mánadagur 2. februar 2015síða 11

11 Mánadagur 2. februar 2015 · Nr. 13 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 kjak Havnaútbyggingin fekk eina óseriøsa viðgerð í býráðnum Jákup Dam býráðslimur fyri Tjóðveldi Lat meg fyrst gera púra greitt, at tað er av stórum týdningi, at Tórshavnar kommuna fram­haldandi kemur at hava góð og tíðarhóskandi havnar­ viðurskifti. Tí er neyðugt til tíðir at útbyggja og dag­føra havnarviðurskiftini. Út­bygg­ ingin, sum liggur á borðinum nú, er ein stór víðkan av eyst­ aru bryggju, sum er mett at kosta 450 mill. Sum ein ann­ an møguleika at byggja út, hava vit, sum umboða Tjóð­ veldi í býráðnum, skotið upp at byggja góðshavn á Sundi. Byggiskráin ongantíð send býráðslimunum Tá byggiskráin var til við­ gerðar í vinnunevndini, spurdi eg, hví byggiskráin ikki var send øllum býráðs­ lim­u­num, men bert limunum í vinnunevndini. Svarið var, at byggiskráin varð send seinni til allar býráðslimirnar, tá hon kom til viðgerðar á býráðsfundi. Men byggiskráin upp á hesa stóru útbygging – 450 mill – varð ongantíð send út til býráðslimirnar, og er mær vitandi ikki enn send út. Í somu byggiskrá stendur, at byggiskráin skal granskast og góðkennast av Tórshavnar havn, Bygginevnd og Tórs­ havnar býráð. Tí er tað heilt undranarvert, at byggiskráin ongantíð er send út til bý­ ráðs­limirnar. Óseriøs viðgerð í býráðnum Á býráðsfundinum høvdu vit sjálvandi væntað at fing­ ið eitt gott og gevnandi kjak um bæði uppskotini at út­ byggja havnarviðurskiftini í Tórshavnar kommunu. Men her vísti tað seg skjótt, at einastu umboð hjá meri­lut­ anum í býráðnum, sum tóku orðið í hesi viðgerð, vóru borgarstjórin og for­mað­ urin í vinnunevndini. Enn­ tá valdu fleiri av bý­ráðsp­ olitikararunum at fara út úr býráðssalinum, tá viðgerðin var fyri. Ábyrgdar­politikarar, tá teir eru bestir! Undranar­ vert, at býráðspolitikarar skulu vísa háðan og skomm í ein­um so stórum máli – helst størsta mál, ið nakrantíð hevur verið fyri í býráðnum. Nei, hetta er ikki rættur máti at føra politikk uppá. Fyri at seta hetta í per­ spek­tiv, so er hetta ein íløga, sum svarar til uml. helvtina av undir­sjóvartunnlinum inn á Skála­fjørðin – ikki smá­pengar. Gott, ikki at vera ein av­skorin blóma í ”blómu­ tyss­in­um” hjá borgar­stjór­an­ um, ið bert verður brúkt til prýðis. Bátahavnin ikki við í byggiskránni Fyri at nevna okkurt úr byggiskánni, so er fyrst av øllum at leggja merki til, at nógv umrødda bátahavnin utt­an fyri Skansan, als ikki er við í byggiskránni. Tað er ør­kymlandi, tí at júst báta­ havnin hevur verið brúkt sum ein av grund­gev­ing­ unum fyri, at økið kring skans­an ikki skal oyði­leggj­ ast. Bygningar eru heldur ikki við í byggiskránni. Eisini stend­ur, at ein tripstøð møguliga skal gerast. Nógv í byggiskránni bendir á, at kostnaðurin verður væl hægri, enn tær mettu 450 milliónirnar. Við 20 mílaferð er borgarstjórin í ferð við at smekka seg upp undir íløguloftið hjá kommununi, ja so ógvusliga, at vandi er fyri skallabroti. Útbyggingin á Sundi Ætlanin á Sundi er ein nýggj og øðrvísi útbygging. Í hesi útbyggingini verður ein dokk­bryggja gjørd, sum er løgd soleiðis, at hon vendir bakið til aldurnar, sum koma inn úr havinum. Tí er neyð­ ugt at gera nýggjar simu­ leringar av júst hesi ætlanini, umframt, at vit í dag hava nógv fleiri møguleikar at temja náttúrukreftirnar, enn tá seinastu simuleringarnar vórðu gjørdar á Kald­baks­ firði. Ætlanin á Sundi kann gerast í stigum, og møgu­ leikarnir at byggja út har eru góðir. Á vinnunevndarfundi havi eg fingið at vita, at ikki ber til at víðka eystaru bryggju í stigum – alt ella einki. Okkara útrokningar, sum vit hava fingið frá fakfólki, men sum tó bert er ein leys­ lig kostnaðarmeting, vísa, at vit fáa nógv meiri fyri færri pengar. Og tað, ið vit hava biðið um, er, at ”aðrir møgu­leikar fyri víðkaðari góðshavn í kommununi verða gjølla kannaðir við atliti at kostnaði og umstøð­ um annars …” Einasta aftursvarið, ið vit hava fingið, er eitt botn óseriøst og láturligt skriv frá borgarstjóranum(Tjóðveldi vil byggja fantasihavn úr skervi og dusti), sum sigur meiri um hann enn nakað annað. Tað er eisini undarligt at síggja tann grábeinta verða málaðan á veggin, bara tí at góðshavnin skal flytast út um Havnina. Samskip hevur alt sítt virksemi á Oyrar­eingjum, og tað riggar fínt. Stavanger og Reykjavík eru eisini dømi um býir, ið hava flutt góðshavnina út um býin. Einasta, vit vilja, er, at upp­skotið um at byggja góðs­havn á Sundi verður kann­að væl og virðiliga, tí fyri­munirnir eru nógvir. Vísa kann­ingarnar, at hetta ber til, so eru vit ikki í iva um, at hetta er rætta loysnin – eisini fyri framtíðin. Frank Davidsen Undirritaði kom á Flog­ vøll­inum ofta á tal við teir ar­beiðsmenn úr Noreg ið arbeiddu í Vágatunnlinum. Ferð aftaná ferð høvdu teir á orðið, at tað var ørskapur at leggja 20-25 milliónir í ein veg ið fór í hæddina um Sanda­ vágsháls. Har var tað líka síðan Oyragjógvavegurin var gjørdur, altíð vóru stórar trupulleikar í ferðsluni um Hálsin, tá høgættin við nógv­um kavarokið tarnaðu ferðsluni í ólukkumát. Sjálvir mettu teir, at rætt­ast hevði verið skotið í gjøgnum fjallið Vágamegin, soleiðis at tunnilin kom útaftur oman fyri Grótbrotið í Sanda­vági. Og spurningurin var um ikki tær milliónirnar, ið vóru brúktar til vegin frá tunnlinum høvdu verið nokk til at skjóta í gjøg­num, soleiðis at ferðslan slapp undan at koyra um Sanda­ vágs­háls. Vitandi um, at Vága­ tunn­ilin er so gott sum út­ goldin, so átti leiðslan í Vága­ tunlinum saman við politiski myndugleiki at tikið stig til, at gjørt eina ætlan við sama fíggjarliga leisti, nevnliga einum bumgjaldi soleiðis at ferðslan ótarnað kundi koyrt ígjøgnum Vágatunnilin, hóast vit fáa kavavetrar framyvur. Kann ikki ímýnda mær at vinnulívið eins og borgarin kann hava nakað ímóti hes­ um. Nú veit ein ikki hvussu álít­andi skoðsmálið hjá norð­ monnum var um prísin at skjóta í gjøgnum Vágamegin. Tá hava teir helst tikið støðu útfrá, at øll tóilini eins og ar­ beiðstoymi var tøkt á stað­ num. Tað kann ikki taka langa tíð hjá Landsverk, at finna út av kostnaðinum at skjóta í gjøg­num Vágamegin, við ein­ um rímuliga lágum bumm­ gjaldi. Óført, Sølvá í Kirkjubø Jógvan Arge varaborgarstjóri úr Tjóðveldi, Kyndilsmessuaftan 2015 Sølva Patursson er ein effek­tiv kona. Við eini upp­ traðkan í útvarpinum og eini í sjónvarpinum hevur hon fingið Tórshavnar komm­unu út úr buskinum í spurn­inginum um brim­ verju fyri fornminnini í Kirkju­bø. Tað megnar bara ein snekkja. Hetta hevur mangan verið frammi í práti, men er altíð dottið niðurfyri, tí hetta skuldi ikki vera skylda hjá kommununi. Landið átti apuna, og løgtingið játtaði pengar til bakkaverjur í øðr­um kommunum. Nú kom undan kavi, at landsins myndugleikar longu í 2012 gjørdu Tórs­ havnar kommunu greitt, at tað er kommunan, sum stendur við endan í slíkum føri. So blivu vit tað klókari í í gjár­kvøldið, og tað skal ikki skorta upp á vælvild frá okk­um at fáa í lag at verja forn­minnini í Kirkjubø. At tey eru komin soleiðis fyri, er ein aldargomul søga. Kanska varð avger­ andi leyst millum land og Kirkju­bøhólm á Kyndils­ mess­uni hørðu fyri fleiri øldum síðani. Síðani er meir og meira máað burt­ur. Í 1870unum varð gjørd brim­ verja undir Ólavs­kirkjuni, so hon ikki ruddi á sjógv. Bøtt hevur verið um hetta fleiri ferðir síðani, men brimið stendur alsamt í grasið í Kirkjubø og strand­ ar­linjan frá Líkhúsi og heimeftir otar seg longur og longur inn undir og niðan við Ólavskirkjuni eins og niðan móti Múrinum, har als ongin verja er yvirhøvur. Sølva hevur eina hugmynd um, at gerast mugu tvey grótkøst tvørtur um sundið innanfyri Hólmin at halda brimið burtur. Óivað hevur hon rætt. Hon er jú tann, sum sær stand­in hvønn einasta dag úr stovu­vindeygunum og stríðist allan veturin við brim og taratonglar í túninum. Hennara átak átti eisini at skundað undir orðaskifti um, hvat vit í veru­leikanum vilja við hes­ um fornminnunum. Tað er ikki nóg mikið at stríðast um tey. Vit mugu eina ferð semjast um kósina, áðrenn ov seint er. Fornminnini í Kirkjubø eru eitt aktiv fyri Tórshavn­ ar kommunu og Føroyar bæði í søguhøpi og ferða­ vinnu­høpi. Hetta er tað besta, vit eiga av sínum slag. Hetta er okkara tráður aftur í fornar tíðir, sum vit ikki hava aðrastaðni. Hetta eru ítøkilig prógv um okkara umstøður og okkara samband við mentanir í umheiminum langt afturi í miðøldini. Tí eiga vit at sýna fornminnunum í Kirkju­bø virðing og altíð geva teimum bestu gætur. Vit verða fátæk, loyva vit havinum eisini at taka hendan partin av forna katólska bispasætinum í sín ríka, men stundum ov mátt­ mikla og oyðandi favn. Sandavágshálsur