit sjúkrarøktarfrøðingar. Við hesum vil eg ynskja okkum tillukku við degnum tann 1. mars 2013. Heilsan Maria Andreassen Hentze (í Ullvøruhúsinum) Tær hava verið sjúkrasystrar í 40 ár Sjúkrasystrarnar, sum tóku prógv á Sjúkrasystraskúla Føroya í 1973: Aftast frá vinstru: Elsupa (Petersen) Hansen, Sólgerð (Jacobsen) Mortensen (deyð 1996), Esmi (Jacobsen) Olsen, Sólva Patursson (lærari), Poula Poulsen (lærari), Esther Thomsen (lærari), Rutt (Poulsen) Mikkelsen, Kristianna (Olsen) Michelsen, Jóngerð (Joensen) Poulsen, Maria (Andreassen) (Anderssen) Andreassen Hentze. Fremst frá vinstru: Poulina Jacobsen (deyð 1993), Anna (Joensen) (Jacobsen) Dánjalsdóttir, Anna Maria (Jacobsen) Sørensen, Kirstin (Jacobsen) Jensen, Marita (Mohr) á Ryggi, Hildur (Bendtsen) við Høgadalsá, Ása (Jørgensen) Poulsen. Føðingar 2. februar fingu Tórgun og Hans Petur Lamhauge ein son. Hann vigaði 4330 gr og var 57 cm long.   3. februar fingu Doris Bjarkhamar og Hjalmar Joensen Hoyvík, eina dóttur. Hon var 54 cm long og vigaði 3600 gr. 19. februar fingu Vivie og Bárður Davidsen, Tórshavn, tvíburðagentur. Onnur vigaði 2350 gr og var 48 cm long, hin vigaði 2550 gr og var 48 cm long. 25. februar fingu Tórun Samuelsen og Óli Hansen, Hoyvík, ein son. Hann var 51 cm langur og vigaði 3630 gr. Jógvan Philbrow er av­gjørd­ ur. Forskúlar eru av tí ónda, og tað er tað. Kann­ing­ar úr øllum heimi vera end­ur­ givnar, sum allar sbrt. hon­ um vísa á, at forskúlar eru skaði­ligir. Góði lesari, far út á al­nótini og leita eftir fyri­mun­um við forskúlum, kann­ingar um forskúlar o.s.fr., so síggja tit, at leiti­ úrslitið av fyrimunum, er fleirfald tað sum úrslitið av vans­um. Bert fyri at und­ir­ strika eitt sindur, at tú kanst altíð finna kanningar, ser­ frøð­ingar o.s.fr., sum júst tala tína søk. Men minst til, at tað eru líka nógvir ser­frøðingar, kann­ingar o.s.fr. sum meina tað beint mót­satta. Jógvan Philbrow leggur ikki fingranar millum, og vil vera við, at Fólkaskúlin sum heild er eitt vánaligt tilboð til okkara børn. Vit fáa tí greiðu fatan av, at hann heldur at fólkaskúlin er orsøk til vaks­ andi stað­fest­ingar av ADHD, at­ferðar­truplum børn­um o.s.fr. Mest­sum fær man tað fatan, at fólka­skúlin, her­ undir eisini for­skúlar, fram­ leiða børn við ADHD ella at­ferðar­trupul­leikum. Álv­ ars­ligar skuld­set­ingar móti fólka­skúl­an­um og starvs­ fólk­un­um har. Eg eri hvørki fólka­skúla­ lærari ella námsfrøðingur. Men eg dugi væl at síggja og lesa meg til, at vit kunna geva okkara børnum eitt betri tilboð, enn tað tey fáa í dag. Ikki tí eg haldi fólka­ skúlin er vánaligur, tí tað er hann ikki. Ikki tí eg haldi dagstovnaøkið er vánaligt, tí tað er tað ikki. Men tí eg eri sannførdur um, at sam­starva námsfrøðingar og lærarar um okkara børn, so fáa vit eitt betri úrslit. Tað sigur seg sjálvt. Jógvan og eg eru ósamdir um forskúlar. Tað havi eg ongar trupulleikar við, og hava vit báðir verið úti í fleiri kjakum um júst tað. Tað undr­unarverda er, at nógvar av høvuðs­grund­gevingunum hjá Jógv­ani ímóti forskúlum, eru grund­gevingar hjá mær fyri teim­um. Jógvan vísir á vaksandi trupulleikan við ADHD, at­ferðartruplum børn­um og dreingjum sum klára seg illa í skúlanum, og brúkar tað sum grundgeving ímóti forskúlum. Júst somu trupulleikar haldi eg tala fyri, at vit seta tilboð eins og for­skúlar á stovn. Hes­ir báðir fakbólkar sum varða av okkara børnum, mugu tosa saman, og finna ta bestu loysnina, sam­an við for­eldrum og myndug­leik­ um annars. Fyri at nýta myndamál, so er tað ongin meining í, at dagstovnaøkið lærir okkara børn at gera fimleik, skúlin fótbólt, um tað er okkurt heilt annað sum krevst, fyri at børnini koma at klára seg væl í samfelagnum, tá tey gerast vaksin. Vit mugu tosa sama. Vit í Eysturkommunu hava stovnsett ein for­skúla, sum nú á triða ári koyrir. Vit hava bert gott at bera forskúlanum. Børn­ini eru sera væl nøgd og for­eldrini eru sera væl nøgd. Hetta eru heilt greiðu aftur­meld­ inganar eg havi fingið. Bæði sum borgarstjóri og sum pápi at einum for­skúla­næm­ingi. Jógvan kennir væl til okkara tilboð við for­skúl­ an­um. Føroya pedagogfelag hevur verið á vitjan, tey eru kunnaði o.s.fr. Jógvan hevur sjálv­ur, vegna Føroya peda­gog­fe­lag siti í einum eftir­met­ing­ar­ bólki av júst okk­ara for­ skúla. So tað skuldi verið honum laga manni, at greitt foreldrunum at teimum gott 100 børnunum, sum hava verið, og eru í dag í okk­ara forskúla, hví okkara forskúli er so skaðiligur. Vit sum kommuna eru avgjørt opin fyri forbetringum. So tað er bara at koma við teim­um, so taka vit tað upp. So áðrenn vit fara víðari við kjakinum um forskúlar, so skyldar Jógvan Philbrow okkum, og øllum lesarum, at fortelja hví forskúlin í Leirvík er skaðiligur fyri okkara børn. Sum sagt, so kennir hann forskúlan í Leirvík sum sín egna buksu­lumma. Skuldi hann allíkavæl havt okkurt at spurt um, so ivist eg ikki í, at starvsfólkini, bæði lær­ arar og námsfrøðingar á for­ skúlanum svara fegin. Fyri onnur er eisini møgu­ ligt at fara inn á heima­ síð­una hjá kommununi www.eysturkommuna.fo Undir kunning, liggur m.a. okkara tilmæli til 0 flokk í Eysturkommunu. So Jógvan, vit bíða í spenn­ingi. kjak Fortel okkum hví forskúlar eru so skaðiligir Jóhan Christiansen, borgarstjóri