hósdagur 27. apríl 2017síða 7

FRÍGGJADAGUR 28. APRÍL 2017 SOSIALURIN 49 7 siga, at kirkjan er fyri, onnur at hon er ímóti. Men kirkjan vil vera óheft og vil ótarnað sleppa at taka sær av menniskjum uttan nakað sum helst fyrivarni, leggur hann afturat. Broytir ikki støðuna Jógvan Fríðrikson heldur, at tað, sum nú fer fram, tænir ikki kirkjuni, tí tað ger tað ómøguligt at stjørna kirkjuni á tí grundarlagi, at øll skulu viðfarast virðiliga og viðfarast væl. – Biskupur er púra sannførdur um, at kirkjan skal ikki gera løgfrøðiligan mismun á fólki. Og kirkjan skal heldur ikki gera mismun á fólki við grundarlag í borgarligari løgfrøði. Annars staðfestir hann, at samanumtikið ger hetta uppskotið ongan mun fyri kirkjuna, skilt á tann hátt, at verður broytingin í hjúnabandslógini samtykt, ger kirkjan sum hon vil og verður tað ikki samtykt, ger kirkjan eisini sum hon vil. Skulu vit endiliga fara at tosa um antin kirkjan stendur fyri falli ella ikki, vil eg siga, at hetta fellur ikki kirkjuna, tí hon fellur bara, verður hon feld innanífrá. Jógvan Fríðrikson sigur, at verð­ur broytingin hjúnabands­ lógini samtykt, hevur kirkjan heimild at gera eitt ritual til at signa samkynd hjúnalag. – Men tað hava vit eisini hóast tað ikki verður samtykt, leggur hann afturat. Og hann hevur áður staðfest, at kirkjan fær onki ritual um at signa samkynd, so leingi hann er biskupur. Men hann vísir hinvegin á, at kirkjan hevur heldur onki før­ oyskt ritual til at signa hjúnaband ímillum mann og kvinnu. Skal kirkjan signa eitt hjúna­ band ímillum mann og kvinnu, er tað við tí danska ritualinum, sigur hann. – Hetta er kanska eitt høvi til at gera støðuna upp og at rudda upp í ritualunum, og tað eiga vit kanska, sigur hann. Skal kirkjan signa yvirhøvur? Jógvan Fríðrikson sigur, at í hes­ um sambandi er spurningurin um kirkjan skal signa nøkur hjúna­ bond yvirhøvur. Vit kunnu eisini taka ta støðu, at tey, sum giftast í kirkju fáa alt, sum hoyrir til eina kirkjuliga vígslu, eisini signingina, og at tey, sum verða gift borgarliga fáa ta borgarligu vígsluna, har signingin ikki er ein partur av vígsluni. – Verður hjúnabandslógin broytt, og kirkjan bara skal signa hins­kynd, og ikki samkynd, er tað at gera mismun á fólki og so spurningurin er um kirkjan skal signa nakran, sigur Jógvan Fríð­ riks­son. – Ert tú giftur í kirkju, ert tú signaður, ert tú giftur borgarligur ert tú ikki signaður. Jógvan Fríðrikson sigur, at samtykkir Løgtingið uppskotið um at broyta hjúnabandslógina, fara viðurskiftini at verða endur­ skoðað. Og han sigur, at í hesum sambandi hevur hann umrøtt spurningin um tað ikki er greiðast at øll signing heldur uppat, tí so er onki mál, sigur hann. – Tað einasta, sum hendir, verður lógin samtykt, er at støða eigur at verða tikin til, hvat kirkj­ an skal gera við signingina, og um kirkjan kann, ella vil, gera mun á fólki, leggur hann afturat. AKI@SOSIALURIN.FO Hetta er ikki at spæla við ÁKI BERTHOLDSEN – Hetta er beint ímóti tí, sum vit hava tilmælt! Brynjulf Melhuus, djóra­ lækni á matvørudeildini á Heilsuf­røðiligu Starvsstovuni, held­ur, at ráðini, Búnaðar­stov­ an borðreiðir við í Sosialinum mikudagin, eru av teimum vána­ligastu, ið hugsast kun-nu. Hesi seinastu fimm árini hevur Búnaðarstovan gjørt royndir fyri at vita, hvussu far­ast skal fram fyri at fáa skerpikjøt at smakka væl. Og sum tað stendur í Sosial­ inum mikudagin, er úrslitið, at skerpikjøt, sum hevur hingið inni í 14 hitastigum í ein dag, áðrenn tað verður hongt í hjallin, smakkar best. Kjøt, sum hekk inni í hita í tveir dagar, áðrenn tað var hongt í hjallin, smakkaði næst­ best og kjøt, sum hevði hingið heitt í fýra dagar, áðrenn tað varð hongt upp, fekk triðbesta skoðsmálið frá dómarunum. Tað er eitt lið av vanligum fólki, ið hava mett um smakkin og tey góvu kjøtinum, sum varð hongt í kølirúm í nakrar dagar, áðrenn tað varð hongt upp, tað vánaligasta skoðsmálið av øllum, og næstvánaligasta skoðsmálið fekk tað kjøtið, sum varð hongt beint í hjallin eftir at tað var flett. Men Brynjulf Melhuus sigur, at hetta er ikki at spæla við og hann mælir staðiliga frá at gera sum Búnaðarstovan sigur. – Úrslitið av royndunum á Búnaðarstovuni er beint tvørt­ ur ímóti teimum heilsu­fak­ligu tilmælunum frá okk­um, sigur hann. Hann sigur, at krov skulu undir ongum umstøðum hongj­ast heitt, áðrenn tey verða hongd í hjallin. Og hann minnir eisini á, at tað er Heilsu­ frøði­liga Starvsstovan, sum er heilsu­fakligur myndug­leiki á økinum. – Hjá okkum er einki ivamál um, at tá ið seyður verður flett­ ur, skal stórur dentur leggjast á reinførið. Og vit leggja eisini stóran dent á, at tá ið seyðurin er flettur, skal krovið hongjast í hjallin alt fyri eitt so at tað kólnar. – Tað skal vera góður gjóst­ ur í hjallinum og krovini skulu ikki hongjast so tætt, at luftin ikki sleppur at, sigur Brynjulf Melhuus. Nógv størri vandi Djóralæknin sigur, at vandin fyri at fólk verða sjúk av at eta turt kjøt, er munandi størri, verður krovið hongt heitt, áðr­ enn tað verður hongt í hjallin. Tað eru bakteriur, ið nør­ ast skjótt í hita, eitt nú vanda­ miklar bakteriur sum salmo­ nella og aðrar bakteriur, fyri ikki at gloyma tann sera vanda­ mikla bakteria, sum elvir til botulismu, ið kann vera ein deyðilig sjúka. Hann vísir á, at tað hava verið tilburðir í Føroyum av botulismu sum fólk hava fingið av skerpikjøti og hann heldur, at tað er væl trúligt, at orsøkin er, at kjøtið er ikki hagreitt eftir forskriftunum. – Okkara tilmæli er einfalt og treytaleyst, og tað er at hava reinførið í hásætið, tá ið flett verður, og at hongja krovið í hjallin beinanvegin. Og samstundis skal syrgjast fyri, at tað ikki er so trongt í hjall­inum, at tað ikki er góður gjóstur ímillum krovini, tí eisini luft tálmar botulismu, staðfestir Brynjulf Melhuus. – So skal kjøtið nokk ræstn­ að væl og so skal skerpikjøtið nokk smakka væl, leggur hann afturat. Fólk skulu undir ongum umstøðum gera við skerpikjøt, soleiðis sum Búnaðarstovan sigur er best, sigur djóralækni Samtykkir Løgtingið at broyta hjúnabandslógina, fer tað ikki at gera nakran mun fyri kirkjuna, tí so ger hon, sum hon vil. Men verður hjúnabandslógin ikki samtykt, ger kirkjan eisini sum hon vil, sigur Jógvan Fríðrikson, biskupur