hósdagur 3. august 2017síða 23

FRÍGGJADAGUR 4. AUGUST 2017 SOSIALURIN 89 23 Dansiexperimentið er ein dansi verkætlan, ið byrjaði longu fyri trimum árum síðani. Endamálið var og er enn, seta fokus á dans í Føroyum við at savna føroyskar dansarar og koreografar á einum stað og vísa á teirra talent. Dansiexperimentið hevur dansin í hásæti, hóast dansur ofta er í bakgrundini. Fyriskipararnir vóna við hesum, at hettar kann fáa fólk at veruliga seta prís upp á og respektera tað list, dansur í veruleikanum er. Í ár var samstundis fyrstu fer at fyriskipararnir høvdu valt at bjóða gestadansarum úr Danmark við - Miran Ugljen og Elias Fernando Said Saleh, ið báðir eru professionellir dansarar høvdu eina solo framførslu og so framførdu teir eisini við til nakrar av hinum dansinum. Orsøkin til at teir vóru við, var í høvuðsheitum fyri at vísa á, at dansur ikki einans er fyri gentur, men dreingir eisini gott kunnu vera við. Í ár var fyrstu ferð, at nakar drongur var við til Dansiexperimentið- fyri uttan teir báðar gestadansararnir og teir fýra, ið framførdu tricking var tað einans ein drongur, ið hevði meldað seg til í ár. Diana greiðir soleiðis frá um fyrireikingarnar : “Vit skulu finna eitt tema, hvønn stíl vit ynskja at hava við, koreografar, stað, hølir at venja í, søkja fíggjarligan stuðul, tónleikarar og tónleikur skal fáast upp á pláss, marknaðarføring o.a. Endamálið er at DansiExperimentið skal gerast størri og størri hvørt ár, hettar krevur hart arbeiði. Í ár høvdu vit til dømis ráð til at keypa búnar til tvær av framførslunum, sum ikki hevur verið møguligt undanfarin ár – hóast hettar hjá summum kann tykjast sum eitt lítið ting, er tað stórt fyri okkum. Dansararnir, venjingar og venjingartíðir skulu sjálvandi eisini fáast upp á pláss, hóast vit høvdu eina venjingarlegu vikuskiftið áðrenn framsýningarnar, hava vit havt venjingar undan hesi leguni eisini, bæði í Keypmannahavn fyri útisetar og í Føroyum. Men á venjingarleguni var tað fyrstu ferð at øll kundu savnast á einum stað og við live tónleikinum eisini.” Fyrireikingarnar til í næsta ár eru longu farnar í gongd og ætla fyrireikararnir at næsta ár skal verða upp aftur betri og størri enn í ár. Um DansiEksperimentið andi verkætlan, ið ár undan árið skal gerast betri og størri, sam­ stundis sum, at við hesi verk­ætl­ anini sært tú úrslit og hon end­ar altíð við framsýning, sum work­ shops sum oftast ikki gera. Tað eru tær fýra Diana J. Hansen, Rúna Volmarsdóttir, Andrea Jo­en­sen og Birita Adela, ið eru fyri­skip­ar­ar av verkætlanini í dag. Hóast til­tak­ið bara er einaferð um árið, so taka fyrireikingarnar eitt heilt ár og tað eru í høvuðsheitum tær fýra, ið taka sær av øllum. Diana hevur sín uppruna úr Hip Hop, Andrea dansar modernað dans, Rúna blanding av báðum, með­ an Birita dansar ikki men syng­ ur, hettar vísir seg at verða ein góð blanding og gevur ein góð­an dynamik í fyrireikingarnar. Hó­ast tær ikki altíð eru samdar í øll­um, duga tær at síggja virðið í ym­is­ leik­an­um og síggja hettar sum eina styrki. – Dansurin hevur fylt alt og hev­ur verið nógv meira enn eitt full­tíðar starv. Tí omaná teir føstu arbeiðstímarnir, havi eg eis­ ini dansað og vant sjálv. At vera pro­fes­si­on­ellur dansari krevur hart arb­eiði, nógva tíð og nógva venjing, tað er avgjørt ikki altíð lætt og líka til. Man má halda fast í tí man vil, eis­ini tá man møtir mótgongd og verða fyrireikaður upp á at arbeiða dup­ult so hart sum onnur. Tú mást í nógvum førum skapað títt egna arb­eiði og man má eisini tola at verða avvístur viðhvørt, sigur Diana J. Hansen. Hon hevur livað av at undirvísa í dansi í seks ár. Hon hevur und­ir­ víst hvønn dag og so vant í viku­ skift­inum og nú kennir hon seg slitna. – Eg trúði ongantíð tað fór at henda, men í løtuni eri eg eitt sind­ ur mettað av dansi, so beint nú er gott at hava dansin viðsíðurnar av ein­um vanligum starvið. Hóast 27 ár ikki er gamalt, so plagar man at siga innan dansi­ heim­in at aftaná tú ert vorðin 25 ár gerst tað tyngri og tyngri at verða dans­ari, tí kroppurin orkar ikki tað sama sum áðrenn, greiðir Diana J. Han­sen frá. Droymi tað eg ikki dugi Diana J. Hansen hevur dansað fyri seg, og nú er tíðin komin at standa hand­an leiktjøldini. – Nú dámar mær betri at koreo­ gra­fera og planleggja dans, heldur enn sjálv at standa á palli og fram­ føra. Tað er ein heilt onnur kensla og gleði í at síggja ein dans, eg havi funnið upp á og gjørt verða fram­ førdan, enntá upp á ein máta eg ikki sjálv hevði klárað, greiðir hon frá. – Í mínum dreymum dansi eg nak­að eg ikki dugi í veruleikanum, men eg kann altíð koreografera tað, sigur Diana J. Hansen. Umframt at saknurin til fam­ ilj­una var stórur, valdi Diana at flyta heim, júst tí hon vildi og føldi at hon kann gera ein mun innan dansi­heimin í Føroyum. Dansiverðin og fitness er øgiliga stórt í Danmark, men í Føroyum eru meira ting møgulig. – Um vit skuldu gjørt eitt nú Dansi­experimentið í Danmark, hevði tað bara verið ein dropi í hav­in­um, men tað er tað ikki í Før­ oy­um.­ Her er tað nakað størri og tað einasta av sínum slag, greiðir Diana J. Hansen frá. – Føroyingar eru eisini heilt øðr­vísi at arbeiða við. Teir læra skjót­ari, arbeiðsviljin er størri, her er einki roks og so eru føroyingar tvør­ir sum ber ólukkan, vit berja okk­um ígjøgnum pínu og møði, tí tað skal lukkast, sigur Diana J. Han­sen. Hennara royndir eru, at tað, sum tek­ur tríggjar vikur í Danmark, kann saktans taka eina viku í Før­oy­um. Eftir at hava tikið útbúgvingina sum persónligur venjari hjá At Work, starvast Diana nú sum per­ són­ligur venjari hjá Burn í Havn, men fer í september aftur at und­ ir­vísa í dansi viðsíðurnar av sínum van­liga starvið. Hon hevur eisini eina verkætlan í Norra, har hon er tvær ferð um árið og undirvísir, koreo­graferar og dansar við til eina framsýning, samstundis sum hon eisini enn er tengd at Hot­step­per Dance Accadamy har hon somu­leiðis ferð til Danmarkar áleið tvær ferðirnar um árið, at koreografera.