fríggjadagur 24. mai 2013síða 12

Fríggjadagur 24. mai 2013 · Nr. 58 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Ferðslutrygd: Seinførir bilfø Navn: Hansina Dam, 57 ár Bústaður: Í løtuni Keypmannahavn, ættað úr Norðagøtu Starv: Heilsurøktari Tey seinu eru atvoldin Hansina hevur koyrt nógv á landsvegnum, tá hon skuldi til arbeiðis í Runavík og ør­ indi til Havnar. – Tey, ið koyra 70 km/t eru atvoldin til yvirhálingar og óbeinleiðis til tær van­ lukk­ur, sum standast av hes­ um. Eg haldi, at tað er í alt ov stóran mun, at bilførarir ikki halda hámarksferðina, men koyra ov seint, hóast líkindi eru til at halda ferðina. Tað tykist mær, at teir hugsa, at høg ferð er vandamikil, og tískil verða betri og tryggari bilførarar, um teir koyra seinni enn til­skrivað. Hóast hetta økir mun­andi um vandan, tí teir, ið koyra aftanfyri, fyrr ella seinni mugu yvirhála fyri at koma framum. Stutt sýni og long kø Hansina hevur sjáldan upp­livað vandafullar yvir­ hál­ing­ar, uttan júst har ein framm­an fyri koyrir ov seint. – Størsti vandin í før­oysku ferðsluni eru, umframt leysa seyðin á vegnum, teir bil­før­arar, ið koyra ov seint. Og hetta er alt ov ofta, at eg upp­livi slíkar bilførarar. Stutt sýni og long kø aftanfyri tann fyrsta bilin - tað er ábyrgd­ arloysi at koyra á ein hátt, ið setur lívið hjá einum sjálvum og øðrum í vanda. Men mann skal heldur ikki koyra ‘biltúr’ uttan at hugsa um, at koyrir mann ov seint, tí so er man beinleiðis við til at økja vandan fyri, at onnur fara at yvirhála. Men váða­fúsar – Eg loyvi ikki mínum vinum at koyra undir 80 km/t Navn: Svein í Heiðunum, 40 ár Bústaður: Tórshavn Starv: Service and Quality Manager hjá Smyril Line Langt millum tey, sum halda hámarksferðina Eysturoyingurin Svein í Heið­unum, sum javnan koyrir á landsvegnum, koyrir ikki skjótari enn loyvt. Kortini fara aðrir bilar í heilum fram um hann. – Tað er langt ímillum tey, sum halda hámarksferðina. Men eg lati meg ikki ávirka av bilum, ið vilja koyra ov skjótt. Í staðin hugsavni eg meg um vegin og mótgangandi ferðsl­una. Seinir bilførarar – Tey, ið koyra seinni enn há­ marksferðina, órógva meg ikki. Hugsi, hvør orsøkin man vera, og sum oftast haldi eg, at talan er um eldri fólk. Í mínum hugaheimi er tað skilligt, at tey ikki koyra skjótt. Er talan um ung, kann eg gott undrast, men tað øsir meg als ikki. – Tað kemur fyri, at eg yvirháli, tá bilurin framman fyri koyrir ov seint, men sjálv­andi er hetta, har sýnið er gott. Bilar, ið koyra ov seint kunnu ongantíð góð­ takast sum grundgeving fyri váðafúsari yvirháling. Als ikki. 80 ivaleyst rætta hámarksferðin Tað er eingin loyna, at mong javnan bróta hámarks­ferð­ ina. – Eg føli meg tryggan við núverandi hámarksferð. Pápi mín koyrdi á sama hátt sum eg, kann tað vera genetiskt? Eg haldi megi ikki duga serliga væl at koyra, tað upplivi eg einamest í býarkoyring. Men fremsta orsøkin til at eg haldi hámarksferðina er, at eg sum oftast, tá eg koyri á landsvegi, havi genturnar og konuna við. Tær vil eg ikki missa fyri nakað í verðini, og als ikki fyri at vera 5 minuttir fyrr frammi. Sjálvvirkandi ferðkanningar – Fyri at fáa fólk at halda hámarksferðina á lands­ veg­um, áttu myndatol at verið sett upp, ið sjálvvirkandi tóku mynd av ferðsyndarum, tað hevði hjálpt! Annars vil eg heita á fólk at fara 5 minuttir fyrr frá húsum - á tann hátt halda øll lógina, og vit verða øll tryggari. – Eg skundi mær altíð – bara ikki tá eg koyri bil Føroyingar eru í tvíningum, tá tað ræður um hámarksferð. Eitt, ið mangan verður havt á lofti, er at tað eru tey, sum koyra ov seint, eru vandamest í ferðsluni, tí tey eggja øðrum til at gera vandamiklar yvirhálingar. Vit hava spurt nakrar kvinnur og menn, hvussu tey halda, at vit skikka okkum á føroysku vegunum. Eirikur Lindenskov – Í Ráðnum eru vit greið um vandan í at koyra ov seint. Hesir bilar kunnu tarna øðr­um, sum vilja koyra tað mest loyvda. Skilligt er, at hetta argar og ørkymlar. Tað sigur Brynhild Høgna­dóttir, stjóri í Ráð­ num fyri Ferðslutrygd. Hon sigur, at endamálið við átakinum, ’Vel røttu síð­ una’, er at fáa fólk at halda há­marksferðina, og ikki at tey í góðum líkindum koyra langt undir hámarksferðina og gera langar halar aftan fyri seg. Kunnu vera fleiri orsøkir – Vit vita, at hetta við sein­ førum bilførarum fyllir nógv hjá mongum. Ásett er eis­ini í ferðslulógini, at ikki loyvt at tarna ferðsluni við at koyra ov seint, uttan tó at ein lágmarksferð er ásett. Frá løgregluni vita vit, at teir stundum átala fólk fyri at tarna ferðsluni við at koyra ov seint, sigur hon. Tað kunnu vera ymiskar orsøkir til at bilar koyra ov seint, til dømis: • Gáloysnir bilførarar, sum eitt nú hyggja at seyði ella brúka handhildna fartelefon/internet • Bilførarar, ið nýliga hava fingið koyrikort • Gomul fólk, sum halda seg aftur at koyra skjótt, tí tey eru varug við, at reaktiónstíðin er longd Harumframt eru akfør, so sum trailarar, ið ikki hava loyvi at koyra 80 km/t. Lova hinum framum! – Eingin loyna er tað, at eisini bilførarar, ið koyra 80 km/t á landsvegi, kenna til nærgangandi bil­ar aftanfyri, sum ikki halda frástøðu. Tað kann skjótt gerast vanda­mikið, um tann fremri noyð­ ist at bráðsteðga, og hin ikki hevur pláss ella tíð at steðga eisini, sigur Bryn­ hild Høgnadóttir. Tí mælir Ráðið bilfør­ar­ um, sum av onkrari orsøk koyra seint, til at blunka út til síðuna á tryggum stað og lova bilum aftanfyri fram­við. – Hetta økir bæði trygd­ ina hjá tí, ið koyrir 80 km/t ella seinni, og teimum, ið liggja aftanfyri, sigur Bryn­ hild Høgnadóttir. Her á síðunum eru sjón­ ar­mið frá fýra fólk um vand­an við fólkum sum koyra ov seint á lands­veg­ un­um: Brynhild Høgna­ dóttir, stjóri í Ráð­num fyri Ferðslutrygd.