hósdagur 29. juni 2017síða 8

FRÍGGJADAGUR 30. JUNI 2017 SOSIALURIN 75 8 PERSÓNSSØGA nýggj lungu, varð hon útskrivað frá Ríkissjúkrahúsinum. Tað var tó kortini neyðugt, at hon var nær­ hend­is Ríkissjúkrahúsinum, og tí slapp hon ikki heim til Føroyar alt fyri eitt, men nú stundaði av álvara til, at Sigrun Jóhansdóttir Bisp og fam­ilj­an kundu venda heimaftur til Føroyar. Móti endanum av mai fekk Sigr­un Jóhansdóttir Bisp loyvi at fara ein stuttan túr til Føroyar, og í síðstu viku koman síðan boðini um, at hon nú var so mikið væl fyri, at læknarnir mettu, at hon kundi flyta heimaftur til føðilandið. Tá vóru fjúrtan mánaðir farnir síðan lítla familjan av fyrsta sinni svav eina nátt á Sjúklingahotellinum. – Eg var til kanningar í síðstu viku fyri at vita um nøkur frá­stoyt­ ing var av lungunum. Alt sá gott út, so eg fekk at vita, at eg kundi fara heim, men framyvir skal eg til kann­ingar einaferð um mánaðin, sig­ur Sigrun Jóhansdóttir Bisp. Tað var ein ung kvinna, ið var munandi frískari enn hon, ið fór av landinum fyri fjúrtan mán­að­ um síðan, ið familja og vinir kundu bjóða vælkomin heimaftur sunnu­ dag­in. – Lungafunktiónin var á 44 pro­ sent, tá ið eg slapp heim. Tað má vera fýra ár síðan, at eg havi havt eina so góða lungafunktión, sigur ein fegin Sigrun Jóhansdóttir Bisp. Ein nýggjan kjans Tað at Sigrun Jóhansdóttir Bisp hev­ur fingið nýggj lungu er abso­ lutt ikki nakað, ið hon tekur fyri giv­ið. Eftir at hava livað fleiri ár við veikum lungum, er hon nær­um málleys, tá hon skal lýsa mun­in á lívinum nú og áðrenn skurð­við­ gerð­ina. – Hetta kann ikki lýsast við orð­ um. Sjálvt um eg sum yngri hevði eina lungafunktión, ið var nógv betri enn hana eg havi nú, so følist hetta so stórt, tí eg orki ting aftur, ið eg áður ikki havi megnað, sigur Sigr­un Jóhansdóttir Bisp, ið leggur aft­ur­at, at lungafunktiónin kann vaksa í upp til eitt ár eftir, at man hev­ur fingið nýggj lungu. Serliga er Sigrun Jóhansdóttir Bisp fegin yvir, at hon aftur hevur orku at vera ein aktiv mamma fyri sín son og hjúnafelagi til sín mann. – Meðan eg bíðaði eftir lungum, ork­aði eg einki. Tað var tungt at siga við sonin í heilum, at eg einki orkaði. Sjálvandi bleiv hann kedd­ ur av tí, og tað var einki stuttligt hjá mær sum mammu at síggja. Men nú orki eg aftur at fara við hon­um at sparka á vøllinum og gera alt møguligt annað. Tað kann ikki lýs­ ast við orðum, hvussu stórt tað er fyri meg, sigur Sigrun Jó­hans­dótt­ir Bisp, og leggur afturat. – Maðurin hevur verið við mína lið gjøgnum alt og verið ein hollur stuð­ul. Nú gleði eg meg at kunna liva eitt meira vanligt lív saman við hon­um og soninum, sigur Sigrun Jó­hansdóttir Bisp. Dagført regluliga Eitt serstakt við sjúkraleguni hjá Sigr­un Jóhansdóttir Bisp hevur ver­ið, at hon hevur regluliga lagt dag­før­ingar um heilsustøðuna og ger­andisdagin út á facebook-síð­ una Mítt lív við cystiskari fibrosu. Síðan sá dagsins ljós í 2015, tí Sigr­un Jóhansdóttir Bisp ynskti ein lættan hátt at samskifta við øll tey fólkini, ið ynsktu at vita hvussu stóð til hjá henni. – Nógv fólk hava havt meg í tonk­unum, og spurt bæði meg og fam­ilj­una um hvussu hevur gingist. Tað kundi blíva strævið fyri tey nærm­astu, at fólk spurdi so nógv, tí tey høvdu onnur ting at hugsa um, so eg valdi bara sjálv at kunna fólk um hvussu heilsustøðan var, greið­ir Sigrun Jóhansdóttir Bisp frá. Tá Sigrun Jóhansdóttir Bisp bíð­aði eftir skurðviðgerðini hevði síð­an umleið 1.800 fylgjara, men vaks talið av fylgjarum til 3.000, tá ið hon bleiv løgd í respirator. Tá hon so fekk nýggj lungu reyk talið av fylgjarum upp í umleið 5.000 fylgj­ar­ar. Sjálv merkir Sigrun Jóhansdóttir Bisp eisini, at fólk kenna hana aftur frá Facebook. – Fremmand steðga mær í handl­um og á gøtuni og spyrja hvussu stendur til, og siga tey eru glað fyri at síggja meg, sigur Sigrun Jó­hans­dóttir Bisp, ið er glað fyri at vita, at so nógv fólk hava hana í huga. – Tað er gott at vita, at fólk hugs­ að um meg og biðja fyri mær, sigur hon. Tað er ikki bara í Føroyum og á Facebook, at hon upplivdi stór­an stuðul frá fólki. Í desember varð skipað fyri eini loyniligari pen­inga­ inn­savn­an til hana og familjuna, og eydnaðist tað stigtakarunum at savna yvir 100.000 krónur til at hjálpa lítlu familjuni í truplu støð­ uni. Sigrun Jóhansdóttir Bisp fekk handað peningin á Sjúkl­inga­hot­ell­ in­um. – Eg fekk ein rættiligan skelk. Hatta hevði eg als ikki væntað. Tey tóku meg á bóli við gávum og pen­ingainnsavningini. Eg skar út í sjóð­heitan grát og misti næstan ond­ina, so glað eg varð, minnist Sigr­un Jóhansdóttir Bisp aftur á. Niðan á Slættaratind Nú Sigrun Jóhansdóttir Bisp hevur fing­ið nýggj lungu, greiðir hon frá, at tað kennist fyri hana sum hon hev­ur fingið ein nýggjan kjans í lív­in­um, og at tað má gagnnýtast. – Nú eg eri komin heim, føli eg, at eg alla tíðina má gera okkurt, tí hetta er mín nýggi kjansur í lív­in­ um. Tað følist skeivt at sita á sofuni og taka mær av løttum. Eg má vera virk­in, sigur Sigrun Jóhansdóttir Bisp. Eitt av teimum málum, ið Sigrun Jó­hansdóttir Bisp hevur sett sær sjálv­ari, nú hon vil gagnnýta hvønn dag, er at vinna á hægsta tindi í Før­oy­um. – Tað er nakað symbolskt í tí at koma upp á Slættaratind eftir alt tað, ið er hent seinastu árini. Eg havi aldrin verið á Slættaratindi, men nú skal tað vera, sigur Sigrun Jó­hansdóttir Bisp. Var tað vert Tá Sigrun Jóhansdóttir Bisp á fyrsta sinni fekk at vita, at hon mátti flyta til Danmarkar í óvissa tíð fyri at bíða eftir lungum, var tað ein tungur biti av svølgja. – Tað var ræðuligt at fara niður og skulu fara frá øllum. Mær dámdi einki tankan um at skulu seta eitt heilt ár av til at bíða eftir lungum. Men teir fjúrtan mánaðirnir niðri hava gingið skjótt, og má eg bara ásanna, at tað als ikki var spill av tíð at vera í Danmark, sigur Sigr­un Jóhansdóttir Bisp, og leggur aft­ur­ at, at hon ikki hevur livað so væl síð­an einaferð í 2012. Spurd um ikki júst tað, at hon hev­ur fingið tað so nógv betri, er ein váttan um, at tað loysti seg at seta árið av í Danmark, er Sigrun Jó­hansdóttir Bisp skjót at svara. – Jú, tað er alt lívið vert. framhald Sjálvandi var tað tungt til tíðir, men eg hevði aldrin nakrar keðiligar tankar, meðan eg bíðaði hesar vikurnar Myndin er tikin í august 2016 MYND OPHphoto