hósdagur 20. november 2014síða 34

Sosialurin nr. 133 · 21. november 2014 10 VIKUSKIFTI Samrøða Annika Kunoy Im annika@sosialurin Jan Elmar Sørensen varð føddur í Danmark, tá foreldrini vóru undir lestri í 1991, og um ta tíðina byrjaði pápi hans­ara, Guttorm Sørensen, at renna. Longu sum trý ára gamal var Jan Elmar við pápa sínum til rennikappingar, og hann fór sjálvur at luttaka í kappingum sum sjey ára gamal. Tó var tað fótbólturin sum fylti mest hjá Jan Elmari. Hann íðkaði nógv, men hevði tíverri eisini nógvar skaðar. Hann slapp til dømis ikki við U15 landslignum, tí hann skuldi undir skurð eftir ein skaða í skinnabeininum. Tá spurdi pápin um hann vildi koma við at renna ístaðin, og Jan Elmar varð beina­vegin bitin av renningini. Eftir loknan fólkaskúla valdi Jan Elmar at flyta niður aftur til Danmarkar og fara í handilsskúla har, eisini vildi hann leggja meir orku í renningina og fót­ bóltin. Jan Elmar sigur, at hann hevur ikki altíð kent hesa megina, sum týðiliga drívur hann. Tá hann flutti niður aftur til Danmarkar at ganga í handilsskúla sum 17 ára gamal, kendi hann tað, sum at hann fekk møguleika at byrja av nýggjum. Hann vandi fótbólt og rann hvønn dag, men einsamallur í Danmark hevði hann meir tíð at hugsa seg um, og áhugin fyri skúlanum, samfelagnum og politikki vaks. – Eg gavst við at spæla telduspøl og hyggja at fimli, og fór at lesa bøkur ístaðin, sigur hann. Eisini er hann limur í ymiskum kjaksíðum á netinum fyri íverk­setarar, og hetta heldur honum mál­rættaðum og gevur íblástur. Renningin tekur dyk á seg Jan Elmar greiðir frá, at honum altíð hevur dámt væl harðar ítróttargreinar, har pulsurin kemur upp. Til dømis tá hann spældi fótbólt dámdi honum væl at spæla á miðjuni, har man arbeiðir harðast. Honum dámar eisini væl ikki at vera bundin av øðrum og ístaðin ar­ beiða sum einstaklingur, greiðir hann frá. Renningin gevur honum hetta frælsi, sum hvørki er tengt at fólki ella klokkuni. Hann kann venja, tá tað liggur fyri, og onguntíð er tað á mið­ nátt, sigur hann. – Um allir á einum liði spæla illa, men tú spælir væl, kann liðið tapa kortini. Í einstaklingaítrotti er tað bara tú sum avger úrslitið. Tað er tað, mær dámar við renningini, sigur hann. Tað hjálpti eisini Jan Elmari í ítrottinum at vera í Danmark. Hann sigur, at teir rennarirnir, sum man ven­ ur saman við og kappast ímóti eru betri enn teir í Føroyum, og tí verður støðið eis­ini hægri. Mongu ítrottarskaðarnir hjá Jan Elmari hildu tó áfram við at gera so mikið um seg, at hann av tí sama varð troyttur av bæði fótbólti og renning. Hann koyrdi á harðari enn kroppurin orkaði, og tí varð hann ofta skaddur. Eftir at hava spælt ein dyst fyri næst­ besta liðið hjá Vejle gavst hann og flutti aftur til Føroyar sum nýklakt pisa fyri tveimum árum síðani. Rennarin Jan Elmar 22 ára gamli rennarin, Jan Elmar Sørensen úr Klaksvík, sigur at hann bleiv disiplineraður, tá hann gavst við at brúka frítíðina upp á at hyggja eftir film og spæla telduspøl. Ein kann enntá siga, at hann hevði ein opinbering. Nú venur hann til Oyggjaleikinar Jan Elmar Sørensen í handli sínum, Rennarin, í Dr. Jacobsensgøta í Havn mynd: Álvur Haraldsen