hósdagur 7. august 2014síða 25

nr. 88 · 8. august 2014 5 Norð­oy, men eisini eru verk hjá træ­ lista­manninum Joel Cole. Vit fara víðari inn í arbeiðsrúmið. Amariel er útlærdur skipstimbrari, og sveinabrævið hongur á vegginum, milll­um málningar og prent. - Eg ætlaði ongantíð inn á Det Kgl. Danske Kunstakademi. Men tá konan fór niður, so mátti eg finna uppá okkurt. Men veitst tú hvør eggjaði mær til? Tað vóru Ingálvur av Reyni og Janus Kamb­ an! Ingálvur segði, at eg skuldi roynt, men eg segði nei. Men so kom Janus, og setti alt annað ljós. Hann segði: Veitst tú hvat hendir, um tú roynir? Tú fært ant­in eitt ja ella eitt nei! Og hatta sat so væl, at eg royndi og kom inn, greiðir Amariel Norðoy læandi frá. Amariel gekk á Det Kgl. Danske Kunst­akademi frá 1977 til 1984, og var á grafiskum skeiði í Finnlandi í 1984. Fyrstur við steinprenti – Vit skulu eisini tosa eitt sindur um stein­prent, sigur Amariel, meðan vit ganga og hyggja at gomlum og nýggj­ um verkum. – Eg var fyrsti føroyingur, ið fekst við steinprent. Kampmann og Havsten Mikk­elsen arbeiddu við tí, men eg var fyrsti føroyski listamaðurin, ið arbeiddi við hesum. Árini í Keypmannahavn arb­eiddi eg nógv á donskum grafiskum verk­støðum, sigur Amariel. – Tað kom seg av, at ein dagin í 1978, eg hevði framsýning á Gl. Kongevej, komu William Heinsen og Scherfig inn­ ar. Teir høvdu, minnist meg rætt, verið á fundi hjá forlagnum Gyldendal. Teir eggj­aðu og slóðaðu fyri, at eg slapp á verk­staðið UM Grafik at royna meg við litografi, greiðir Amariel frá, sum seinni hevur arbeitt nógv á Steinprent og á donskum verkstøðum. Unglingi Meðan vit ganga í kjallaranum við lista­skemmu og framsýningarhøli, kann ein ikki annað, enn hugsa, at hes­ in listamaðurin er sum ein unglingi, har hann soleiðis aftur minnir á alskin til bluestónleikin, tá hann eina stund tek­ur ein el-guitara upp, og slær nakrar tón­ar, fyri síðani aftur at greiða frá við frá­ søgu­gleði og skemti, meðan hann válar aft­ur og fram millum litríku verkini. Amariel hevur verið kendur fyri, at aft­urvendandi evni í verkum hansara eru skiftandi ljós, báturin, Mikladalur og Kalsoyarfjørður. Men tó hava aðr­ar staðsetingar verið at sæð, eittnú Tinga­ nes, men báturin hevur verið rættiliga gjøgn­umgangandi. Bergur Jacobsen skrivar í samband við eina framsýning hjá Amariel Norð­ oy: ...vit vóru útróðrarbørn. KG 334 var størri enn lívið,og tað er hann onk­urs­ vegna enn!? Leysur listamaður við góðum søgum Men tað tykist, sum er brátt 69 ára