Sosialurinarkiv
Sosialurin 2015-10-08, síða 17
Tak niður PDF av hesari síðu Stórt myndaskrá

hósdagur 8. oktober 2015síða 17

‹ fyrra síða allar 40 síður næsta síða ›

Tekstur á síðuni

Fríggjadagur 9. oktober 2015 sosialurin 116 17 – Tá eg síggi, at umhvørvið, har eg vaks upp, er burtur, og tað fer burtur av systkinaflokkinum, kann eg staðfesta, at tað er hent nakað, og at tíðin gongur, sigur Amariel Norðoy koma, dagligt strev og tankar um eksi­stens – eru grundarlagið undir listini hjá Amariel, sum hevur ferðast víðast og upplivað nógv, men altíð endar aftur í grundar­ lagnum undir lívinum og listini. Teamið »Útróðrarbørn – sálmar lívsins« hevur gjøgnum nógv ár bjóðað málningar, har deksbáturin Norðan er í miðdeplinum, har fólk daga framúr teimum døkku ella litføgru málningunum, og har tankar um lívið síggjast aftur í skift­andi ljós- og litspæli við fugl­ um, náttúru og sjógvi. Hvítt er ræðandi Amariel hevur verið sera virkin sum listamaður, og hann sprutt­ ar framvegis við kreativiteti og arbeiðsorku. Atelierið í Lamba­ gerði í Havn er ein miðdepil fyri listarliga arbeiðið, men Amariel hevur eisini atelier í Keyp­manna­ havn og hevur ferðast nógv gjøgnum árini. – Eg má upp og í gongd hvønn dag. Ofta byrji eg dagin við at gera okkurt í atelierinum, lesi okkurt, ruddi eitt sindur, lurti eftir tónleiki ella annað, men eg endi altíð við málningarnar. Eg skal í grundini í gongd og gera okkurt fyri at koma í gongd, sigur Amariel. – Tað ringasta, eg kann uppliva, er eitt hvítt lørift. Tað er ræðuligt og loypur á meg. Onkuntíð virkar tað næstan, sum tað skríggjar eftir mær fyri at gera okkurt. – Eg havi vanliga fleiri máln­ ingar í gongd í senn, og kann skifta ímillum teir. Við hvørt skulu máln­ingarnir hava eitt sindur frið, so eg kann venda aftur til teir og ar­beiða víðari við teimum. Gerandisdagurin er á ymiskan hátt merktur av listarligu hug­ skot­unum og tankunum, har litir­nir spæla ein týðandi leiklut. – Eg livi í eini litverð. Mær dám­ar væl at síggja blómur, og nakað av tí besta er at ganga í ein­um fruktmarknaði og síggja allar litirnar. »Skuldi Amariel ikki til handils? Nei, hann starir eftir ein­ari piparfrukt í SMS«, sigur Amariel skemtandi. Siglandi skip Amariel er ikki eitt av teimum lista­fólkunum, sum krógvar seg fyri fólki, blívur burtur í sínari egnu verð og er trupul at koma í sam­band við. Amariel er ein fyri­kom­andi og prátingarsamur maður. Soleiðis hevur hann altíð verið, og soleiðis er hann fram­ vegis. Hann er blíður – eyguni smíl­ast støðugt – og hann hevur altíð okkurt at tosa um ella at vísa. Tað kann vera ein mynd av einari gaml­ari franskari standmynd, ein fjøður­bóltur, hann hevur keypt í Kina, ella ein málningur, hann er í gongd við. – Eg hugsi ikki so nógv um ald­ur. Eg kenni meg framvegis lættan í sinni og fúsan, men eg merki onkrar minni kropsligar skavankir, sum eiga at verða har, sigur Amariel. Hann venur ein tíma um dagin fyri at halda kroppin í gongd og styrkja hann og heldur, at gjørdi hann ikki tað, hevði hann ikki kunnað málað, sum hann ger. – Tá eg síggi, at umhvørvið, har eg vaks upp, er burtur, og tað fer burtur av systkinaflokkinum, kann eg staðfesta, at tað er hent nakað, og at tíðin gongur. – Eg havi í lívinum støðugt flutt meg. Eg havi verið á einum sigl­andi skipi, og tú mást sigla, um hori­sonturin skal broytast. Eg havi eisini siglt framvið skipum, sum hava lagt stilt, men skalt tú uppliva nýggj ting og broyta teg, mást tú sigla. Amariel Norðoy heldur 70 ára dagin við framsýning í Galerie Focus í Lambagerði At heimurin er samangrógvin er ein kjarni í málningunum hjá Amariel Norðoy frá ungum árum. Tað, at vaksa upp í Klaksvík, mill­ um bátar, skip og trolarar, fólk í øllum aldurs­bólkum, har fiski­ vinn­an var grundarlagið, og man sum barn upplivdi, at tað var lívs­ grundar­lagið, bæði útróðurin og lang­fara­fiskarí. Amariel sigur, at tá ið hann vaks upp, snúði stórur partur av tilveruni seg heima hjá teimum um deksbátin, »Norðan«, og at báturin gjørdist tekin um saman­ hald. At tú so at siga gróði saman við bátin. Hetta roynir Amariel at lýsa í sínum málningum á ein dramat­iskan og lýriskan hátt. Á tann hátt eru evnini ikki nýggj, men líkasum ein rit­høv­ undur í stóran mun skrivar somu bók umaftur og umaftur, so málar listamálarin í høvuðsheitum tann sama málningin. Roynir at arbeiða seg longri og longri inn í myndina, roynir at lokka nýggj brigdi fram. At heimurin er samangrógvin er ein kjarni í málningunum hjá Amariel Norðoy frá ungum árum. Tað er eyðsýnt, at tað mynd­ lista­liga avrikið hjá Amariel Norð­oy staðsetur hann, sum ein av teimum mest viðkomandi í før­oyskari nútíðarmyndlist, ektaður - eldhugaður og kærleikin til ta føroysku náttúruna tryggj­ ar útstrálingsmegina í hans­ara myndum. Evnini til endur­nýggjan sæst týðuliga á hesari fram­sýn­ ingini. Fernisering verður í Galerie Focus fríggjadagin frá kl. 16.00 til 18.00 Fríggjadagin letur ein serlig føðingardags framsýning hjá Amariel Norðoy upp í Galerie Focus í Havn. Heitið á framsýningini er: »Útróðrarbørn, sálmar lívsins« 70 ára framsýning Myndir: Álvur Haraldsen Fakta Navn: Amariel Norðoy Aldur: 70 ár Føðistaður: Klaksvík Bústaður: Tórshavn Útbúgving: Skipasmiðjur og listamálari Yrki: Listamaður