hósdagur 28. mai 2015síða 9

Fríggjadagur 29. mai 2015 sosialurin 60 9 sum kropp­urin ikki er so vanur við, og tá fái eg sum oftast eisini øgiliga ilt, meðan tann innkoyringin er í gongd, sigur hon. – Ein arbeiðsdagur er eisini so­ leiðis, at tú alla tíðina skalt halda teg í gongd og vera »on«. Dagurin byrjar gjarna við teknikki og upphiting, har tú balanserar kroppin og teg sjálva. Tað verður eisini alla somlu tíðina hugt eftir tær, so tú skalt alla tíðina betra teg og vísa nakað. Hinvegin er tað eisini tað, sum gevur mær eitt stórt »kick«, tí eg fái líka nógv, sum eg gevi. Eisini vísir Katya á, at tað er øgiliga um­ráðandi at halda seg sunnan og skaða­frían, tí kemur ein skaði, so fært tú ikki brúkt kroppin, sum jú er títt »instrument«. – Tíbetur eri eg sloppin øgiliga væl í so máta, tí eg havi ongantíð havt nakran álvarsligan skaða. Tað er sera óheppið, tá onkur kemur til skaða, tí tað kann í ringasta føri merkja, at ein sýning má avlýsast, og áskoðararnir muga sendast heimaftur. Eg havi upp­livað, at starvsfelagar hava fingið akuttan skaða beint undan ella undir eini sýning, men vit hava altíð onkurs­vegna fingið tað at hanga saman, so eingin er farin heim tóm­ hentur, greiðir hon frá. Hon vísir eisini á, at tað hevur nógv at siga, at tú dugir væl at ansa eftir tær sjálvum og at syrgja fyri, at alt er í lagi, sum tú sjálvur kanst gera nakað við. Millum annað hevur tað týdn­ing at eta rætt og at eta nokk, so tú kanst halda teg sterkan og orka alt tað, ið krevst av kroppinum. – Nú eri eg ikki tann, sum hevur lætt við at leggja meg út, men kost­ urin er mín egna ábyrgd. Tað er eisini altíð ein spurningur, hvussu nógv ein ar­beiðs­gevari kann blanda seg uppí og hvussu nógv, hann kann krevja, tí kosturin er samstundis ein privatur partur av tínum lívi. Hinvegin hevur tað nógv at siga, hvussu tú sært út, tí tað er jú tað, ið sæst á pallinum, sum í síðsta enda er títt arbeiði, sigur hon. Sumt má bíða Katya Rannváardóttir Dezilva Nielsen er sum heild øgiliga upptikin av dans­inum, og hon sigur eisini, at hann hevur fylt heilt øgiliga nógv í lív­inum, líka síðani hon fyri 10 árum síðani fór úr Føroyum fyri at fylgja dreym­inum. – Eg havi verið so nógv úti og ferð­ ast og eri burturi fyri tað mesta, so tí fyllir dansurin so nógv, at eg næstan má ansa eftir, at arbeiðslívið ikki oyði­leggur tey sambond, eg havi og vil hava við onnur, og eg má eisini minn­ast til mína familju og mínar vinir, sigur hon, uttan tó enn at hava lagt so ítøkiligar ætlanir fyri, hvussu tað skal verða hjá sær sjálvari at fáa sær familju. – Sjálvandi vil eg eisini ein dag hava familju, men eg veit bara ikki ordiliga, hvussu tað skal verða. Tað er hin­vegin eitt sindur irriterandi, tí var eg bara eit mannfólk, var tað jú so nógv lættari. Men eg eri kort síðani blivin 28 ár, so eg havi hóast alt eitt sindur av tíð enn til tað. Tá tað kemur til dansin og ar­ beiðið, so hevur Katya eisini onkur mál, hon ætlar sær at røkka. – Mítt persónliga mál í mun til meg sjálva er, at eg skal fáa mítt besta potentiali fram, og eg vil fegin halda fram við at útføra og menna meg, tí eg vil gjarna blíva við, so leingi tað er stuttligt og eg havi tað gott. Eg má so eisini ásanna, at eg kenni meg ekstremt priviligeraða, at eg kann sleppa at arbeiða saman við so góðum dansarum sum teimum í Dansk Danse­teater. Tað er veruliga nakað, eg gleði meg til at sleppa í gongd við, sigur hon. – Hóast eg nú skal vera her í Kjøpin­havn tað næsta árið, steðga upp­liv­ingarnar ikki fyri tað, tí vit skulu millum annað á eina stóra týska rund­ferð, umframt rundferð í Danmark, og so skulu vit eisini ein túr til Colombia, áðrenn vit aftur skulu til Týsk­lands og nýggjar »kreatiónir« har. Tað passar mær alt samalt øgiliga væl, tí – sum sagt – so vil eg fegin upp­ liva og síggja so nógv sum gjør­ligt, so eg gleði meg av álvara til at koma í gongd við mítt nýggja arbeiði. hilmarjan@sosialurin.fo 28 ára gamla Katya Rannváardóttir Dezilva Nielsen úr Havn hevur skrivað undir sáttmála við Dansk Danseteater, sum verður hennara nýggja arbeiðspláss frá 20. juli Mynd: Christian Bang »Mítt persónliga mál í mun til mín sjálvan er, at eg skal fáa mítt besta potentiali fram, og eg vil fegin halda fram við at útføra og menna meg, tí eg vil gjarna blíva við, so leingi tað er stuttligt og eg havi tað gott« Henda myndin er úr verkinum »Rush«, sum Black Box Dance Company hevur framført í ár og har dansararnir vóru stórur partur av skapanartilgongdini saman við koreografinum, Edhem Jesenkovic Mynd: Micheal With