hósdagur 6. februar 2014síða 35

Blaðnr. 16 · 7. februar 2014 11 VIKUSKIFTI Eg haldi, mítt arbeiði helt onkursvegna bara fram saman við Hamferð. Eg kom at kenna teir, tá eg búði í húsi saman við gittarleikaranum Theodor Kapnas í seks vikur. Teir spurdu, um eg kom á kon­sert­ferð við teimum, og tað gjørdi eg so í 2011, tað var tann fyrsta »Ferðin til Heljar« konsertferðin. – Eg haldi, at har eru nógvar orsøkir til, at mær dámar væl føroyskan tung­ málm. Eg eri bergtikin av nøgdini av talent­fullum og eldhugaðum tónleik­ arum í Føroyum. Men mær dámar eisini væl tungmálmspallin sjálvan. Hetta er eitt lítið afturlatið umhvørvi, ið eg onkurs­vegna eri enda mitt inni í. Tað var ikki við vilja, men eitt førdi til ann­að, og mær dámar veruliga væl at ar­beiða saman við hesum fólkunum, tey hava virðing fyri arbeiðinum hjá øðrum. – Sum myndafólk, upplivir tú ofta, at títt arbeiði ikki verður virt, tú stríðist og strevast ókeypis. Nógv fólk og bólkar síggja ikki nakað virði í myndum. Á før­ oyska tung­málmspallinum er virðingin báðar vegir. Eitt dømi er, tá Hamferð vunnu føroyska umfarið av Wacken Metal Battle, tá lyfti Theodor meg upp, og klemmaði meg, og segði: »Vit gjørdu tað, Eija«. Eg bleiv íroknað toymið hjá Hamferð. Øll hesi fólkini fáa meg at kenna, at eg hoyri heima, og tað haldi eg, at eri geri. Tað skapar eisini virðing at síggja hvussu blíðir fyriskipararnir av Wacken Metal Battle og hjálparfólkini eru við útlendskar gestir. So eg haldi, at orsøkin til, at mær dámar so væl føroyska tung­málms­pallin, er lutvíst, at mær dámar tón­leikin og lutvíst orsakað av fólk­unum, og hvussu tey fara við hvør øðrum. Hvussu ber tað til, at tú luttektur í fyriskipanini av Wacken Metal Battle Føroyar? – Fyrst og fremst tí fyriskipararnir bjóða mær aftur hvørt ár. Fróði, Marjun og Teitur úr Upp Við Hornunum eru høvuðs­drív­megin, og vit eru vorðin væl. Vit brenna øll fyri føroyskum tung­málmi og vilja arbeiða fyri at menna hann. Eg elski at taka myndir og at gera doku­mentar­filmar, og mítt arbeiði er í ikki bara journa­listiskt, eg meti nógv av tí sum list. Í løtuni eri eg atknýtt nøkrum tón­ leika­miðlum, so hví ikki skriva um hetta. – Tá eg nú eri í Føroyum alíkavæl, vil eg fegin vera eitt sindur longri enn bara eitt vikuskifti, og tá havi eg eisini tíð til at hjálpa til við ymiskum praktiskum í sam­bandi við Wacken Metal Battle. Eg haldi, at tiltakið er sera týdningarmikið, so tí hjálpi eg til. Tað er ikki verri, at eg havi øll hesi fantastisku fólkini rundan um meg, sum dáma mítt arbeiði. Hvussu sært tú føroyska tung­ málmspallin nú samanborið við, tá tú kom til Føroyar? – Eg haldi, at tungmálmspallurin er í støð­ugari menning móti einum meira altjóða palli, og alsamt fleiri bólkar fara út í heim, og fara avstað á ein meira pro­fessio­nellan hátt. Hetta krevur nógv arbeiði og at skapa netverk, marknaðar­ føring og PR, og at fáa samband við røttu fólkini, fyri at fáa tín boðskap út. Eg haldi, at í stóran mun snýr tað seg um at byggja karmar, ið geva tón­leik­ arum møguleika at sleppa út í heim. – Tað er ikki nógmikið at gera eina frálíka fløgu, um fólk ikki vita av henni. Sjálvandi er hetta ein lítil tónleikapallur, so tað er lættari at gerast kendur í egnum landi. Men skalt tú úteftir krevst ein ætlan og fólk, ið arbeiða við hesum so sum Tutl ger og Fróði Stenberg, ið situr í Hamburg, ger. – Viðvíkjandi bólkum, so koma alla­ tíðina nýggir bólkar. Vit eru er tikin av bóli jaliga av bólkum sum Asyllex, Earth Divide and Reduced to Ash fyri at nevna nakrar av nýggjaru bólkunum. Men eg haldi eisini, at fólk bíða eftir nýggj­um tilfari frá eldri bólkum sum SIC and Synarchy. Hetta eru bólkar, ið eiga eitt serligt pláss í mínum hjarta, og altíð fara at eiga tað. Tá Gudmar og Frans fóru úr SIC, gjørdist eg eitt sindur kedd. Ikki tí, einki er galið við tí nýggja SIC, men eg sakni hinar báðar á pall­ inum. Men lívið hevur sína gongd, og tað er bara gott. Hamferð eri eg kanska eitt sindur litað um, men eg má siga, at eg eri errin av teimum. Fyrsti føroyski bólkur mær dámdi var Týr, og teir dámar mær enn stak væl. Eru nýggir føroyskir bólkar, ið tú vilt viðmæla okkum? – Sum eg segði, so haldi eg, at Asyllex er ein sera spennandi bólkur, vónandi halda teir fast við at gera sítt egna. Eg haldi eisini at Also Reduced to Ash og Earth Divide eru sera lovandi. Tað er av týdningi, at tú hevur títt egna handa­ lag, tá tú gert tónleik. Tað nyttar einki at avrita stíl ella tónleikagrein. Men lat okkum vita hvat poppar upp í ár. Eg gleði meg at hoyr Incurse, við Jenus úr Hamferð sum sangara. Eg má fara at seta meg inn í, hvat er er hent í Før­oy­ um, síðan seinast eg var her. Eru nakrar serliga minniligar løtur, ið tú minnist aftur á í Føroyum? – Har eru so nógvar. Men um eg skal velja eina, ið liggur mínum hjarta nær, so eg tað farvæl veitslan, ið eg og kæri »beiggi« mín Jákup Pauli Gaard Oslen skipaðu fyri, tá eg hevði verið í Føroyum í seks vikur. Vit høvdu eitt finskt/føroyskt tema við finskum og før­oyskum mati, drykkivørðum og tón­leiki, næstan allir mínir bestu vinir komu í veitsluna. Men eg má eisini nevna G! 2011,tá vit lurtaðu eftir Meshuggah í oysandi regni, tað er serliga regnið eg minnist, tí Meshuggah leggið eg ikki so nógv í. SIC: Fighters They Bleed Ein myndadokumentar um tann føroyska tungmálmsbólkin SIC 2008-2010 av Eija Mäkivuoti http://vimeo.com/eijamakivuoti/sicftb Ferðin til Heljar: Ein ferð við Hamferð av Eija Mäkivuoti http://vimeo.com/eijamakivuoti/ferdintilheljar Videoir hjá Eiju – Hetta er ein av mínum yndismyndum frá mínum ferðum í Føroyum. Eg tók hesa tann dagin, tá eg er Gudmar gjørdust góðir vinir. Hann hevur altíð sagt mær søgur úr og um Føroyar. Ein av teimum mest hjartanemandi søgunum er, at tá tú vitjar eitt Heljareyga, skalt tú kasta allar tínar sorgir og trupulleikar í tað. Hetta gjørdi eg, og eg haldi, at tað riggaði. Hvussu sonn søgan er, veit eg ikki, men eg trúgvi honum – Hetta er av Pandemonium-konsertferðini í Bretlandi. Hendan myndin hevur serligan týdning fyri meg, tí hon minnir meg á, at eg í tríggjar og eina hálva viku í vánaligum ljósi royndi at fanga Mikkjal meðan hann nam við hjarta við knýtta nevanum. Í Southampton høvdu tey hesi spottljósini, og bert tað einuferðina traðkaði hann inn í ljósglæmuna heilt fullkomið, so eg fekk hesa myndina, ið er ein einaferð í lívinum mynd. Tað hevur ikki eydnast aftur, og ja, teir hava nomið við mítt hjarta eisini. – Hendan myndin merkir nógv fyri meg, tí eg taki ikki ofta promo myndir. Eg haldi meg ikki hava førleikan at halda skil á seks monnum í senn…Tað var øgiliga kalt og nógvur vindur ein dag í Mjørkadali, har vit tóku hasa myndina. Tá vit komu heim hildu vit eitt øgiligt ball, og myndin bleiv fín. Myndir: Eija Mäkivuoti