hósdagur 25. februar 2016síða 22

FRÍGGJADAGUR 26. FEBRUAR 2016 SOSIALURIN 24 22 Matgerð TJÓÐHILD PATURSSON T á ið svenskarar ferðast, leingjast teir eftir knekkbreyði og Kalles Kaviar – um teir væl at merkja ikki hava proviant við í kuffertinum. Kalles Kaviar fer mær nokk ongantíð at dáma. Nei, lat meg heldur rætta hatta: Kalles Kaviar fari eg nokk ongantíð at royna. Kalles Kaviar er forlorðin kaviar á tubu – litað og smakksett fiskaslógv. Møguliga ein góður máti at gagnnýta fiskaslógv og minka um matspillið? »Man má royna alt, annars veit man ikki um man dámar tað!«, soleiðis sigur lítlabarnið Ýr onkuntíð við meg, tá ið eg haldi meg aftur frá at royna okkurt nýtt – guðviti hvør hevur lært hana at siga so?… Ja, tað sær út til, at eg noyðist at fara at royna Kalles Kaviar. Tað verður (møguliga) eina aðruferð. Knekkbreyð, harafturímóti, havi eg roynt nógvar ferðir. Bæði at eta og baka. Og hóast eg havi etið rættiliga nógv knekkbreyð, so tók tað rættiliga langa tíð, áðrenn eg heilt visti um mær dámdi tað. Og jú, eg skilji svenskarar nú. Knekkbreyð er gott. Eg haldi, at svenskarar hava eitt heilt øðrvísið tilknýti til knekkbreyð enn flestu føroyingar. Knekkbreyð hevur altíð mint meg um: • Millummála í barnagarðinum – ein av teimum keðiligaru. • Fólk uppá »kost« – altso sovorðin, ið eta kost heldur enn mat - fyri at gerast lættari og lekkrari. • Og tað vit eta, tá ið »ordiliga« breyðið er uppi. Men hetta er við tíðini broytt. Eg veit ikki nær tað hendi, ella hví. Møguliga tí at svenskarar eta knekkbreyð so nógv øðrvísi enn vit. Herfyri var eg úti og át, og matstovan serveraði breyð og KNEKKBREYÐ afturvið matinum. Løgið! Svenskarar kunnu eta knekkbreyð afturvið næstan øllum. Møguliga tí at knekkbreyðið ofta er betur enn breyðið? Eg havi havt nógvar upptúrar og nógvar niðurtúrar, tá ið eg havi roynt at baka við súrdeiggi – so um onkur tykkara liggur inni við góðum ráðum, so eru tey vælkomin. Okkurt havi eg tó lært, bæði ígjøgnum tað, ið eydnaðist, og ígjøgnum tað, ið misseydnaðist. Ikki nógv, men okkurt. Annað er, at onkuntíð, so riggar tað bara ikki, og onkuntíð, so ber ikki til at finna nakra frágreiðing. Tá er bara at byrja umaftur. Hitt er, at knekkbreyð er tað allar lættasta at baka. Í øllum førum merkist tað ikki so týðiliga aftur, um tað misseydnast. Tey eru etandi allíkavæl. So lat okkum byrja við knekkbreyðunum og venda aftur til breyðið næstuferð. Tá ið vit hava eittsindur meira venjing. Svensk rugknekkbreyð Um morgunin tekur tú súrdeiggið úr kulda­skápin­ um. Stoytir alt uttan umleið 1 dl burtur, og gevur tí síðani at eta – einar 2 súpiskeiðir av vatni, og einar 2 súpiskeiðir av rugmjøli. Lat standa á køks­borðinum til um kvøldið. Svensk knekkbreyð eru stór og rund, og hava eitt hol í miðuni. Eg brúkti eitt ílat til eitt fýrfatsljós at gera hol í míni Syrg fyri at hava nokk av mjøli á borðinum, tá ið tú rullar knekkbreyðini út. Rulla tey so tunt sum gjørligt tat ikki ov nógvar bløðrur skulu koma í? Eg geri tað mest fyri útsjóndina KNEKKBREYÐ