hósdagur 23. august 2018síða 27

FRÍGGJADAGUR 24. AUGUST 2018 SOSIALURIN 97 27 av tilvild, at hon tók prógv sum hand­arbeiðslærari sum eina byrj­ an. Harvið lærdi hon hand­verkið og teknikkin, ið góvu henni dirvi og sjálvsálit til at royna at átaka sær uppgávur og verkætlanir, ið onnur litu henni til, umframt alt hon hevur tikið úr egnum barmi. Síðani hev­ur hon tikið fleiri útbúgvingar m.a. sum vísindaligur illustrator. Tað var sum at koma inn í ann­an heim at uppliva avrikini kreativit­ et­in og fantasi Astridar. Litavalið er hugtaktandi og fjálgt. Hugskotið er ofta skemtiligt, og hon er ófør og original til at geva bókum, sum hon mynd­prýðir, flog. Samstundis hev­ ur hon óvanligt samband við tað, sum rørir seg í tíðini. Tilfarið og mynd­evni eru óendalig. Havi altíð elskað myndina av fýra fiskum, ið liggja so væl ballaðir í hvítum songjarklæðum í einum reyðum dukku­vogni. Tá vit hava fangað hug­skotið, so siga vit: ja, hví ikki - sjálvandi - genialt! Øllum kemur hon væl frá: hekling, binding, seym­ing, áseyming, akvarel, tekn­ing við lit­blýanti og tusjum, mynd­veving o.m.a., og so klipping ikki um at tala. Jóla­merkini við eingl­um í kjólum við føroysku troyggju­mynstr­um syngj­andi av lívsins kreft­um eru hug­tak­andi og ógloym­andi. Myndevni er ser­ liga fuglar, fiskar, húsdjór, lomb, blóm­ur o.a. Hesi hava eisini ofta verið myndevni til frímerki. Slík listakona skal sjálvandi eis­ ini uppliva Galapagosoyggjarnar við teimum serligu fuglunum. Stóra veggteppi frá Galapagos við fuglum og sjógvi er veldugt. Bara sjógvurin er eitt kapitul fyri seg. Haldi, at Astrid sær møgu­leik­ ar allastaðni. Óført er tað, at hon eisini hevur verið á kenda barna­ heim­inum í Umanak og arbeitt sam­an við børnunum. Ivist ikki í, at har vóru spírar, ið fara at mennast í Grøn­landi. Arbeiði teirra vóru eis­ ini við á framsýningini. Framsýningin, sum nú er endað, var ein framúr uppliving. Tað vænt­aði stóra mannamúgvan sær eis­ini , sum stóð í bíðirøð henda leyg­ar­dag á Skálatrøð. Komin runt, vælnøgd við alt, ið var, komst tú í tankar um so ógvuliga nógv annað, Astrid hevur gjørt, og sum ikki var við á framsýningini, og sum hugsingur ikki var um at flyta í Müllers Pakkhús. Fyri mín part, tá eg skuldi taka mær av út­ lendsk­um gestum fyrr í tíðini, so var Fiski­vinnustovan í Nóatuni hent - nevniliga at síggja alt liv­ andi í hav­inum og á havsins botni í seym­aðu útgávu Astridar. Tað hong­ur í gongini har. Líka so hent var tað at leita sær niðan á Lág­ar­ garð og síggja árstíðirnar hjá Astrid við inn­gongina har. Vestmanna Tað ultimativa er tó altartalvan í Vest­manna Kirkju. Tað kunnu vit ikki fulltakka J.P.Gregoriussen fyri, at hann fekk Astrid at sniðgeva og gera hetta avrik til heimbygdina, lut­vís saman við dóttrini, Katrini. Tað er ein heilt serlig uppliving at sita í kirkjuni í Vestmanna og hoyra sálmasang. Og tað er ikki av tilvild, at fólkakirkjan hevur valt hesa altartalvu til brævhøvd á heima­síðu síni. Góða Astrid. Takk fyri, at tú ikki setti teg at bíða eftir íblástri, men bara fór til arbeiðis sum øll hini hvønn morgum. Gløgskygni, eftir­ansni, reinlyndi og vilji, sum Rod­in skrivar í testamentinum hev­ur tú bara stillisliga prógvað. Tað er nakað serligt við tykkum vest­menningum og tykkara toli. Eg ímyndi mær, at pápi tín, Andreas Andreasen, við sínum lívligu, lit­ føgru og skemtiligu yrkingum og týðingum, støðugt hevur verið ein stimbr­andi inspiratiónskelda. Ella eisini líkist tú honum bara. Eitt ør­ indi hansara í "Nú sprettur á fold og spírar sigur": Nú pisur úr koppi kaga, - Guð signi tey smáu nev - í lofti , bergi og haga fæst fuglur við fegið strev. Eg hoyri hetta ørindi, tá eg síggi eina av myndum tínum. Tú skapar við hondum og heila, tað hann skapar við orðum. Guð signi hvørt bein í tykkum er! Tøkk fái Jórun Danjalsdóttir og aðr­ar fyri systurligt lógvatak, nú Astrid fylti 70. Hóast stóri áhugin og eldhugin fyri framsýningini má hava verið sera inspirerandi fyri listakvinnuna, so er tað valla tað áleina, ið alsamt fær 70 ára gomlu Astrid Andreasen til arbeiðis hvønn dag. Karin Kjølbro ARIN OG RKSKVINNAN