hósdagur 22. juli 2004síða 5
‹ fyrra síða allar 17 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
8
Nr. 138 - 22. juli 2004
Nr. 138 - 22. juli 2004
9
Erling Øverland ætlar
sær í sínum nýggja
embæti sum forseti
fyri norskt vinnulív
at gera sítt til at
menna samvinnuna
millum føroyskt og
norskt vinnulív
OLJA OG VINNULÍV
Jan Müller
jan@sosialurin.fo
Føroyskur ídnaður hevur í
fleiri ár roynt at førleika-
menna seg til at kunna vera
við í oljumenningini og har
eisini at kunna vera við í ar-
beiði í eitt nú Noregi.
Hvussu stóran týdning hev-
ur tað, at føroysk virki sam-
starva við norsk og eru við
í oljutilgongdini har eisini:
Erling Øverland: – Tað
hevur stóran týdning fyri
føroyskt vinnulív, at man er
aktivt við, og at tað eru før-
oysk oljufólk, sum eisini
arbeiða í hesi vinnu í Nor-
egi og í øðrum
londum. Tað er
umráðandi,
at
man er við frá
byrjan og kann út-
búgva síni egnu
fólk, skuldi man
funnið olju. Tað
eru høvdini vit
liva av, og tað eru
tey, sum skulu
reka føroyska ídn-
aðin víðari, og tí
er tað sera týdn-
ingarmikið at fáa
samvinnu í lag
millum ídnað og
lærdar háskúlar
fyri at útbúgva
fólk.
– Meinar tú har-
við, at hóast eing-
in í dag veit við vissu, um
tað verður nakað olju-
ævintýr her, so er tað rætt at
útbúgva síni fólk til hesa
vinnu?
– Tað er týdningarmikið,
at man roynir at fáa ta
kunning og vitan, sum til
ber longu nú. Tað er heldur
ikki langt til Danmarkar,
Norra og Ongland, verður
hugsað um arbeiði.
Erling Øverland sigur, at
fleiri føroyingar í dag ar-
beiða hjá Statoil, og tað eru
fólk, sum gera eitt sera gott
arbeiði fyri norska felagið
og sum heilt vist fara at
hava týdning fyri Føroyar,
tá olja verður funnin her.
16. august tekur Erling
Øverland alment við sum
forseti fyri Næringslivets
Hovedorganisasjon,
sum
bæði er arbeiðsgevara- og
vinnufelag. Og hann fer
undir hesa uppgávu við
stórum áhuga og vilja. Og
vitjanin í Føroyum kann
eisini fara at hava týdning
fyri samvinnuna landanna
millum.
– Sum leiðari fyri vinnu-
lívið í Norra síggja eg sera
ljóst uppá samstarv við øll
hini Norðurlondini. Tað er
eisini týdningarmikið, at vit
eru so dugnaligir sum gjør-
ligt fyri at kunna vera kapp-
ingarførir. Og tá hevur tað
nógv at siga at vera
frammaliga á tøkniliga øki-
num. Tí vit, og eisini Før-
oyar so við og við, gerast
eitt háprísland. Tað hevur tí
týdning, at vit ikki bara
kunnu seta fólk í arbeiði,
men at man kann menna
tøknina og tað við vælút-
búnum fólki.
Brúkið tað
tit eru bestir til
– Kann vitjan tín her vera
við til at lata upp hurðar í
Noregi
fyri
føroyskum
vinnuvirkjum?
– Tað vóni eg. Eg havi
hitt nógv áhugaverd og væl
útbúgvin fólk við sera góð-
um vilja og framtíðar vón-
um, nakað sum eg sjáldan
havi sæð so frammaliga
aðrastaðni. Hetta
eru virkin fólk
og sum kunnu
nógv, og fleiri
teirra hava roynd-
ir á maritima
økinum.
Erling Øver-
land heldur, at
føroyingar eiga
at leggja stóran
dent á at brúka
tær royndirnar,
sum vit hava á
havinum og sip-
ar her til mongu
greinarnar innan
oljuvinnuna til
sjós.
Erling Øver-
land vitjaði eis-
ini Bjarna Djur-
holm, landsstýrismann. Har
fekk hann eina greiða fatan
av, hvat er við at henda í før-
oyskum vinnulívi. – Kunnu
vit samstarva landannna
millum og taka við læru av
okkara royndum og kunnu
vit bjóða føroyska sam-
felagnum okkara vitan og
royndir og tøkni soleiðis, at
man man kann fara í gongd
við at leita eftir oljuni á
rætta mátan, tá haldi eg eis-
ini, at norskar fyritøkur
kunnu standa seg betri í
kappingini við onnur lond
at veita føroyska samfelag-
num hesa ekspertisu.
Og hann heldur fram: –
Tað er av týdningi fyri
tykkum at taka hond um tað
tit eru best til, og tað er á
maritima økinum. Mennið
hetta. Hetta er eisini nakað
vit hava gjørt í Norra. Á
flutningsøkinum, logistikk-
inum sum heild eiga at
liggja nógvir møguleikar.
Norski vinnustjórin sig-
ur, at hetta er fyrstu ferð
hann vitjar í Føroyum. –
Tað hevur verið ein stór
uppliving. Tit hava eitt vak-
urt land við menniskjum,
sum eru positiv og engager-
að og sum vilja menna
hetta samfelagið. Eg havi
verið sera væl móttikin.
Norskur vinnulívsstjóri:
Vil menna samvinnuna
Nú fyrrverandi leiðslan og
harvið eisini Statoil hevur verið
fyri hørðum atfinningum fyri
tess virksemi í eitt nú Iran, og
har avleiðingin var, at ovasta
leiðslan mátti fara frá, spurdu vit
Erling Øverland, hvat føroyingar
kunnu vænta sær av einum felag
sum Statoil, tá tað m.a. snýr seg
um moral.
– Statoil er eitt gott felag við
einum høgum morali, og tað er
eitt felag, sum vil raðfesta Før-
oyar høgt. Samvinnan millum
Føroyar og Norra er týdningar-
mikil, og tað er eisini av týdningi
at geva einum felag, sum hevur
tilknýti til Føroyar, eina sentrala
støðu. Eg sigi ikki vit skulu vera
tað einasta, men tað kann fáa
stóran týdning fyri Føroyar at
hava Statoil og onnur norsk
feløg við sum týðandi luttakarar.
Trupulleikarnar, sum hava ver-
ið í Iran og aðrastaðni, hava vit
lagt afturum okkum. Teir hava
vit lært av. Og eitt er vist: »Vi
skal optre ordentlig og skikkelig
på Færøerne.«
Gott felag við høgum morali
Erling Øverland, konsernstjóri í Statoil her saman við stjóranum hjá Statoil í Danmark og stjóranum hjá Statoil í Føroyum, umframt landsstýrismannin í
vinnumálum, Bjarna Djurholm
Mynd Jan Müller
Øll teldu- og telefon-
skipanin hjá løgregl-
uni í Havn helt
brádliga uppat at
virka um hálvgum 6
tíðina mikumorg-
unin. Harvið gjørdist
eisini landsumfatandi
alarmcentralurin
óvirkin. – Hetta kann
als ikki góðtakast,
sigur vakthavandi á
løgreglustøðini
112
Eydna Skaale
eydna@sosialurin.fo
Vakthavandi á løgreglu-
støðini í Havn visti miku-
morgunin at siga, at vant-
andi telduvirksemið allar-
helst stóðst av einum kort-
slutningi í einum kaðali utt-
an fyri løgreglustøðina í
Jónas Broncksgøtu. Hann
visti tó ikki at siga hví
kortslutningurin hendi.
– Tað hevur verið nakað
av vegarbeiði seinastu tveir
mánaðirnar beint eystanfyri
løgreglustøðina. Vit vita
tað ikki fyri vist, men tað
kann so vera ein orsøk til,
at skipan okkara er óvirkin
í dag. Orsøkin til kortslutn-
ingin er tó ikki endaliga
staðfest enn, segði vakthav-
andi.
Spurdur, um kortslutn-
ingurin ikki kundi verið
menniskjaframdur, svaraði
vakthavandi, at teir eisini
hava kannað tann møgu-
leikan. – Man skal jú aldri
siga aldri, men vit eru
99,9% vísir í, at hetta er eitt
hendiligt óhapp og at tað
ikki er sabotaga.
Hann segði víðari, at teir
á støðini í Havn varnaðust,
at okkurt var galið við
skipanini um hálvgum seks
tíðina mikumorgunin.
– Vit sendu beinanvegin
boð eftir umboðum frá
SEV og Føroya Tele, sum
komu á staðið at arbeiða
við tað sama. Vit hava
snøgt sagt sett alt, sum
kann krúpa og sum hevur
skil fyri hesum, at arbeiða
uppá kaðalin, so skipanin
kann fáast at virka aftur
skjótast tilber, greiddi vakt-
havandi frá. Hann visti ikki
at siga hvussu leingi skip-
anin fór at vera óvirkin,
men hann væntaði ikki, at
tað fór at vera serliga
leingi.
Alarmcentralurin fór
Kortslutningurin hevur elvt
til stórt høvuðbrýggj niðri á
løgreglustøðini, tí megin-
parturin av teirra dagligu
arbeiðstólum nú brádliga
gjørdust óvirkin. Vakt-hav-
andi sigur, at telefonnetið
fór, alt sum tað var. Sam-
band fekst bert við støðina
umvegis
fartelefonir.
Radionetið, sum nýtt verð-
ur at samskifta við akførini,
fór somuleiðis og stórir
partar av telduskipanini
vórðu óvirknir. – Vit fingu
nýtt telduna at skriva við
o.s.fr., men vit sluppu ikki
inn á nakað arkiv, t.d.
yvirlitið yvir akfør, greiðir
vakthavandi frá. Men tann
størsti
og
álvarsamasti
missurin, sum kortslutn-
ingurin elvdi til, man uttan
iva vera, at alarmcentralur-
in, sum er landsumfatandi,
eitt tíðarbil varð óvirkin.
Politiið fekk tó seinni út á
morgunin eina telefonlinju,
sum fór at fungera sum
alarmcentralur. Ringdi tú
112 fekk tú sostatt fatur í
politinum í Havn. Men
alarmcentralurin, í sínum
vanliga líki, fungeraði ikki.
– Hetta kann rætt og slætt
ikki góðtakast, sigur vakt-
havandi álvarsamur á mál-
inum.
Løgreglan lýsti fleiri
ferðir mikumorgunin í út-
varpinum og kunnaði fólk
um óhepnu støðuna. Fólk
skuldu, ístaðin fyri at ringja
til alarmcentralin, ringja
beinleiðis til sjúkrahús ella
brandstøðir kring landið,
alt eftir hvar tey vóru stødd.
Men hetta má tó sigast at
vera sera óheppið, tí hvussu
nógv fólk munnu, í eini
óhappsstøðu, hava telefon-
nummurini
hjá
ymsu
sjúkrahúsunum og brand-
støðunum í høvdinum?
Vakthavandi heldur, at
hetta uttan iva hevur givið
løgregluni nakað at hugsa
um. – Hetta er ongantíð
hent áður, síðani løgreglu-
støðin kom í 1967, og eg
gangi harðliga út frá, at
hetta ongantíð fer at henda
aftur. Nú hava vit sæð, at
vit eru noyddir at hava eina
plan B, um so skuldi verið,
at hetta hendi aftur. Tað
kann als ikki góðtakast, at
alarmcentralurin ikki fun-
gerar, staðfestir vakthav-
andi at enda.
Allar Føroyar raktar
Tað var tó ikki bert í Havn-
ini, at løgreglan var skerd
mikumorgunin.
Tað
er
nevniliga soleiðis vorðið, at
telduskipanin hjá allari
føroyskari løgreglu, gongur
ígjøgnum Havnina.
Í Klaksvík frættu vit, at
telduskipanin virkaði sum
hon skuldi tíðliga miku-
morgunin, men at hon
seinni út á morgunin bleiv
óvirkin.
– Skipanin er soleiðis
gjørd, at servarin stendur á
høvuðsstøðini, sum er í
Havn, meðan vit bert hava
ein skerm og eitt tastatur
her norðuri. Okkara tele-
fonskipan og okkara radio-
skipan eru lokalar, so tær
fungera, sum tær plaga.
Men teldan er púra svørt,
greiddi vakthavandi á løg-
reglustøðini í Klaksvík frá.
– Skipanin er tann sama
fyri allar politistøðir í
landinum, so um vit ikki
sleppa inn á telduna, so
sleppur eingin onnur støð í
landinum heldur, segði
hann.
Hann helt tað vera sera
spell, at tað kann koma fyri,
at øll telduskipanin og ser-
liga alarmcentralurin á
hendan hátt kunnu gerast
óvirkin. – Sjálvandi, óhapp
kunnu altíð henda, men
hetta er forferdiliga keði-
ligt, staðfesti hann.
Hann segði tó, at um so
var, at okkurt álvarsamt
skuldi verðið á vási, so
fingu teir altíð samband við
politiið í Havnini, hóast alt.
Víðari greiddi hann frá,
at politiið í Klaksvík fær
arbeitt ótarnað, tí hóast
teldan er svørt, so hava teir
allar upplýsningarnar í
stórum ringbindum, upp-
skrivaðar við hond. – Vit
klára okkum her norðuri,
men sjálvandi seinkar tað
arbeiðnum nakað, at teldan
ikki er tøk.
– Eg dugi ikki at siga
hvat skal gerast við hendan
trupulleikan, men okkurt
má henda, so hetta ikki
endurtekur seg. Serliga tað,
at alarmcentralurin ikki
svarar. Hann má altíð virka
sum hann skal, staðfesti
vakthavandi í Klaksvík at
enda.
Alarmcentralurin
svaraði ikki
Kaðalin, sum mikumorgunin elvdi til kaos hjá landsins løgreglu. Alarmsentralurin var óvirkin,
allir telduskermar vóru svartir og løgreglan í Havn misti bæði telefonsambandið og
radiosambandið við akførini.
Mynd Jens Kr. Vang
Orsøkin til skammlopið verður hildin at vera vegarbeiðið, sum hevur verið eystanfyri
løgreglustøðina seinastu tveir mánaðirnar. Kaðalin er tá vorðin skamfýlaður, og hesin skaðin
elvdi allarhelst til skamlopið mikumorgunin
Mynd Jens Kr. Vang
C
M
Y
K
9
8