týsdagur 28. januar 2014síða 16

Mikudagur 29. januar 2014 · Nr. 12 16 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 tíðindi Áki Bertholdsen – Tá ið tú fært staðfest krabba­mein broytist lívið full­komiliga. Sorgleysi ger­ andis­dag­urin er brádliga ikki so sjálv­sagdur longur og lív­ið er ikki longur sjálv­sagt. Tað er boðskapurin hjá Bjarna Djurholm løgtings­ manni, nú hann greiðir frá síni tíð við Krabbameini. Mánakvøldið skipaði Krabba­meinsfelagið fyri mann­fólkafundi, har ljós varð varpað á menn og krabba­mein. Bjarni Djurholm er mest kendur sum lands­stýris­mað­ur og løgtingsmaður. Men hann hevur eisini havt eitt annað lív, tí hann hevur ver­ið raktur av krabba­meini, ikki bara einaferð, men tvær ferðir. Og á fundinum mána­ kvøldið greiddi hann frá, hvussu hann er komin ígjøgn­ um hesa tíðina við krabba­ meini og, hvussu hetta annars hevur merkt hans­ara lív. – Boðini um at tú hev­ur krabbamein, er skelk­urin, sum ristir ein í grund­vøll­ inum, tí tú veitst, at uttan við­gerð, er úrslitið meira enn ivasamt. – Tí gerast sorg og deyðs­ angist veruleikar, sum eru tor­førir at rúma og eru ring­ ir at fyri­halda seg til. Tann krabba­meins­rakti kenn­ir seg hjálpar­leysan og ofta einsa­ mallan. Bjarni Djurholm heldur, at okkara sjúkrahúsverk er fram­úr at taka sær av krabba­meins­sjúklingunum og Krabba­meins­felagið stend­ur eis­ini sum ein dygg­ ur viti og hjálp­ari í neyð­ini. – Men eg vildi eg ynskt, at sálarligi parturin átti størri rúmd í viðgerðini, sig­ur Bjarni Djurholm. Tey harðbalnu eru eisini ávirkað Bjarni Djurholm heldur, at inn­ast inni eru eisini tey, sum at síggja til eru harð­balin, eisini ávirkað og skelk­að, tá ið tey fáa at vita, at tey hava fingið krabba­mein. – Men kanska fortreingja tey veruleikan. – Tí er tað mítt páhald, at øllum tørva sálarterapi í rúma tíð eftir at sjúkan er stað­fest og hava brúk fyri, at fólk við empati eru um tey. – Vit kunnu ikki skilja skinn og sinn sundur. Vit eru øll runnin av somu rót, har likam og persónsmenska eru óloysiliga knýtt saman, sigur Bjarni Djurholm. – At fáa staðfest krabba­ mein er ikki eitt krím ella um­far­sjúka. Vit vita, at sjúk­ an er ein spurningur um lív ella deyða og uttan við­gerð, er úrslitið greitt framm­an­ undan. – Tað er ein veruleiki, sum er meira enn tey flestu kunnu rúma einsamøll. – Mong søkja sær hjálp í bøn og tað er nakað, eg av­ gjørt kann viðmæla. Eisini vissan um, at onnur hugsa um teg, kanska biðja fyri tær, at man er viðkomandi fyri familju, vinir og kenn­ing­ ar, er ein fantastisk hjálp, tá neyðin er størst, sig­ur Bjarni Djurholm. Sjálvur kom Bjarni Djur­holm beint undan strálu­kanón­unum á Ríkis­ sjúkra­húsinum og í ein lands­ stýris­sess í august 2000 og hann var lands­stýris­maður í átta ár. – Eg tók við sessinum aftaná at hava ráðført meg læknan, men hann helt, at eg føldi best sjálvur, hvat eg megnaði. Bjarni Djurholm sigur, at í mangar mátar var tíðin sum landsstýrismaður eitt fantastiskt upplivilsi. Men hann sigur, at nú sær hann, at í tíðini sum landsstýrismaður, legði hann eisini allar sálarkvølur av krabbameininum undir flag. – Og tað var ikki gott, staðfestir Bjarni Djurholm. – Eg fortrongdi í veru­leik­ anum tann sálarliga part­in av sársakanum eg hevði av, at eg hevði havt krabba­mein. Eg varð ar­beiðs­narko­manur, eg helt ongan­tíð frí og gjørdist nær­um hyperaktivur. – Úrslitið var, at tá eg fór úr landsstýrinum í 2008, komu tær sálarligar reak­ – Tey árini, eg var landsstýrismaður, var eg arbeiðsnarkomanur og legði sálarkvølina av, eg hevði av krabbameininum, undir flag. Og tað var ikki gott, sigur Bjarni Djurholm, tá ið hann nú lítur aftur á árini, hann hevði krabbamein Ringt at fyri­ halda seg til sorg og deyðsangist KRABBAMEIN Tí gerast sorg og deyðsangist veruleikar, sum eru torførir at rúma Bjarni Djurholm: