hósdagur 11. desember 2014síða 29

5 Mentanarblaðið hjá Miðlahúsinum 8 • 12. desember 2014 er gjørd í eini tíð, har eg broyttist nógv. Eg havi arbeitt við henni síðan í 2011 og upptikið hana nógv ymisk løg­ in støð. Alla tíðina er plátan broytt við, at eg mentist, og tað kann man ikki endurskapa. Nýggjur tónleikur Jens hevur verið øgiliga tilvitaður um prosessina, með­ an hann hevur arbeitt við Leipzig. Hann tók t.d. valið, at bert lurta eftir nýggjum tónleiki í eitt tíðarskeið. – Eg havi eisini tvungið meg at lurta eftir tónleiki, sum mær ikki dámar, men sum eg føli hevur okkurt, sum eg kundi koma at skilja og dána. Eg vildi ikki bara halda at Pink Floyd er besti bólkur nakrantíð, og so steðga har. So fyri ikki at stagnera, so skuldi allur tón­ leik­ur, ið eg lurtaði eftir hetta tíðarskeiðið vera minnið enn eitt ára gamal. Hetta fekk meg, at fáa eyguni upp fyri nýggjum artistum og nýggjum tónleiki og var við til at menna meg. Elektronisk ORKA Fyrsta útgávan hjá ORKA var serlig á tann hátt, at ljóð­ førini vórðu bygd úr tifari, ið tónleikarnir funnu í ein­um fjósi innan Glyvur. Millum ljóðførini vóru ein fløsku­ urga, ein vinkilslípari og pelabassurin, ið Jens spældi á. Hetta vakti ans bæði heima og úti. Men á nýggju út­ gáv­uni, og konsertunum í sambandi við hana, er ljóðið el­ektroniskt, og ístaðin fyri heimagjørd ljóðføri, brúka teir samplaði ljóð og pads, ið teir trumma á. Jens heldur, at hendan menningin av ORKA hevur ver­ið rættuliga lýðandi og tykist natúrlig. – Eg trúgvi uppá, at man skal ikki lata formin diktera list­ina, tí føli eg tað ikki sum eina skyldu, at eg skal brúka tunnur at sláa á. Eg havi sjálvur lurtað nóv eftir tí grensu­søkjandi elektroniska tónleikinum, so tað hevur ver­ið natúrligt, at eg eri farin tann vegin við ORKA. Hóast ORKA brúkti heimagjørd ljóðføri á fyrstu út­ gáv­uni, so var altíð talan um tónleik, ið var íblástur av elektroniskum rútmu grundaðum tónleiki. – Jógvan Andrias á Brúnni, ið spældi trummur tá, lurt­aði bara eftir elektronika og dubstep, og hetta ávirk­ aði tónleikin, og meðan helvtin av fløguni var upptikin heilt akkustiskt, so var hin helvtin jú elektronisk. Á konsertum hevur bólkurin altíð brúkt pads og samplingar, og hevur ment seg meira og meira tann vegin. Á útgávuni Óró samstarvaði ORKA við am­er­ik­ anska hip hop framleiðaran Oktopus, og flutti hetta eis­ ini bólkin longur tann elektroniska vegin. Livilig ORKA – Tað er eisini tað, at øll árini hevur nógv útskifting ver­ið í ORKA, fólk eru givin av ymiskum orsøkum. Tey hava fingið starv, ella hava ikki havt møguleika at ferð­ast við okkum. Tí gjørdist eg greiður yvir, at skuldi ORKA halda á, mátti eg forseta við tí, og gera tað liviligt fyri meg sjálvan. Við nýggju elektronisku útgávuni, ber til hjá Jens at framføra tónleikin einsamallur ella í smærri bólka­sam­ an­set­ing­um. Hetta ger tað munandi lættari at spæla konsertir og ferðast við tónleikinum, enn tá tal­an var um ein stóran bólk við stórum heimagjørdum ljóð­før­ um. Á G! í ár var ORKA bert Jens og Høgni Lisberg og á komandi konsertum í Onglandi spælir Jens sjálvur. Hjartabarnið Tað er týðiligt, at ORKA er eitt hjartabarn hjá Jens, og hó­ast hann arbeiðir nógv sum framleiðari, tónleikari og tóna­smiður í nógvum ymiskum sambondum, so fyllir ORKA nógv, og spakuliga byrjar hetta eisini at gerast ein verkætlan, ið loysir seg betur. – Tað plagdi at vera so, at eg tjenti pengar uppá alt hitt, sum eg gjørdi og brúkti teir uppá ORKA, men hetta er við at broytast nú. Í løtuni arbeiði eg øgiliga nógv við ORKA. Nú kemur plátan út í Onglandi, og í komandi ár kemur hon út í Fraklandi, í hesum sambandi verða kon­sert­ir í báðum londum. Nýggj ORKA Í løtuni er fokus á Leipzig, men longu nú er enn ein út­ gáva við ORKA væl ávegis. Tí meðan Jens hevur arbeitt við Leipzig, hava hann og Oktopus, ið eisini var við á Óró útgávuni, arbeitt við eini aðrari ORKA útgávu. Í løt­ uni eru 19 sangir í spæl til hesa útgávu, ið Jens sigur vera 60% lidna. Nú skal veljast út, og ætlanin er, at geva hana út innanfyri ikki alt ov langa tíð, sum hann mál­ber seg. Síðan Jens L. Thomsen í 2011 saman við øðrum stovnaði leikbólkin Det Færøsche Compagnie, er sjónleikur og tónleikur til sjónleik vorðin ein alsamt størri partur av hansara virksemi. Í løtuni arbeiðir Det Færøsche Compagnie við einum nýggjum leiki, ið eftir ætlan verður settu upp komandi ár. Leikurin snýr seg um ensku hersetingina av Føroyum undir 2. heimsbardaga. Í hesum sambandi hevur leikbólkurin, ið umframt Jens telur Kirstin Helgadóttir grafiskan sniðgeva og leikararnar Kjartan Hansen og Kristinu Ougaard Sørensen, vitja í Føroyum seinastu vikurnar. Tey hava kannað keldutilfar, vitja krígssavnið og tosa við fólk, ið upplivdu hersetingina. Á henda hátt hava tey fingið eina rúgvu av íblástri, ið tey síðan brúka í sínum arbeiði við at skapa leikin. Talan er um sonevnt deviced theatre, har bólkurin savnar eina rúgvu av íblástri, fyri síðan at fara í gongd við at skapa leikin, her er einki leikrit, men leikurin verður skaptur í felag. Sambært Jens minnur hetta ei sørt um, tá ein bólkur skrivar tónleik. Det Færøsche Compagnie hevur fingið íslendska leikstjóran Egill Pálsson at leikstjórna. Føroyingar kenna Egill frá leikinum “Dværgen, ið vitjaði Norðurlandahúsið fyri nøkrum árum síðan. Men tað var eisini Egill Pálsson, ið setti leikin 4.48 psykosa upp fyri leikbólkin Tvazz. Ger sjónleik um ensku hersetingina