hósdagur 17. desember 2015síða 14

FRÍGGJADAGUR 18. DESEMBER 2015 SOSIALURIN 146 14 TEMA Øðrvísi jól ANNIKA KUNOY IM E lsa Davidsen býr í Sørvági saman við manninum Ingolf S. Olsen. Elsa eigur trý vaksin børn og tvey ommu­børn og Ingolf tvær vaksnar gent­ur, sum búgva í Danmark. Hon greiðir frá, at nú børnini eru vaksin, og tað bert verða hon, Ingolf og hennara børn á jólum byrjaði hon at hugsa um eini møgulig annarleiðis jól í ár – eini jól, sum kundu gleða onkran annan. Tí valdi hon 12. desember at seta hetta statusið á Face­book vanga sín. – Ímeðan flest okkara hava pyntað og hugnað um heim okkara í jóla­mán­aðinum, og flest okkara hava umhugsað, hvørjar gávur skulu keyp­ast, hvar og nær dunna, gás og annað skal etast og hvar dansast skal um træið, so eru nogv onnur sum als ikki orka tankan um jólini. Jólini, sum fyri flest merkir hugnalig samvera við øllum, ið til hoyrir, eru fyri summi ein sonn marra. Ein marra sum bara má fáa ein enda sum skjótast. Ein marra, tí tey hvørki hava orku ella hug til jólastákið og sokallaða jóla­hugnan allan desembermánaða. Hava kanska onki gott at minnast á. Hava ongan at hugna sær saman við ella hugna um. Hava kanska ikki ráð til alt, ið fyri onnur er ein sjálv­fylgja. Jólini eru, sum so nógv annað vorðin ein pengamaskina uttan líka, so sjálvandi eru fleiri, ið ikki klára at fylgja við. Hon endar við eini áheitan um at seta seg í samband við seg, um onk­ ur er sum kennir onkran sum sigur alein­aður á jólum, tí hon fegin vil bjóða viðkomandi til jóladøgurða saman við sær og familju síni. Elsa greiðir frá at hon ikki aktivt hevur leitað eftir fólki, sum hon kann bjóða heim at halda jól, men hon hevur fingið boð um fólk sum sita púra einsamøll, eftir at hon skrivaði boð­ini á Facebook. – Jólini verða hildin sum tey van­ liga verða hildin í okkara heimi, men kanska verða vit nøkur fleiri til borðs, enn vit høvdu væntað, áðrenn eg skriv­aði hatta á Facebook, sigur hon. Spurd um hvat kveikti ynski um at lata dyrnar upp fyri fólki, sum eru einsa­møll á jólum greiðir Elsa frá, at hon í dag hevur betri stundir at hugsa um onnur enn familju sína, nú hon er vorðin eldri. Ynski kemst ikki av tí at hon sjálv hevur roynt at verði einsa­møll, men av tí at sjónarmiðið er broytt. Hon er sjálv von við at halda jól saman við nógvum øðrum fólki og minn­ist aftur á hugnaligu jólini gjøgn­um árini. – Eg havi ikki sjálv upplivað at verið einsamøll. Alt tað eg minnist, hava vit verið nógv fólk savnað um jól­ini. Sum barn minnist eg tað sum nakað ómetaliga hugnaligt, at øll fam­ iljan skiftist um at leggja hús til allar jóladagarnar. Tá vit fingu børn vóru jólini hildin hjá foreldrum mínum, og hetta var ein hugnalig og rokalig tíð. Seinnu árini hava vit tó fyri tað mesta hildið jól heima, saman við børnum og ommu­børnum, sigur Elsa.      – Jólamánaðurin hevur altíð verið settur í samband við hugna, gott hjarta­lag og samveru, og í hesum »selfie-døgum« sært tú inn í hvørja stovu hjá fólki dag og dagliga. Alt sær so hugna­ligt og ljósareytt út, men tað er helst ikki altíð allur sannleikin. Sjálv­andi vita vit ikki, hvat rørist aftan­fyri hvørja mynd.                         – Nú er tað einaferð so, at nógv eru einsamøll – púra eisamøll. Nógv sita uttan maka ella børn, og eru kanska komin í tann aldurin, at tey held­ ur onga familju hava eftir. Tú sært tey tá tú ert úti, til handils ella fert tær ein biltúr. Tað er altíð onkur, ið er púra einsamallur tí tey veruliga ongan góðan eiga. Summi sita eisini á ellis­heiminum, og eru komin í tann aldurin at øll eru farin undan, og ongin er eftir, sum viðkomandi kennir, greiðir Elsa frá. Hon heldur at vit við aldrinum verða støðugt minni stressaði á jólum. Tá vit eru vorðin eitt sindur eldri skulu vit ikki longur til jólaveitslur í skúl­unum ella barnagørðunum og alt tað, sum hoyrir barnafamiljum til í jóla­mánaðinum. – Vit taka jólini sum tey koma, og eg haldi at tað er ein av orsøkunum til, at eg hugsi so nógv um tey, ið eru púra einsamøll. Nú havi eg møguliga betri stundir at hugsa, at tað eru altso onnur enn eg og míni. Tað eru fólk, sum als ikki halda jól, snøgt sagt tí tey hava ongan at halda tey saman við, sigur hon. Hon leggur afturat at nú børnini eru vaksin og tey eru færri í húsi verður tómligari enn undanfarin ár, og tí velur hon at bjóða onkrum, sum veru­liga hevur tørv á samveru, heim til sín at halda jól. – Eg áni ikki hvussu løtan verður, men jólini koma óansæð og verða hildin sum vant. Vónandi fáa vit eini góð og hugnalig jól sum vanligt, og upp­aftur hugnaligari hevði tað verið, um vit kundu hugnað um og glett onkran annan. Dunnurnar fara í ovnin óansæð, og tað er ongin trupul­ leiki at borðreiða til nøkur fleiri, sigur Elsa til endans. ANNIKAK@SOSIALURIN.FO Vit taka jólini sum tey koma, og eg haldi at tað er ein av orsøk­ unum til, at eg hugsi so nógv um tey, ið eru púra einsa­møll« Elsa Davidsen BJÓÐAR EINSA­ MØLLUM HEIM AT HALDA JÓL – Jólamánaðurin hevur altíð verið settur í samband við hugna, gott hjartalag og samveru. Í hesum »selfie-døgum« sært tú inn í stovuna hjá fólki dag og dagliga. Alt sær so hugnaligt og ljósareytt út, men tað er helst ikki altíð allur sannleikin. Sjálvandi vita vit ikki, hvat rørist aftanfyri hvørja mynd, sigur 55 ára gamla Elsa Davidsen úr Sørvági, sum í ár hevur valt at lata dyrnar upp fyri teimum, sum møguliga ikki annars høvdu havt eini »ljósareyð« jól TILVILDARLIG MYND Elsa Davidsen