hósdagur 20. september 2018síða 11

FRÍGGJADAGUR 21. SEPTEMBER 2018 SOSIALURIN 109 11 Bleiv álopin og lat upp aftur Tá Súsanna bleiv eldri, hevði hon ikki savnað seg um evnini hjá sær í nógv ár. Men eftir sín hjúnaskilnað í ár 2000, byrjaði hon spakuliga at lata upp fyri sætta sansinum aftur. Nøkur ár seinni varð hon álopin, sum elvdi til eina tíð við m.a. strongd og tunglyndi. Hon varð sjúkra­meldað í nøkur ár og steðgaði seinni í sínum lærarastarvi. Hon byrjaði nú veruliga at umhugsa tilveruna á nýggjum. - Eg kom í eina støðu, har eg ordiliga fór at rannsaka meg sjálva. Eg traðkaði út í tað, sum eg eri í dag, sigur Súsanna og steðgar á. - Eykasensitiv, sigur hon við álvarsligum eygnabragdi. Áhugin fyri professionellari clair­voyancu og healing vaks, og sjálvt um hon longu dugdi at brúka sín sætta sans, vildi hon fáa sær pappírir uppá hetta. Tí tók hon eitt skeið í hypnoterapi og nemdi sær útbúgving sum healari. - Hetta er eitt nokkso eymt øki - Tað er einki vísindaligt prógv fyri, um hetta riggar, men tað er eisini ótrúliga ringt at máta, sigur Anna Debes Hentze, sum hevur skrivað høvuðsritgerð um determinismu. Healing, clairvoyansa og upp­ livingar við ósjónligum verum er ein heimur, sum tað verður granskað sera nógv í. Anna Debes Hentze, sálarfrøðingur, kennir nakað til hendan heimin og vísir á, at hetta er eitt gamalt fyribrigdi. - Vit vita, at tað altíð hava verið fólk í Føroyum, sum hava havt serligar sjónir. Tey kunnu t.d. síggja eina ólukku, með­an hon fer fram. Soleiðis er tað allastaðni, fortelur Anna Debes Hentze. Hon útihýsur ikki møgu­ leik­anum um, at summi fólk kunnu hava serliga sterkar sans­ir. - Summi meina, at vit orku­messiga øll eru for­bund­ in, og at universið veit alt. Spurningurin er so, um mann kann fáa fatur á hes­um upp­ lýsingunum, og um summi fólk eru betur til at sansa hesa orkuna enn onnur. Setir spurnartekin við heimsmyndina Tað er ein sannroynd, at fólk kring allan knøttin hava havt merkverdigar og óskiljandi upplivingar, sum ikki kunnu forklárast. Tí eru nógv fólk eisini áhugað í hesum evn­in­ um. - Hetta er jú eitt sindur gátu­ført, og tey, sum eru rel­igi­ øs, halda tað er Várharra. Tey, sum ikki eru religiøs, halda kanska tað er universið. Í øðr­ um trúarbólkum eru nógv­ar mentanir innan bevíst­heits­ út­vikling við nøkrum øðrum svør­um, greiðir Anna Debes Hentze frá. Fyri summi kann hetta vera ein orsøk til at seta spurn­ar­ tekin við tilveruna og sína egnu fatan av heimsmyndini. - Tað er kanska eisini eitt nokkso eymt øki, tí tað kann seta spurnartekin við ta uppfatanina, sum fólk framm­ an­undan hava av sínari egnu heims­mynd, sigur Anna Deb­ es Henze. Einki vísindaligt prógv fyri healing Healing er ein gamal alter­ nat­ivur viðgerðarháttur, sum gev­ur tí sjúka sálarligan frið, og sum so kann grøða við hjálp orku. - Prinsippið í healingini er, at kroppurin kemur niður á eitt so djúpt hvíldarstøði, at kropp­urin byrjar at lekja seg sjálv­an, sigur Anna Debes Hentze. Nógvar jarðarmøður hava t.d. útbúgving sum reiki-heal­ ar­ar, so tær kunnu fáa kvinn­ ur­nar at slappa av undir føð­ ing­ini. - Men tað er einki vísinda­ ligt prógv fyri, um hetta rigg­ ar, men tað er eisini ótrú­liga ringt at máta, sigur sálar­frøð­ ing­urin. Hon vísir á, at tað væl kann hava eitt samband við place­ bo­effekt. - Vit hava óteljandi dømi um, at placebo er ein effekt í sær sjálvum. Tá veit mann, at um fólk trúgva nógv nógv uppá okkurt, so fer kroppurin sjálv­ur í gongd við at lekja seg sjálvan, vísir Anna Debes Hentze á. Sús­onnu ikki vil meira, og hon doyr stutt eftir, beiggin er farin avstað aftur. Nakað seinni hendir ein syndarliga tragisk vanlukka í Afrika, sum eingin ynskir skal henda fyri nakað menniskja. - Seks vikur aftaná mamma doyði, tá bleiv stóribeiggi dripin av einum svørtum manni, sum stakk hann í hálsin, sigur Súsanna við vátum eygum og tað sæst, at hon leingist eftir beiggja sínum. Hetta var júst tað, sum mamman droymdi um í dreyminum, fortelur Súsanna. Hon droymdi um ein svartan mann, blóð og beiggjan. So hon spáddi um deyðan hjá soni sínum uttan at vita tað, men fekk heldur fortalt, at dreymurin var um grindadráp, sjálvt um hon segði við øll, at tey skuldu ansa eftir honum. Eisini hevði systurin rætt í, at hon ongantíð fór at síggja hann aftur. Hjartað fór í túsund stykkir - Tá mann fær sovorðni boð, so eks­ploderar alt inni í tær, sigur Súsanna Vígdá og siterar kenda lagið hjá Anne Linnet, Tusind Stykker. - Alting kan gå itu, mit hjerte kan gå i tusind stykker... hatta var kenslan, eg gekk við í langa tíð tá. Tað tók nógv ár at samla seg aftur og koma víðari. Ikki bara hjá Súsonnu, men hetta var ein hørð tíð hjá allari Vígdá familjuni. Tað vísti seg so eisini, at hetta ikki var endin uppá sorgarleikin, men byrjanin til eitt annað tap hjá Súsonnu. Doyði av sorg Pápi Súsannu hevði nú mist bæði konu sína og son sín uppá seks vikur. Tíðin aftaná hetta bar brá av tungari sorg og einari vantandi motivatión uppá lívið. Hetta merktu Súsanna og systkini væl á pápa teirra. - Vit høvdu akkurát mist mammu og beiggja, og so skuldu vit há­tíð­arhalda 80 ára føðingardagin hjá babba. Vit hava eina mynd frá føð­ingardegnum, og har er ikki nakað, sum líktist einum smíli á myndini av honum, fortelur Sús­ anna. Lagnan vildi so tað, at Súsanna eisini skuldi missa pápa sín. Sorgin vann á honum, so hann gav upp og legði seg at doyggja. Súsanna er ikki í iva um, at deyðsorsøkin hjá páp­anum var sorg. - Hann doyði av sorg, hálvtannað ár aftaná mamma og beiggi doyðu, sigur Súsanna, og tað er týðiligt, at hon gerst sorgarbundin av at hugsa aftur á hetta. Hon skal líka hava eina løtu. - 90’ini vóru ræðulig, suffar hon og skeinkir sær meira te í koppin. Ein serlig uppringing frá beiggjanum Nøkur ár seinni í 2001 ringir ein ann­ar beiggi hjá Súsonnu til hana og fortelur henni um ein dreym, hann hevur havt. - Eg havi havt ein so ótrúliga løgn­an dreym. Har vóru høgir bygn­ingar og flogfør, og alt skrambl­aði saman, segði hann, sambært Súsonnu. - Nakrar fáar dagar seinni, so var 9/11 í USA, sigur Súsanna, sum er sannførd um, at dreymurin ikki var tilvild, beint áðrenn tey tvey flogførini rendu á tvillingatornini í New York. Sami beiggi hevur enntá ringt til Súsonnu, tí hon hevði vitjað hann í einum dreymi hjá sær. - Hann segði “tú komst til mín í nátt, og segði við meg, at eg hevði krabbamein”. Hann lat seg síðani kanna fyri tað, og tað vísti seg so, at hann hevði krabbamein, greiðir Súsanna frá. Hann fekk tað lukkutíð staðfest nóg tíðliga til at fáa svullin tiknan burtur. Súsanna Vígdá sigur at enda, at hennara gávur, sum hava verið í familju hennara so leingi, eisini eru førdar víðari til næsta ættarliðið. Janus ruddar spøkilsi úr húsum Janus í Dali hevur seinastu árini fingist nógv við clairvoyansu og serliga healing, og hann fær javnan fyrispurningar frá føroyingum um at rudda spøkilsi úr húsum. Um mann merkir nøkur óskiljandi ting heima við hús, sum mann er ótryggur við, ber til at ringja til Janus, og so kann hann rudda húsini, soleiðis at spøkilsini rýma. Hetta ger hann við at brúka allar sínar sansir, sum hann gjøgnum fleiri ár hevur vant og ment. - Eg komi inn í húsið og gangi runt í húsinum og brúki allar mínar sansir til at merkja eftir. Eg føli, um tað er tung ella løtt orka, og so royni eg at finna fram til aktivitetin hjá spøkilsunum. Sum oftast eru tað eitt ella tvey støð, har tað er mest aktivitetur, greiðir hann frá. So setur hann seg inn í tað rúmið, har hann merkir aktivitet, og spyr so, hvør er inni har. - Summar tíðir hoyri eg onkran, aðr­ar tíðir lukti eg onkran, og onk­untíð føli eg temperaturin í rúminum. Hann kannar fyrst tær natúr­ ligu orsøkirnar, sum kunnu vera trekk­ur ella eitt gamalt gólv, ið knirk­ar, soleiðis at hann kann úti­loka hesar orsøkirnar. - Tá eg traðki inn, føli eg í orkuni í rúminum, at tað verður tungt, um onkur er har. Onkuntíð merki eg einki, meðan eg eri har, sigur Jan­us í Dali. Hann samskiftir so við spøkils­ ini og biður tey um at sleppa sær avstað, tí tey búgva har ikki. Janus í Dali fortelur, at hann sum oftast fær góðar afturmeldingar, og at tað plagar at vera friður, eftir hann hevur ruddað hús. Anna Debes Hentze, sálarfrøðingur: