hósdagur 27. november 2014síða 32

Sosialurin nr. 136 · 28. november 2014 8 VIKUSKIFTI vitjan Eirikur Lindenskov eirikur@sosialurin.fo – Pápi okkara var danskur timbur­ maður, sum kom til Føroyar at arbeiða upp á saltsiloina á Drelnesi, tá hon skuldi umvælast eftir skaðarnar, hon fekk undir krígnum. Her møtti hann mammu okkara, Katrinu. Soleiðis greiddu brøðurnir Jan og Jacob Haugaard frá, tá teir í vikuni vitjaðu í Miðlahúsinum. Teir eru í Føroyum á vitjan fyri at síggja Saltverkætlanina – og samstundis var mána­dagurin dagurin, tá nýggja fløgan, tann trettanda í røðini, hjá Jacob Haugaard, skuldi gevast út. Mamma teirra var Katrina. Hon var dóttir Dánjal Jacob Petersen, sum var havnarfúti á Tvøroyri. Pápi teirra var Åge Haugaard. Hann var timburmaður og ættður úr Riskov í Danmark. Tey hittust á Tvøroyri og fluttu seinni niður til Danmark. Har var eldri bróðirin, Jan, føddur. – Men mammu longdist so ræðuliga illa til Føroya, at tey máttu flyta heimaftur, greiddi Jacob Haugaard frá. Tað var, tá sjúkrahúsbyggingin fór fram á Tvøroyri, og tá fekk pápin ar­ beiði har. – Tá var eg so føddur á Tvøroyri. Eg var míni fyrstu ár í Føroyum, og før­oyskt er mítt fyrsta móðirmál, sigur Jacob Haugaard á ramligum før­oysk­ um. Hann sigur, at hann skilir væl før­ oyskt – men betur, um fólk ikki tosa ov títt. Mamma Jacob og Jan, Katrina, býr fram­vegis í Danmark. Hon er 92 ára gomul. Alt stendur í blóma – Men nú eru vit so her aftur, og tað er fan­tastiskt at síggja, at eitt operahús verður bygt á Drelnesi – tað er stórt, sigur Jan Haugaard. – Vit elska hetta staðið, her er so fantastiskt at síggja, hvussu nógv er hent á Tvøroyri, síðani vit vóru her sein­ast. Nú er eisini stóra virkið hjá Varð­anum Pelagic komið, tað er fantast­iskt at síggja, hvussu nógvur fram­burður hevur verið, sigur hann. – Seinast vit vóru her hugsaðu vit, at »Tvøroyri var fokið«, her stóð so illa til. Men nú stendur alt í blóma, og tað er deiligt at síggja. Jan Haugaard starvast sum produs­ ari hjá Danmarks Radio. Hann hevur fyrr fingist meira við journalistik og at gera sendingar. Hann gjørdi fyri eini 20 árum síðani ein dokumentar um Føroyar, og tað var tá Fuglakvæði gjørd­ist landskent í Danmark. – Fuglakvæðið hevur altíð hugtikið meg. Eg minnist við gleði aftur á, tá vit plagdu at ferðast upp til Føroyar við Tjaldr­inum, og fólkið fór upp á gólv at kvøða Fuglakvæðið. Lagið er so flott og vakurt, at eg vildi hava tað við til sending­ina, greiðir Jan Haugaard frá. Hann setti seg í samband við Per Christian Frost, sum er kendur danskur tónleikari og framleiðari. Hann er eitt nú kendur úr bólkinum Gnags, og hann hevur eisini spælt saman við Sanne Salomonsen, Lis Sørensen, Michael Falch, Søs Fenger og fleiri. Kvinnan er vakrasta blóman – Eg vildi hava Per at fáa metallið úr hesum tónleikinum í Fuglakvæðnum við, tí eg haldi, at tað er so gott, og tað lýsir so væl Føroyar, sigur Jan Haugaard. Hann heldur, at gomlu upptøkurnar av Fuglakvæðnum eru so vakrar. – Føroyar eru jú søtleiki og skald­ sakapur, sigur hann. – Føroyingar duga so væl at siga tað. Nógv betur enn danir – serliga tá tit yrkja um kvinnuna. Á donskum verð­ur tað okkurt við, at kvinna er ikki so ljót kortini, meðan tá á føroyskum altíð er okkurt við, at »eg elski teg«, og at »tú ert vakrasta blóman í mínum urtagarði...«, sigur Jacob Haugaard, sum er fløgu­aktuellur júst hendan dagin, mána­dagin, tá hann vitjaði í Miðla­húsinum. – Tað vísti seg, at útgevarin skuldi »leysgeva« fløguna mánadagin 17. juni. Eg sigi við teir, at tá eri eg staddur Føroyum, og tí eru vit farnir í býin í dag at geva millum annað tykkum nýggju fløguna, segði Jacob Haugaard, tá hann vitjaði í Miðlahúsinum mánadagin. Týsdagin vitjaðu Haugaard brøður­ nir í Suðuroy. Har vóru teir saman við Ólavi Rasmussen í Saltsiloini, har teir heils­aðu upp á arbeiðsfólkið og fingu frá­greiðing um Saltsilo-ætlanina. Føroyar eru søtleiki og skaldskapur Saltsiloin á Drelnesi er beinleiðis orsøk til, at brøðurnir Jan og Jacob Haugaard vórðu føddir Brøðurnir Jan og Jacob Haugaard vitjaðu í Miðlahúsinum mynd: Álvur Haraldsen