hósdagur 11. juni 2015síða 42

Fríggjadagur 12. juni 2015 sosialurin 66 42 ítróttur føroyar vs Grikkaland Fótbóltur Nýggi metmaðurin er fegin um, at hann slapp at vera partur av nýggja landsliðnum, men í heyst fer hann at takka fyri seg – bæði á landsliðnum og í landskappingini Lars Olsen og Fróði Benjaminsen hava samstarvað á landsliðnum síðani 2012, tá ið undankappingin til HM í Brasilia byrjaði Neli Heldarskarð Lars var skemtingarsamur, tá ið Sosialurin fekk orðið á hann und­an venjingini hósmorgunin. Spurdur, um Fróði byrjar inni og spælir sín landdyst nummar 84 og yvir­tekur dystarmetið, helt Lars so­leiðis fyri: – Eg havi lovað at hildið tað loyn­iligt fyri Tróndi (Tróndur Arge, ítróttarredaktørur í Miðla­ hús­inum). Skemt til síðis, sum støðan er beint nú, so byrjar Fróði inni leygardagin, segði Lars Olsen, tá ið Tróndur Arge var hjástaddur. Undangongumaður Lars spardi seg ikki við lov­prís­ ing­um, tá ið hann varð spurdur um, hví Fróði er rætti liðskiparin á føroyska landsliðnum. – Fyrst og fremst er tað tað hans­ ara leikháttur, ið er sum stoyptur til føroyska landsliðið. Hann er ein framúr góður kempari, og hann rennur, til hann er um at detta um. Samstundis skulu vit ikki gloyma, at afturat hesum er Fróði eis­ini ein góður fótbóltsleikari. Fróði er undangongumaður og gev­ ur ongan­tíð upp. Tískil er Fróði ímynd­in av einum føroyskum lands­liðs­leikara, sigur Lars Olsen. Liðskiparar hava sum oftast hægri tign enn vanligi leikarin á liðnum. Samstarvið ímillum Lars og Fróða riggar væl. – Vit tosa sjálvandi saman av og á um ymisk viðurskifti. Sum venjari taki eg sjálvandi tær týdn­ingar­miklu avgerðirnar við­víkj­andi liðnum, men eg lurti eis­ini eftir, hvat leikararnir hava upp á hjarta. Serliga lurti eg eftir teimum meira royndu á liðnum, sum hava spælt nógvar dystir, og har er Fróði ein teirra, sigur føroyski lands­liðsvenjarin. Tað er ikki ofta, at landslið hava 37 ára gamlar útileikarar, ið framvegis megna at halda støðið. Lars heldur, at Fróði framvegis megn­ar at vera við, tí at hann hevur ansað so væl eftir sær sjálvum. – Fróði hevur ansað væl eftir sær sjálvum. Hann hevur livað sunt og hildið sær í góðum krops­ligum standi. Fróði er eisini sloppin undan teimum allar verstu skaðunum, sum er týdningar­ mikið fyri, at ein leikari kann spæla so leingi. Eg veit um onnur dømi, har leikarar hava spælt heilt til teir blíva 40 ár. Men vit fáa at síggja, um Fróði spælir so leingi, tí at tað veit hann helst best sjálvur, segði Lars Olsen at enda um 37 ára gamla lands­liðsliðskiparan, Fróða Benjaminsen. Neli@sosialurin.fo Ein, sum hevur spælt við Fróða Benjaminsen á landsliðnum í nógv ár er føroyski danin, Christian Lamhauge Holst. Christian dylur ikki fyri, at Fróði hevur havt sera stóran týdning fyri Føroyar øll hesi árini. – Fróði hevur havt sera stóran týdning fyri føroyska landsliðið. Føroyar skulu hava eitt landslið, sum arbeiðir gróthart og ikki leggur petti í, hvørjum spælt verð­ ur ímóti. Her er Fróði ein sonn fyri­ mynd, tí at hann leggur onki ikki í, hvørjum hann spælir ímóti, og hann kempar og tekur lut í øllum nær­dystum. Hann bakkar ikki fyri nøkrum, sigur Christian Holst, tá ið vit fingu orðið á hann undan lands­liðsvenjingini hósmorgunin. Christian Holst vísir eisini á, at Fróði ikki er liðskiparin, sum tosar alla tíðina. Heldur er tað á vøll­inum, at hann gongur á odda. – Fyrst og fremst er Fróði ein, sum gongur á odda á vøllinum. Hann er ikki ein, sum tosar alla tíðina og sigur hvussu alt skal ger­ ast. Heldur roynir hann at eggja viðleikararnar og syrgja fyri, at allir eru klárir til dyst. Fróði um­ boðar sín liðskiparaleiklut við sín­ um avrikum á vøllinum. Summir liðskiparar hava kanska lyndi til at tosa ov nógv, men tað ger Fróði so als ikki, sigur Christian Holst. Hann heldur somuleiðis, at leikhátturin hjá Fróða hevur nógv at siga fyri hinar á liðnum. – Til dømis eri eg sjálvur ikki tann leikarin, sum vinnur ser­liga nógvar nærdystir og takk­ling­ar, og tí hevur tað verið sera týdn­ ingar­mikið fyri meg at hava ein sum Fróða á liðnum. So kann eg taka mær meira av tí offensiva og gera um meg har, sigur Christian Lamhauge Holst at enda. Ímyndin av føroyskum landsliðsleikara Lars Olsen um Fróða: Christian L. Holst: Fróði gongur á odda á vøllinum hevur verið 600 ferðir í fremstu røð Jóannes Hansen T á ið fótbóltslandsliðið leyg­ar­kvøldið fer at spæla ímóti Grikkalandi, verður tað enn einaferð Fróði Benjaminsen, sum fer at ganga á odda fyri føroyska liðið inn á vøllin, og tað er nakar ivi um, at tað verður Fróði Benjamin­sen, sum fer at ganga undan í stríðnum fyri at røkka góðum úrsliti. Soleiðis plagar tað at vera, og Fróði er upp­settur at gera sítt til, at tað enn einaferð skal eydnast at røkka góðum úrsliti ímóti Grikkalandi: – Vit vístu niðri í Grikkalandi, at tað ber til, hóast vit eru undirtippaðir. Í mars taptu Føroyar tepurt í Rumenia. Tá var eg ikki við, men at Rumenia vann so tepurt sum 1-0 er stað­festing av, at vit hava møguleika ímóti øllum, sigur Fróði Benjaminsen. Liðformaðurin setir dystarmet ímóti Grikkalandi, og hann er púra av­gjørdur, tá ið tosað verður um fram­tíðina sum fótbóltsspælari á hægsta støði: – Eg spæli hetta kappingarárið aftrat. So fari eg at takka fyri meg – bæði í HB og á landsliðnum. Eg verði 38 ár í desember, og eg eri avkláraður um hesi viðurskiftini. At tað hevur bor­ið til at vera við á hægsta støði so leingi eigur familjan sín stóra lut í. Konan og børnini hava funnið seg í, at maðurin og pápin hevur verið so nógv upptikin av fótbóltinum. Nú er tíð uppá, at eg verði meiri saman við teim­um og minni á fótbóltsvøllinum. Tað vil við øðrum orðum siga, at síðsti dysturin hjá Fróða í lands­ kapp­ingini verður í 27. og seinasta leik­umfari, sum er ásett at vera leygar­dagin 3. oktober. Tá eigur HB heima­vøll ímóti FC Suðuroy. Síðsti lands­dysturin í ár verður á Tórs­vølli sunnudagin 11. oktober. Rumenia verður gestur. Um heilsan verð­ur til tað, so verður hetta síðsti fót­ bólts­dysturin av øllum hjá Fróða Benjaminsen á hægsta støði. – Eg rokni ikki við, at tað nakran­tíð verður soleiðis, at eg sleppi fót­bólt­ inum heilt. Kanska verður møguleiki at vera venjari. B skeiðið er liðugt, og ætlanin er at taka A prógvið eisini. Stóru tølini Liðformaðurin fer leygarkvøldið at umboða føðilandið fyri 84. ferð. So ofta hevur eingin annar føroyingur spælt á landsliðnum. Fróði er eisini tann føroyski spæl­ arin, sum tilsaman hevur spælt flest dystir á hægsta støði. Samlaða talið er nett 600. Tá ið HB og NSÍ sunnudagin spældu 1-1 í Gundadali var tað dystur nummar 400 hjá Fróða í lands­kapp­ ingini í bestu deildini. Og so eru tað hinir dystirnir: 81 í steypakappingini, 12 í euro­ peisku meistarakappingini, 10 í Inter­ toto kappingini, 5 í UEFA Cup, 3 í euro­peisku liguni, 5 stórsteypadystir, 1 í Atlantic Cup og so eru tað 83 lands­ dystir. Umframt hesar 600 dystir­nar hevur Fróði spælt 16 lands­kapp­ ingar­dystir í fremstu røð í Íslandi. Tað var í 2004, tá ið hann umboðaði Fram í Reykjavík. Tá fevndi íslendska kapp­ingin um átjan umfør. Í einum dysti var hann ikki við, og einaferð var hann leikbannaður. Tølini eru stór, og í knappari vend hevur tað ikki eydnast at funn­ið nakran føroyskan spælara, sum hevur verið so ofta í fremstu røð sum Fróði Benjaminsen. Millum teir, sum eru eitt sindur niðanfyri lið­ form­annin, eru Egil á Bø (554), Heðin á Lakjuni (552) og Jákup á Borg (547). – Eg havi ikki gáað um, at eg nú havi spælt 600 dystir, fyrrenn nú tú sigur mær tað. Eg visti heldur ikki, at tað var landskappingardystur numm­ ar 400 hjá mær, tá ið vit spældu ímóti NSÍ sunnudagin. Tað hevur fleiri ferðir ljóðað, at tú hevur havt ætlanir um at gevast? – Tað er satt, at eg havi havt ætlanir um at gevast á landsliðnum. Onn­ur hava ivaleyst hugsað meiri um møguleikan hjá mær at seta met í landsdystum, enn eg havi gjørt sjálvur. Í fyrraárið ætlaði eg at siga lands­liðnum farvæl, men nú eri eg fegin um, at eg ikki gjørdi tað. Teir heittu á meg um at taka eitt tørn aftrat, tí tað eru so nógvir ungir spæl­ arar á liðnum, sum av nátúr­ligum orsøkum ikki hava so nógvar royndir. Eg játtaði, og tað eri eg sera fegin um. Tí tað nú ber við sær, at tú eigur metið í landsdystum? – Tað er ein veruleiki, og sjálvandi er tað hugaligt. Í hesum førinum hugs­ aði eg fyrst og fremst um, at eg hesi bæði seinastu árini havi verið partur av liði, har leikliga framgongdin hevur verið ógvuliga stór. Førleikarnir hjá ungu monnunum eru væl betri, enn teir vóru, tá ið eg spældi fyrstu ferð á landsliðnum í 1999. Nú megnar liðið meiri at spæla fótbólt, og harvið sparka vit nógv minni. Spælararnir verða betri skúlaðir í feløgunum, og teir súgva altjóða royndir til sín longu á U15 landsliðnum. Hvør er høvuðsorsøkin til, at úrs­ litini seinastu ferðirnar hava verið so markant betri? – Vit liva alla tíðina við tí møgu­ leikanum, at stóru mót­øðuliðini skulu vinna stórt á okkum. Hvør dysturin livir í so máta sítt egna lív. Tað valdast eitt nú, um vit beinanvegin fáa eitt mál ímóti okkum, um vit orsaka av reyðum korti verða undirmannaðir beinanvegin og so víðari. Tølini siga, at tað gongur rætta vegin, og tað eru tað fleiri orsøkir til, sigur Fróði Benjaminsen, og hann heldur fram: – Orkan er grundarlagið, og hon er meiri, nú vit venja mest sum alt árið, og tað verður farið undir lands­kapp­ ing­ina so tíðliga á várinum. Bólt­før­ leikin og evnini at hugsa skjótt eru av stórum týdningi. Vit eru oftast undir stórum trýsti. Lars Olsen hevur lagt stóran dent á, at vit skulu verða betri at spæla okkum úr fyrsta trýstinum. Tað vil siga, at vit skulu bjóða okkum til og hjálpa hvørjum øðrum, og at vit skulu duga við einari snaring ella krops­fintu at sneiða okkum burturúr tronganum. Um tað eydnast í fyrstu atløgu, so verður tað beinanvegin opn­ari og lættari. Inntil fyri ikki so Fróði Benjaminsen