fríggjadagur 28. mai 2004síða 11
‹ fyrra síða allar 36 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Sálarfrøðingurin, Anna Debes Hentze,
sigur, at tað kunnu vera ómetaliga
nógvar orsøkir til, hví fjáltur kemur á
næmingar stutt fyri og undir próv-
tøkuni.
-Tað kann verða torført at góðtaka
at koma úr fólkaskúlanum við góðum
próvtølum, og síðan byrja í studenta-
skúla, har krøvini eru strangari.
Næmingurin gerst møguliga ósikkur og
óttafullur, tí hann verður noyddur at
laga seg til verri próvtøl. Fyri fleiri
næmingar kann tað kennast sum eitt
persónligt niðurlag at fáa verri próvtøl,
greiðir Anna Debes Hentze frá.
Hon vísir á, at próvtøkuóttin kann
eisini koma frá, at næmingurin er illa
fyri fakliga. Næmingurin gerst fjáltur-
stungin, tí lærugreinin er torfør ella at
fyrireikingin ikki hevur verið hin besta.
Perfektionisma
Anna Debes Hentze sigur, at nakrir
næmingar stremba altíð høgt, og
vandin fyri, at tað skal miseydnast lúrir
altíð.
- Talan kann eisini verða um, at
næmingurin setir ov høg krøv til sín
sjálvs. Hevur næmingurin framman-
undan lítla sjálvsvirðing, gerst støðan
enn verri. Nøkur hava neyðugu sjálvs-
virðingina at koma víðari eftir eitt seks
tal, meðan onnur ongantíð eru nøgd.
Fyri hesi er tað nærum líkamikið um tey
fáa eitt 11-tal ella lægri, tí tey vilja altíð
leita eftir orsøkunum fyri, at tey ikki
gjørdu tað betri, fortelur sálarfrøð-
ingurin.
Framtíðin
Tað kunnu eisini verða aðrar umstøðum
sum gera, at næmingar gerast fjáltur-
stungnir av at fara upp í próvtøku.
Anna Debes Hentze nevnir sjúku og
deyðsfall í familjuni, sum kann hava við
sær, at næmingurin ikki hevur neyðuga
friðin at savna seg til próvtøkuna.
- Tað eru óivað fleiri, ið gerast fjált-
urstungin av, at tey skulu náa ávísum
úrslitum fyri at røkka neyðuga mið-
altalið til sína dreymaútbúgving. Tað er
ómetaliga stórt trýst at leggja á
næmingin, at hann skal avrika eitt ávist
úrslit ella fara hansara framtíðarætlanir
í vaski. Avmarkingin til ávísar útbúgv-
ingar kann skjótt elva til ótta, vísir
sálarfrøðingurin á.
Opnan framburð
Anna Debes Hentze heldur, at lærari og
próvtøkudómari hava eina týdningar-
mikla uppgáva at avmarka próvtøku-
óttan hjá næminginum.
-Eru
lærarin
og
fryntligur og hevur ein
opnan framburð hjálpir
tað væl næminginum.
Næmingurin skal kenna á
sær, at próvdómari og
lærari eru har fyri at hjálpa
næminginum. Teir skulu
eisini leggja seg eftir at
leita eftir tí næmingurin
veit heldur enn tað, tey
ikki duga, sigur Anna
Debes Hentze.
Hon leggur afturat, at
tað er gott at hava eitt
sindur av ótta, áðrenn eina
próvtøku, tí kann vera við
til at gera avrikið enn betri.
- Eitt sindur av nervum er
gott, tá ein skal avrika
nakað serligt. Verður óttin
hinvegin ov stórur, versnar
avrikið. Næmingurin hevur
ilt við at savna seg, og
minnið fer at bila, sigur
Anna Debes Hentze at
enda.
Aldur: 30 ár
Skúli: 2. hf í Hoydølum
Verður tú fjálturstungin
áðrenn próvtøkur?
Tað kemur an uppá hvat tað er
fyri roynd. Um eg ikki eri vís í
øllum, so verð i eg nervøs.
Men higartil hevur tað so ikki
bilað.
Hvussu fyrireikar tú teg
áðrenn próvtøkur?
Eg lesi pensum, og vit plaga at
sita saman í einum bólki og
repetera.
Heldur tú at próvtøkuskipanin,
sum hon er nú, er nóg góð?
Hf’arar hava tað ræðuliga
strævið, tí onkuntíð er bara 1
dagur ímillum munnligu
royndirnar, og tað er í so lítið.
Tað er ræðuliga stressandi, tí tú
nært ikki at lesa 300 s. uppá 1
dag. Um tú skalt náa at lesa
pensum væl og virðiliga ert tú
noyddur at byrja á páskum, og
so er ikki vist, at tú minnist
nakað tá royndirnar endiliga
koma. Skipanin burdi verið
broytt soleiðis, at vit í øllum
førum høvdu 3 dagar ímillum
hvørja roynd. Eisini so vit
kundu fingið reagerað uppá
karakterirnar so hvørt, og antin
grátið ella gleðst.
Andrea Klemmentsen
10 rá› á próvtøkudegnum
•
Pakkað taskuna kvøldið fyri.
Á sjálvum próvtøkudegnum ert tú ov fjálturstungin at
minnast til alt
•
Tað er í lagi at vera fjálturstungin. Adrenalinið fær teg at
hugsa skjótari
•
Fer lúkan fyri undir próvtøkuni, viðgang tað. Lærari og
próvdómari hjálpa tær
•
Tú skalt síggja út sum ein vinnari. Tað er býtt at líkjast einum 03
•
Nýt neyðugu tíðina at lesa uppgávuna væl ígjøgnum
•
Til skrivliga roynd: Ger eina ætlan og skriva.
Loys fyrst løttu uppgávurnar
•
Til munnliga roynd: Hygg í andlitið hjá próvdómaranum.
Tað er lætt at síggja á honum um tú ert á rættari kós
•
Greið frá høvuðspunktunum í próvtøkutilfarinum.
Restin kemur av sær sjálvum. Dugir tú at greiða frá tí
týdningarmesta, nýt so tíðina til tað
• Ikki hugsa um dygdina á framløguni. Tað er jú arbeiðið hjá
próvdómaranum
•
Minst til, at tú byrjar við 13, og ikki við 00.
Útgangstøðið er gott!
Tá lúkan fer fyri undir provtøkuni...
-Eru lærarin og próvdómarin fryntligir,
og hevur ein opnan framburð hjálpir tað
væl næminginum. Næmingurin skal
kenna á sær, at próvdómari og lærari
eru har fyri at hjálpa næminginum, sigur
Anna Debes Hentze sálarfrøðingur
Seinastu fimm árini hevur lestrar-
vegleiðingin á Studentaskúlanum í
Hoydølum skipað fyri skeiði í
fyribyrging av próvtøkuótta. Seinnu
árini
hava
lestrarvegleiðararnir
Elisabeth Holm og Bjørg Róin staðið
fyri skeiðnum.
-Vit á lestrarvegleiðingini sóu, at
stórur tørvur var á einum skeiði
í próvtøkuótta, tí fleiri og fleiri
næmingar komu til okkara, og gjørdu
vart við sín próvtøkurótta. Lærarar
vístu eisini á, at fleiri næmingar høvdu
stórar trupulleikar, tá teir vóru til
próvtøku, greiða Elisabeth Holm og
Bjørg Róin frá.
Heldur enn, at næmingarnar í hvør
sínum lagi gramdu seg um óttan fyri
próvtøkum, mettu lestrarvegleið-
ararnir, at tað var skilabetri at skapa
eitt pláss í skúlanum, har møguleiki
var fyri at tosa opið um próvtøku-
óttan.
Øll møta
Skeiðið í Hoydølum er fyrst og fremst
ætlað teimum, ið veruliga líða undir
provtøkuótta. Luttakaratalið liggur
um 8-10 næmingar á hvørjum árið.
Elisabeth og Bjørg siga, at næming-
arnir, ið møta á skeið-
num, eru rættiliga ymiskir fakliga.
-Tað eru teir næmingar, sum passa
síni ting, men sum hava havt onkra
keðiliga hending í samband við prov-
tøkur. Flestu teirra líða undir
stórum væntanum frá familju,
vinfólki og ikki minst sær sjálvum
um eitt próvtøkuúrslit. Stóru
væntanirnar hava við sær, at tey
gerast fjálturstungin av tank-
anum um próvtøku, fortelja
Elisabeth Holm og Bjørg Róin.
Broyta mið
Á skeiðnum eggja lestrarveg-
leiðararnir næmingunum til at
tosa um teirra royndir av óeydn-
aðum próvtøkum. Skipað verður
eisini fyri ymiskum venjingum, ið
skulu vera við til at avmarka
próvtøkuóttan. Talan er um
andadrátsvenjingar, venjingum at
skipa seg rætt, provtøkuvenjingunum
og aðrar smærri venjingar.
Eitt av aðalmálunum við skeiðnum
er at fáa næmingar at skifta mið.
-Vit royna at fáa næmingarnar at
hugsa um tey positivu tingini við
próvtøkuni. Heldur enn at hugsa um,
hvat tey ikki duga, skulu tey leggja
seg eftir, hvat tey duga. Tað er eisini
ómetaliga týdningarmikið, at næm-
ingar seta sær realistisk mál við
provtøkuni, siga Bjørg Róin og Elisa-
beth Holm.
Bjørg og Elisabeth læra næming-
arnar at fyrireika seg væl undan
próvtøkunum, tí stórur partur av
próvtøkuóttanum kann beinast burt-
ur við góðari fyrireiking bæði heima
og í sjálvari fyrireikingini til próvtøk-
una.
Mannfólk tora ikki
Seinastu fimm árini hava millum 40-
50 næmingar á Studentaskúlanum í
Hoydølum luttikið á skeiðnum. Rætt-
iliga hugvekjandi hevur bert eitt
mannfólk verið millum luttakararnar.
-Vit eru báðar lærarar, og vit vita tí
fullvæl, at eins nógv mannfólk líða
undir próvtøkuótta sum kvinnur. Tað
er kortini eitt ella annað við okkara
uppvøkstrið og normum, sum ger, at
tað er ikki serliga mannligt at vísa ótta
fyri nøkrum. Hetta er spell, tí fleiri av
teimum høvdu havt gott av einum
slíkum skeiði, halda Bjørg Róin og
Elisabeth Holm.
Mynd: Seinastu árini hava Bjørg
Róin og Elisabeth Holm skipa fyri
skeiði í fyribyrging av provtøkuótta
Mynd: Jens Kr. Vang
Aldur: 29 ár
Skúli: Klaksvíkar HF skei›
Verður tú fjálturstungin undan
próvtøkum:
– YES! Ordiliga bangin.
Næstan panikksligin.
Hevur tú nakran ávísan hátt,
sum tú fyrireikar teg?
– Ikki nakað heilt ávíst. Men vit
hava nøkur í flokkinum sitið í
bólki og tosað um evnini til ta
komandi próvtøkuna.
Heldur tú, at próvtøkuskipanin,
sum hon er í dag, er í lagi:
– Uhaa….eg veit ikki. Men jú,
tað er hon helst. Men
próvtøkur eru og fara altíð at
verða órættvísar. Tí tað kemur
alt ann uppá, hvussu
persónurin, ið skal upp, er. Um
fólk verða lættliga ávirkað ella
ikki av, at tey skulu til
próvtøku. Nervar, altso meini
eg við. Tí nervar hava víst seg
at oyðileggja nógv fyri summi.
Anita T. Svøs›tein
– ìstaðin fyri at havt próvtal, kundi ein skrivlig
frágreiðing verið endaliga prógvið um, hvat
næmingurin dugir.
– Royndir verða innførdar heilt frá barna-
skúlanum, soleiðis, at næmingarnir verða vanir
við royndirnar og ikki verða kastaðir út í tær, tá
tær veruliga telja. Hetta hevði bøtt um
royndaróttan.
– Bæði skrivlig og munnlig roynd verða í øllum
lærugreinum, soleiðis, at tey, við ringum nervum,
kunnu toga próvtalið upp við skrivligu royndini.
Skrivliga royndin gevur sum oftast eisini
rættvísari kunnleikamynd.
Onnur hugskot um broyting/bata av
fráfaringarroyndini:
Beini› próvtøkuóttan burtur...
C
M
Y
K
21
20