hósdagur 16. november 2017síða 14
‹ fyrra síða allar 32 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
FRÍGGJADAGUR 17. NOVEMBER 2017
SOSIALURIN 134
14
HALLUR AV RANA
HALLUR@SOSIALURIN.FO
G
oyma gomul føroysk
neyst upp á eitt ríki
dømi, ið vit enn ikki
hava gagnnýtt? Kanska
enntá eitt, ið vit als ikki hava
givið ans? Tað metir íverksetin
og arkitekturin Elin Maria Nolsøe
Joensen, ið sær ónýttar møguleikar
í gomlum neystum kring landið.
Í løtuni arbeiðir hon við eini
verkætlan, ið hevur til endamáls at
bæði varðveita og gagnnýta gomul
føroysk neyst, sum í løtuni falla í
órøkt. Við einum nýggjum tjaldi, ið
hon hevur sniðgivið, og sum skal
heingjast upp í neystum kring
landið, er dreymurin at kunna
bjóða ferðafólkum og føroyingum
møguleikan at gista í hesum bygn
ingum, ið sambært Elin Mariu
Nolsøe Joensen hoyra til føroyska
arkitekturarvin.
Íverksetarafelagið Neysting, ið
Elin Maria Nolsøe Joensen hev
ur sett á stovn saman við Sissal
Christinu Fossaa, hevur fingið
fígging til vega til fyrstu pro
typuna, og um alt gongur sum
ætlan verður verkætlanin roynd
arkoyrd í summar.
Byrjaði sum
skúlaverkætlan
Søgan handan íverksetarafelagið
Neysting og verkætlanini at end
urnýggja gomlu føroysku neyst
ini byrjaði fyri nøkrum árum
síðan í Danmark. Í samband við
kandidatritgerðini hjá Elin Mariu
Nolsøe Joensen á arkitektaskúlan
um, valdi hon at granska í føroysk
um neystum.
- Eg vildi finna virðið í teimum,
og hvussu tað best kundi varð
veitast. Skuldi tað setast í stand,
umbroytast ella skuldi okkurt
møguliga byggjast aftrat? Men tað
sum bergtók meg við neystunum,
út yvir hvussu sjamerandi tey vóru,
var at man sá sporini frá fortíðini,
greiðir Elin Maria Nolsøe Joensen
frá, og greiðir víðari frá hvussu
hugskotið birtist í huganum.
- Tað ynskti eg varðveita, og
tí bleiv avbjóðingin hvussu man
kundi vera inni í neystunum uttan
at røra við tey. Tí var neyðugt at
skapa eitt øki í neystinum, har tað
er gott og deiligt at vera, og so kann
restin vera órørt og óspilt. Úrslitið
bleiv ein upphongd konstruktión,
har fólk kunna liggja nátt, sigur
Elin Maria Nolsøe Joensen.
Roynast í verki
Tá Elin Maria Nolsøe Joensen var
liðug á arkitektaskúlanum mátti
hon taka eina avgerð. Hevði hon
her eitt uppskot, ið var vert at
satsa uppá? Í fyrstu atløgu vendi
hon heim aftur til Føroyar, har hon
fór undir at kanna, um hetta var
nakað, ið var vert at arbeiða víðari
við.
Hon setti seg í samband við øll
møgulig fólk innan ferðavinnuna,
lærdi brúkaran at kenna og kann
aði um nakar marknaður var fyri
einum slíkum tilboði. Tað vísti seg
skjótt, at tað heilt avgjørt var ein
marknaður, men hon visti kortini
ikki heilt hvør leið var røtt at taka.
ÓNÝTTIR
MØGULEIKAR Í
GOMLUM NEYSTUM
- Eg kundi valt at lati tað liggja, tí har var eingin fyritøka, ið eg kundi
gerast partur av, og í staðin søkt eitt vanligt starv sum arkitektur.
Men møguleiki var ov góður at sleppa. So eg avgjørdi, at eg mátti
blíva tann vinnurekandi parturin, ið manglaði fyri at verkætlanin
kundi gerast veruleiki, sigur Elin Maria Nolsøe Joensen.
- Tað eru øgiliga
nógv úthús, sum
falla í órøkt.
Tey verða ikki
brúkt longur,
men standa
og forfarast.
Men eg meini
tey hava eitt
arkitektoniskt
og mentanarligt
virði.
- Møguleikin er har at fara víðari við hesum. Tað hevði verið ordiliga feitt, um
man var ein fyritøka, ið bjóðaði ein slíkan møguleika úti í heimi.
TEMA: Íverksetan
Íverksetan