mánadagur 1. desember 2014síða 9

9 Mánadagur 6. januar 2014 · Nr. 2 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 1. desember 2014 · Nr. 137 undir fýra eygum Víðagitin orkestur liggja framvið Á listanum yvir tey, ið Tróndur hevur skrivað verk til eru Aldubáran, DR Under­ holdnings­orkester, Føroya Symfoni­orkestur, Reykja­vik Wind Ensemple og Copen­ hagen Phil. Hann hevur eisini skipað fyri verkum fyri eitt nú Teit, Tina Dickow, Eivør og Budam. Í ár hevur Tróndur arbeitt við Dánjal, Kristel Lisberg og Mike Viderø, og so hevur hann eis­ini framleitt fløguna hjá Eivør, ið kemur á marknaðin kom­andi ár. Umframt hetta hevur hann fingið fleiri bílegg­inar til verk, ið hann skal tónseta í næstum, og mill­um hesar bíleggingar er ein solo­violinkonsert til kon­sert­meistaran í Føroya Symfoni­orkestur, Sámal Petersen. Men hvat krevst fyri at megna tilveruna sum yrkis­tónaskald? Hvat hevur Tróndur, sum onnur tóna­ skald ikki hava? Róliga og treiska lyndið Meðan Tróndur situr og eyg­ leiðir útsýnið yvir rokaliga huglagið á Amager­bro, tykist hann róligur og umhugsin. Og Tróndur lýsir seg sjálvan júst sum ein róligan og tó treisk­an persón, hóast tað er torført at bera eyga við hendan morgunin. Og so er hann eisini avgjørdur, tí tað kundi tað ikki komið honum til hugs at gera nakað, hann ikki hevur hug til – Eg geri ikki neyðsemjur, tá tað umræður mín tónleik, men júst mín treiskleiki og mítt róliga lyndi kann eisini vera mín veikleiki í einari vinnu, har nógv kapping er. Tá hann júst var byrjaður á konservatoriinum, hevði hann eisini trupult at taka móti kritikki frá lærarunum. Men hann lærdi skjótt, hvussu hann skuldi taka hand­fara kritikk, sum kanska ikki hóvaði honum. – Tað kendist, eins og var tað eitt persónligt álop. Eg kundi gerast illur og læsa meg fastan, men eg lærdi skjótt, hvussu umráðandi tað er at trúgva uppá egnar verk­ætlanir og samstundis vera opin fyri meiningunum hjá øðrum. Í roynd og veru er ein mein­ing bert ein meining, sigur Tróndur. Hann ber eis­ ini fram, hvussu neyðugt tað er at duga at miðsavna seg. – Tað er ómetaliga um­ráð­ andi atmiðsavna seg um tær verkætlaninar, mann hevur játtað í hesari vinnuni, og tað haldi eg, at eg dugi. Men eg elski jú mítt arbeiði, sigur Tróndur Alskur til sítt arbeiði er eitt gott byrjanarstøði, tá mann er 38-ára gamal og hev­ur nógv ár fyri framman sum tónaskald. Gongur eins væl og hjá fyrimyndini Stravinsky, tónsetur Tróndur Bogason tónleik til hann er 88 ára gamal. Hann er tó longu væl ávegis at skriva seg í føroysku søgu­bøk­ur­ nar sum eitt hitt fremsta og fjølgávaða føroyska tóna­ skaldið nakrantíð. Hvørja starvsleið hevði tú valt, um tú ikki gjørdist tónaskald? – Kann als ikki ímynda mær tað! Hvat heldur tú um jólini í dagsins samfelag? – Jólastemningur er als ikki so galin. Serliga tá børn eru við í leikinum. At tað verður so uppgeilað út um øll mørk, og fólk fáa stongd og hvat veit eg… tað royni eg bara at síggja burtur frá sum fragast. Hóast Tróndur Boga­ son er eitt kappingar­ menn­iskjað, er hann ikki harmur um, at hann tríggj­ar ferðir hevur verið millum teir til­nevndu í tónleika­virðisløn Norður­ lands­ráðs­ins utt­an at vinna. Í oktobur varð hann nevniliga til­nevnd­ ur á triðja sinni fyri verk­ið ´Barbara´, men hesu­ferð vann Simon Steen-Andersen. Hetta nívir ikki Trónd. – Tónleikavirðisløn Norður­landsráðsins er størsta kappingingin fyri tónaskald í Norður­lond­ um, og eg vil sjálvandi vinna hana hvørja ferð. Men eg eri øgiliga glaður fyri mítt lív og mítt ar­ beiði. Ein virðisløn skal ikki avgera, hvussu eg havi tað í mínum ger­ andis­degi, so tí síggi eg til­nevn­ingarnar sum eina viður­kenning. marita@sosialurin.fo Tað er ok, at eg ikki vinni UM Trónd 38-ára gamla tónaskaldið, Tróndur Bogason, er føddur og uppvaksin í Tórshavn, og hann er sonur Bergtóru Hanusardóttir og Boga Hansen. Seinastu 16 árini hevur Tróndur Bogason búð í Keypmannahavn, har hevur hann nomið sær útbúgving innan tón­setingar­list á tónlistarliga háskúlanum í Keyp­manna­havn. Tróndur Bogason er fríyrkis tóna­skald og framleiðari, eins og hann er giftur við song­kvinnuni Eivør Pálsdóttir. – Mær dámar ótrúliga væl at gera av sjálvur, hvørjar uppgávur eg átaki mær, og mær dámar væl, at eg ikki eri so bundin Myndir: Marita á Rógvi