hósdagur 27. mars 2014síða 12

Fríggjadagur 28. mars 2014 · Nr. 37 12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Grundleggjandi er Miðstovnurin í Gundadali ein heilt vanligur dagstovnur. Og kortini er stovnurin eitt sindur serligur. Tí tað er higar fólk venda sær við børnum, sum hava havt trupulleikar aðrastaðni. Miðstovnurin: Vit møta børnunum í eygnahædd Grækaris Djurhuus Magnussen - PRESS Seinast eg var í hesum hús­ unum í Gundadali hýstu tey stóra árgangsfelagnum í fót­bólti, B36. Í dag hýsa tey kanska fleiri komandi ítrótt­ arstjørnum, ikki bara hjá B36. Nú er gamla B36-húsið ein dagstovnur. Miðstovnurin í Gundadali, Gundadalsvegi 4, er stovnur undir Tórshavnar kommunu, sum er ætlaður børnum í aldrinum frá 5 til 11 ár. Stovnurin virkar eis­ini sum frítíðarskúli hjá børn­ um. Inklusjónin kom natúrliga Asta í Toft er leiðari á Mið­ stovn­inum. Hon sigur, at tey alla tíðan hava arbeitt við inklusjón. Tað var ikki nakað, sum bara varð sett í verk yvir eina nátt. "Pedagogikkur er inklu­ der­andi, tí er tað ikki mín fatan, at vit kunnu gera ann­að enn at inkludera. In­ klu­sjónin er áløgd okkum uttanífrá. Kortini vil eg siga, at tað ber ikki til at arbeiða uttan inklusjón, sigur Asta í Toft. “Vit hava altíð givið pláss fyri børnum, sum onkurs­ vegna hava havt serligar av­ bjóðingar. Hóast hetta er ein vanligur dagstovnur, so hava vit alla tíðina givið pláss fyri hesum børnunum eisini,” sigur Asta í Toft. Hon og eitt av starvsfólkum hennara, Tórhild Joensen, námsfrøðingur, minnast aftur á stuðulsfólkaskipanina. “Tað var ein skipan, sum ongantíð riggaði serliga væl her á Miðstovninum,” halda tær báðar. Asta í Toft sigur, at tá stuðulsfólkaskipanin fall burtur, komu fleiri børn við ser­ligum tørvi á Mið­stovn­in, millum annað úr ser­stovn­ inum Túgvuni í 2008. "Tað vóru kommunal­ politikarar, sum gjørdu av at taka stuðulsskipanina av. Tá sá eg møguleika fyri, at vit kundu arbeiða fjølbroyttari við námsfrøðini, sum eg byggi mína praksis á, sigur leiðarin í Miðstovninum. Í dag ganga 52 børn í Mið­ stovninum, teirra millum eru 12 barnagarðsbørn. Tíggju starvsfólk arbeiða á stovn­ in­um. Miðstovnurin liggur mið­skeiðis í hjartanum í Havn, tá hugsað verður um møguleikarnar hjá børnunum á stovninum. Viðarlundin er beint hinumegin vegin í Gundadali, Gundadalshøllin liggur beint við síðuna av Miðstovninum, har liggja ítróttarhøllin á Hálsi, Fimi og Svimjihøllin bert eitt hanagleiv frá Miðstovninum. Tveir fótbóltsvøllir liggja beint framman fyri stovnin. Norðurlandahúsið liggur tætt við o.s.fr. Her eru allir hugsandi møguleikar. Børn læra børn Í hesum døgum verður nógv tosað um ymsu hættirnar, náms­frøðingar nýta í ar­ beið­inum. Ofta hoyra vit um inklusjón, tað er millum annað, at tú tekur børn við serligum tørvi inn á vanligar dagstovnar og vanligar skúlaflokkar í skúlunum. "Námsfrøðiliga arbeiðið liggur í, at vit gera rammur kring børnini soleiðiðis, at tey fáa møguleika at verða ein partur av felagsskapinum. Børn mennast í samspæli og í sambandinum við onnur børn. Tað er grundleggjandi fyri menningina og trivnaðin, at menniskjan kennir seg at hoyra til - at vera ein partur av felagsskapinum." "Og øll børn hava rætt til eitt gott barnagarðslív, utt­an mun til hvørjar av­ bjóð­ingarnar eru. Eingin er øðrvísi, men øll eru ymisk. Tað merkir, at børn fáa møguleika at kanna tað, tey ikki kenna, og at tey læra at skilja og rúma, bæði sær sjálvum og øðrum betur," siga tær báðar, Asta í Toft og Tórhild Joensen. Og so er tað hetta við spegl­ing, at børn og ung við ser­ligum avbjóðingum, tað kunnu vera børn við autismu, læra av at verða mill­um onnur børn. “Fyri meg er als ongin ivi um, at børn læra einamest av øðrum børnum, ongin ivi um tað,” sigur Tórhild Joensen. Í nógv ár hevur tað ver­ið bankað á dyrnar í Mið­stovn­ inum. Tað hava verið foreldur, sum hava havt børn við ymsum trupulleikum. Børn, sum ikki hava trivist í øðrum dagstovnum, børn við down syndromi, børn við autismu, menningartarni o.s.fr. Hetta, hóast Miðstovnurin er ein heilt vanligur dagstovnur. “Vit hava bara altíð givið pláss fyri hesum børnunum. Og vit møta teimum altíð í eygnahædd. Tey fáa loyvi at agera og reagera uttan at verða sett í nakran bás. Tá ein tíð er farin, hevur barnið funnið sína legu, og trívist framúr væl, eisini við sínum serligu avbjóðinum. Og øll trívast við tí,” sigur leiðarin á Miðstovninum, Asta í Toft. Tollyndið og tolsemið veksur Asta í Toft og Tórhild Joensen leggja dent á, at tað at børn læra av børnum, speglingin, og at rúm er fyri øllum, ger at huglagið á stovninum er gott. Tollyndið og tolsemið verður størri. “Vit binda okkum ikki so­ leiðis, at tingini bara skulu gerast á ein hátt. Tí brádliga kanst tú síggja, at fyri eitt ávíst barn kann tað vera best at gera okkurt heilt øðr­ vísi. Tað gevur rúm­lig­heit, og børnini læra at hjálpa hvørjum øðrum,” sigur Tór­ hild Joensen. Tær báðar vísa á, at hvørt einasta barn er nakað heilt serligt. Og tí er tað so týdn­ ingarmikið at møta barninum har, sum tað er. “Øll børn duga okkurt. Vit leggja okkum eftir at finna útav, hvat einstaka barnið dámar og dugir, so tað upplivir sigrar og ikki ósigrar,” sigur Asta í Toft. Tær minnast drongin, sum kom av einum øðrum stovni inn í Miðstovnin. Framm­anundan fingu tey at vita í Miðstovninum, at hann kundi vera eitt sindur trupul. “Tá hann byrjaði hjá okk­ um, spurdu vit hann, hvat hann dugdi og tímdi ordiliga væl. Jú, hann dugdi væl at súkla, segði hann. Hetta førdi við sær, at børnini, sum vóru Tórhild Joensen, námsfrøðingur, og Asta í Toft, leiðari Mynd: Djurhuus Magnussen Sosialpedagogikkurin er í brennideplinum hjá Pedagogfelagnum í vár, og í tí sambandinum prenta vit fýra greinar um ymisk sosialpedagogisk virkisøki. Hetta er triðja greinin í røðini, sum journalisturin Grækaris D. Magnussen skrivar fyri Pedagogfelagið.