týsdagur 9. september 2014síða 11

11 Mikudagur 12. februar 2014 · Nr. 18 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mikudagur 10. september 2014 · Nr. 102 meldurin hevur verið frá mínum egna lívið, tað veit eg ikki, men eg havi nokk meira ella minni til­vitað sníkt tað inn í fyrru film­unum, sigur Katrin Ottarsdóttir. At hon nú opið viðgerð upp­livingar og kenslur frá barn­dóminum við einari mammu, sum er sálarliga sjúk, hongur saman við, at hon ikki hevur somu atlit at taka longur. – Eg haldi, at hetta kemur fram í hesum reina formi nú, tí eg ikki havi havt atongd til tað fyrr. Tað hevur altíð ligið har, men eg havi havt familjuna at taka atlit til. Nú eri eg einsamøll, og eg tað er helst so, at eg gevi mær sjálv­ um loyvi til at brúka tað nú, sigur Katrin Ottarsdóttir. Ludo lýsir eitt samdøgur hjá ein­ari 10 ára gamlari gentu, sum er fangað millum dapra sinnið hjá mammuni, og ein ólukku­ligan og veikan pápa. Hugskotið til filmin sprettir úr yrkingini, Ludo, sum Katrin Ottarsdóttir gav út við yrkingarsavninum, ”Eru kopar­rør í himmiríki?” – Yrkingin sigur nakað um mín barndóm. Filmurin er ikki yrkingin, men hugskotið bygg­ir á yrkingina, sigur Katrin Ottarsdóttir. Fekk stress Tað er eingin loyna, at film­ urin Ludo var í svárari pen­ inga­neyð fleiri ferðir undir fram­leiðsluni. Til tað síðsta var Katrin í iva um, um film­ urin fór at verða liðugur. So­statt vóru tey fleiri ferðir noydd at søkja um pening fyri at gera tað møguligt. Óvissan hevur verið eitt stórt trýst og hevur elvt til stress hjá Katrini. – Tað, at ikki vita, um film­urin verður til veruleika hevur verið ræðuligt. Eg havi fleiri ferðir sitið og klipt og havt eitt fantstiskt flow og gott arbeiðslag, men brádd­liga hevur tað sæð út sum, at tað ikki bar til at fáa film­in lidnan, og so havi eg verið noydd til at leggja alt frá mær. So havi eg roynt at gloyma alt um filmin, tí tað er ov hart at hugsa um, men brádd­liga sær betur út, og so aftur at klippa. Soleiðis havi eg sitið í fleiri umførum, greiðir Katrin Ottarsdóttir frá. Hon er vorðin stressað og hevur fingið kroppslig árin av strongt, sum ov høgt blóð­trýst og hjartabankan, men vónar, at tað lagar seg, nú film­urin er liðugur. At filmurin gjørdist veruleiki var ikki greitt fyrr enn fríggja­dagin. – Eg trúði ikki ordiliga uppá, at filmurin fór at vera lið­ugur, fyrr enn eg stóð við biografeintakinum í hondini, sigur hon. Sjálvar filmsupptøkurnar tóku einans tvær vikur, men tað er nógv arbeiða eftir, tá upp­tøkurnar eru lidnar. – Fólk hava ofta ilt við at skilja, hví ein filmur nýtist at vera so dýrur. Men tað er eitt ótrúliga stórt arbeiði í allari eftir­viðgerðini. Litir skulu stemmast av, nógv ljóð skal takast av nýggjum, filmurin skal klippast og so framvegis, sigur Katrin Ottarsdóttir. Mest heil- stoypti filmurin Hóast Ludo er tann bílig­asti av teimum trimum spæli­ film­unum, sum hon hevur gjørt, er hann tann mest heil­stoypti, heldur Katrin Ottars­dóttir. – Eingin annar hevur ver­ ið inn yvir. Eg havi staðið fyri øllum sjálv, og tí havi eg eis­ini kunnað gjørt filmin so­ leiðis, sum eg haldi, at hann skal vera. Tað er lætt at missa fokus, tá eini 10 fólk hava ymiskar meiningar um, hvat skal gerast øðrvísi, sigur hon. Tað hevur kostað 800.000 krónur at framleiða Ludo. Tað svarar til 10% til 15% av kostn­aðinum av einum van­ligum donskum filmi, greiðir Katrin Ottarsdóttir frá. Til saman­bering kostaði Bye bye bluebird sjey milliónir krón­ur og Atlantic Rhapsody kostaði 1,7 milliónir krónur. Í sam­ bandi við Bye bye bluebird, var tað Dansk Film­institutt, sum stóð fyri næstan allari fígg­ing­ini, og tað vóru tískil krøv til framleiðsluna, sum gjørdi hann sera dýran. Tað eru føroyska filmsliðið, sum hev­ur gjørt tað møguligt at fram­leiða filmin so bíliga, sigur Katrin Ottarsdóttir. – Tað hevur verið eitt fan­ tastiskt árræði og vilji. Tey hava øll arbeitt hart, fyri at filmurin skal gerast liðugur, og tað er greitt, at tey hava arbeitt fyri eina minstuløn, sigur Katrin og leggur aftrat: – Eg eri ikki í iva um, at tað er tey, sum hava borið fram­leiðsluna á mál. Hjálmar Dam spælir pápin, Hildigunn Eyðfinns­ dóttir spælir mamman og Lea Bláberg spælir dótturin í familjuni. Jón MCBirnie hev­ ur gjørt ljóð og hevur somu­ leiðis brúkt nógvar tímar og árræði upp á verkætlanina, sigur Katrin Ottarsdóttir. Skilir familjuna At casta eitt barn til leiklutin var ikki torført, sigur Katrin Ottarsdóttir. Hóast Lea Bláberg bert er 11 ár, tá hon spælir leiklutin, sum dótt­ur­ in í familjuni, hevur gingið sera væl, at spæla filmin. – Hon er eitt natúrtalent. Hon skilti familjuna og sín leiklut til fulnar, og tað gekk sera væl, sigur Katrin Ottars­ dóttur. Ludo er ein barskur filmur, men hetta ávirk­aði tó ikki gentuna, tí tað er lætt at flyta fokus undir upp­tøk­ unum, sigur Katrin. – Tú merkir ikki tað undir­liggjandi dapra í síni heild undir framleiðsluni. Har er alla tíðina okkurt prak­tiskt, sum skal rættast, og sum man tosar um, og so tóku vit okkum av henni og tvætlaðu við hana, so hon hevur ikki upplivað tað ser­ liga ógvu­sligt, sigur Katrin Ottars­dóttir. Lea er 13 ár í dag og sleppur at síggja filmin, sum er óegnaður fyri børn undir 11 ár. Katrin Ottarsdóttir hevur brúkt sera flottar myndir í bæði Ludo og Bye Bye Bluebird. Hetta er eitt tilvitað val, sigur filmsleikstjórin. – Í Ludo havi eg gjørt sera nógv burtur úr fyri at fáa flottar og ja, lekrar mynd­ir. Hvørt tað einasta tapet í hús­ inum er væl gjøgnum­hugsað, saman við scenografinum, tí tað lýsir persónarnar, og støðuna teir eru í, á einum psykologiskum støði. Júst í Ludo haldi eg, at tað er av týdningi fyri filmin, tí tað skapar eina kontrast millum tað dapra og tað vakra. Tað hevði verið so lætt at lýst tað dapra við at gera alt grátt, tað hevði eg ikki hug til, sigur Katrin Ottarsdóttir. Filmurin Ludo verð­ur frum­sýndur í Norður­landa­ húsinum tann 11. september, og verður somuleiðis sýndur í sambandi við »Færøske biodage« í Keypmannahavn. Filmurin verður somuleiðis sýndur í fýra biografum í Danmark, og tað er Katrin sera fegin um. – Tað ringasta kann vera at fáa filmin sýndan í bio­ graf­unum, men vit hava gjørt eina avtalu við bio­ grafar í Odense, Ålborg, Århus og Vejle, sigur hon. Næsta hálva árið fer at ganga við at marknaðarføra filmin. marjun@sosialurin.fo Í Ludo er einki at goyma seg aftanfyri, her er skorið beint inn á bein, og skurðurin er reinur LUDO tey klemmast á gólvinum hann og hon øðin er uppi fyri hesa ferð klandrið seyrar út gjøgnum veggirnar niður í gólvið barnið stendur bara har hyggur heldur ondini sleppur alíkavæl upp í klemmið í nátt vil vil ikki spæla spælið longur um eina løtu kemur møðin og ludospælið undir lampuni har náttin ræður á reyða voksdúkinum tey lata tankarnar ansa eftir hvørjum øðrum spælið er ikki bara spæl eitt heilt annað spæl vandamikið spæl ikki ludospæl deyðiligt veruleikaspæl sum hvørja løtu kann bresta Hugskotið til filmin Ludo, er sprottið úr yrkingini, Ludo, sum er í yrkingasavninum, Eru koparrør í himmiríki?, sum Mentunnargrunnur Studentafelagsins gav út í 2012. Katrin Ottarsdóttir fekk Bókmentaheiðursløn M.A. Jacobsens fyri yrkingarsavnið LUDO er upptikin á Sandi í august 2013 Handrit og leikstjórn Katrin Ottarsdóttir Leikarar: Dótturin: Lea Bláberg Pápin: Hjálmar Dam Mamman: Hildigunn Eyðfinnsdóttir Læknin: Bárður Persson Læknakonan: Gunnvá Zachariassen Scenografi og búnar: Edward Fuglø Ljóðupptøkur og mix: Jón McBirnie Klipp: Katrin Ottarsdóttir Framleiðslustjóri: Hugin Eide