mánadagur 18. februar 2019síða 12

12 Sosialurin Hugskot og viðmerkingar – send sms til 225000 Mánadagur 18. februar 2019 · Nr. 20 TÍÐINDI Ringt at siga hvussu illa skipini larma LJÓÐKANNING. Tað sær út til, at tað eru ikki skip, men bilar, sum koyra ígjøgnum Kollafjørð, sum eru størsta keldan til óljóð, vísir ein ljóðkanning Áki Bertholdsen Tað ringt at staðfesta, hvussu nógv av larmi stavar frá skip­ um, og hvussu nógv av larmi stavar frá ferðslu. Tað er ein niðurstøða í eini ljóð­kanning, sum Tórshavnar Havn og Umhvørvisstovan stóðu fyri í fjør. Tað var Steingrund Akustik, sum stóð fyri arbeiðinum, har málingar vórðu gjørdar í tveir mánaðir frá 2. august til 2. oktober. Fólk í Kollafirði hava gramt seg um, at skipini, sum liggja við bryggju, larma so illa, at tey hava ampa av tí. Og enda­ málið við kanningini var at lýsa trupulleikan fyri at vita, hvussu nógvan larm, skipini í roynd og veru elva til. Kanningarnar mugu gerast um summarið, tá ið veðrið er gott, tí annars verður úrslitið misvísandi av larmi frá veðri og vindi. Í hesum sambandi vórðu seks mátistøðir settar upp ymsastaðni á Signabø og á Langa­sandi í Kollafirði. Umframt  hesar mátistøð­ir­ nar, vórðu kanningar eisini gjørd­ar tá ið ymisk skip lógu við bryggju. Á markinum – og yvir Av tí at talan er um ómannaða máting, ber illa til at isolera ljóðsstøðið frá skipum ella ferðslu, og hyggja eftir tí hvør sær. Tí er tað eisini trupult at koma til nakrar beinleiðis nið­ ur­støður, um hvussu virk­ semið á havnarøkinum ávirkar ljóðs­støðið á Signabø. Men kanningin vísir, at í mið­al er larmurin ímillum 43 desibel 53 desibel á Signabø og mill­um í 60 og 69 desibel á Langa­sandi.  Á Signabø er larmurin so­ statt umleið á markinum, ella beint undir markinum, í til­ mæl­unum frá WHO fyri ljóð frá ferðslu. Hámarkið hjá WHO um ljóð frá ferðslu er 53 desibel sum heild um samdøgurið, men um náttina er tað 45 desibel. Men ein partur av larminum á Signa­bø stavar eisini frá ferðslu, staðfestir kanningin. Hinvegin er larmurin á Langa­sandi væl oman fyri somu tilmælini hjá WHO.  Men í hesum sambandi verð­ ­ur eisini víst á, at tað sær út til, at tað mesta av larminum á Langasandi er frá bilum, sum koyra framvið. Haraftur ímóti er tey á Langasandi lítið og einki ávirkað av larmi frá skip­ um. – So í hesum sambandi ger tað lítlan mun um skip fáa streym í landi ella ikki. Og tað merkir eisini, at tað vinning­ urin av at gera eina skipan við lands­treymi, er rættiliga av­ markað, sigur Jónsvein Lam­ hauge, havnameistari í Havn. Hinvegin vísti kanningin eis­ini, at ljóð við lágum fre­ kvensi kann vera ein trupul­ leiki í timburhúsum á Signa­bø. Fyri at nevna eitt dømi um, hvussu nógvur larmur, talan er um, kann leggjast afturat, at van­lig samrøða ímillum fólk, er eini 60 desibel, og ljóðið frá ein­um persónbili sum kemur koyr­andi undir vanligum um­ støðum, er eini 70 desibel. Sama tal á skipum Samstundis vísir kanningin á, at í 2018 var virksemið á havn­ arløgunum í Kollafirði á leið tað sama, sum árini framm­an­ undan. Tó vóru nógv fleiri uppi­ sjóvarskip á Kollafirði 2017 enn í 2016 og 2018, men tað var helst tí, at uppsjóvarvirkið hjá Varð­ anum á Tvøroyri brann í grund og tók sostatt ikki ímóti fiski. Avleiðingin av tí var so eisini tann, at tað vóru heldur fleiri farmaskip í Kollafirði í 2017 enn tað vóru árini framm­an­ undan. Tilsamans vóru 92 skip í Kolla­firði í august og í sept­ ember í 2016 og 80 skip í 2018, tá ið kanningin varð gjørd. Men í   2017 vóru 130 skip í Kollafirði í august og í sept­ ember. Av teimum vóru 26 stór bingjuskip og farmaskip, útvið 20 uppsjóvarskip. Men í august og í september í 2017 vóru 33 uppsjóvarskip í Kollafirði. Tilsamans vóru vóru skip annars 240 ferðir í Kollafirði í 2016. Fólk noyðast at góðtaka at tey ikki fáa náttarfrið OV DÝRT Sum støðan er nú, er tað ov dýrt at geva skipum streym úr landsi, soleiðis ar tey ikki larma, staðfestir Bogi Andreasen, formaður í vinnunevndini hjá Tórshavnar Býráð Áki Bertholdsen Tey, sum hava trupulleikar av, at skipa liggja við bryggju og larma, skulu ikki gera sær nakrar vónir um, at trupul­leik­ in verður loystur. Sum vit skriva í aðrari grein, er tað so dýrt at gera eina effektiva skipan, har skip fáa streym úr landi, at fíggjarliga er tað ikki burðardygt. Sam­ stundis verður streymurin so dýrur at fáa úr landi, at skipini kunnu gera hann nógv bíligari sjálvi. Men í roynd og veru er tað ein politisk avgerð, hvat skal henda á økinum. Og Bogi Andreasen sigur púra greitt, at í løtuni eru ongar ætlanir um at brúka so nógvar pengar upp á at koma hesum trupul­leik­ an­um til lívs. –  Talan má vera um eina skip­an, sum eisini loysir seg fyri skipini og íløgan má eisini vera burðardyggari, sigur hann. Hann sigur, at tað verður neyð­ugt at finna aðrar – og bí­ lig­ari – mátar at loysa trupul­ leik­an upp á. Men hann við­ur­ kennur samstundis, at hann hevur onga sum helst hóming av, hvørjar hesar alternativu loysn­irnar kunnu vera. Hinvegin sigur hann, at menn­ingin á økinum er stór, at hann væntar, at okkurt vísir seg um ikki alt ov langa tíð. Hann ivast eisini í, hvussu væl ein skipan við landstreymi hjálpir upp á trupulleikan, tí ljóðkanningin vísir, at nógv av larminum stavar frá ferðslu. Einki bann Harafturat staðfestir Bogi Andreasen eisini, at tey fara ikki at banna skipum, sum ikki kunnu taka ímóti streymi úr landi, at leggja at bryggju í Tórs­havnar kommunu. Hann sigur, at skal ein slík skipan ikki vera kappingar­av­ lag­andi, verður tað neyðugt at fáa felags reglur fyri alt landi um hesi viðurskifti, og tískil er tað ein landsuppgáva at gera reglurnar á hesum øki. Bogi Andreasen sigur ann­ ars, at nú eystara bryggja í Tórs­havnar Havn verður bygt út, verður lagt upp fyri, at skip­anir verða settar upp, so­ leiðis at tey kunnu fáa streym úr landi. Annars heldur for­ mað­urin í Vinnunevndini hjá Tórs­havnar Býráð, at tað er ikki nógv at gera við støðuna, sum er, men í framtíðar byggi­ ætl­anum eiga slík havnaløg at verða løgd uttan fyri bygd øki. – Vit mugu fáa eina bíligari loysn, heldur Bogi Andreasen, formaður í Vinnunevndini í Tórshavnar Býráð Ikki allur larmurin stavar frá skipum, sum liggja við bryggju, tí bilarnir, sum koyra ígjøgnum Kollafjørð, larma eisini illa, vísir ein kanning