mikudagur 15. mai 2019síða 15

FRÍGGJADAGUR 17. MAI 2019 SOSIALURIN 56 15 Richa Beinta Richardsdóttir og for­telur nærri. - Mann upplivir alt slag av kvinn­um, sum hava verið út fyri øllum slag av harðskapi. Onk­un­ tíð inniber tað, at mann má hava løgregluna við inn í leikin, aðrar tíðir er neyðugt at fara á skaða­ stovuna, og so hjálpir vaktin við tí. Sterk uppliving hjá børnum Tá talan er um eina kvinnu, sum hevur eitt barn við sær, eru vakt­ arkvinnurnar báðar ein góð hjálp. - Tá fer ein við kvinnuni á løg­reglustøðina ella skaða­stov­ una, meðan hin verður eftir við barninum ella børnunum, sig­ur Richa og vísir á, hvussu upp­liv­ing­ in á Kvinnuhúsinum kann ávirka børnini. - Tað kann vera ein sterk upp­ living fyri eitt barn at rýma úr heim­inum við mammu síni á miðj­ari nátt fyri at flyta inn í eitt fremmant hús. Tey smærru børn­ini flyta sum oftast við inn beinanvegin, meðan tey eldru onkuntíð fara til onkran familju­ lim, men tað er øgiliga ymiskt við tí og veldst alt um umstøðurnar. Menn prøva seg fram Tað hendir seg, at kvinnuligu vakt­ irnar fáa beinleiðis samband við menn gjøgnum telefonina. - Eg havi verið út fyri, at menn hava ringt inn og spurt eftir ávís­ um kvinnum. Teir prøva seg fram fyri at vita, hvar kvinnan er við at brúka sovorðnar snildir og spyrja seg fyri, fortelur Richa Beinta Rich­ardsdóttir. - Tað er sjalvandi ikki nakað, vit for­telja monnunum, so tað hava vit altið víst av okkum. Hetta verða vaktirnar eisini ávaraðar um, áðrenn tær byrja í starvi. Teir tora ikki at vísa seg Richa Beinta Richardsdóttir er ikki bangin fyri, at harðligu menninir, sum eru eftir kvinnunum, vísa seg í Kvinnuhúsinum. - Í prinsippinum kann tað væl vera, at onkur roynir at koma inn, men tað havi eg so ikki upplivað enn. Tað er íð hvussu er sera óvan­ ligt. Teir flestu menninir skamm­ ast so illa, at teir tora ikki at vísa seg. Teir vilja ikki vera sæddir, tí so verða teir natúrliga lagdir undir at vera harðligir. So tað er ikki ein trupul­leiki, ger Richa greitt. Men nakrar av kvinnunum, sum eru vakt í Kvinnuhúsinum, hava verið vitni til ógvusligar hend­ingar. - Tað, sum mann sær og hoyrir her, kann gera, at mann hugsar nógv um tað aftaná. Vit hava lima­ fund­ir, og vit kenna hvørja aðra, so vit kunnu altíð taka eitt prát, um vit hava tørv á tí. Eru dulnevndar Tað er umráðandi, at tænastan er stillfarandi. - Vit spyrja ikki, hvussu kvinn­ an eitur, hvaðani hon er ella nakað annað persónligt. Vit siga heldur ikki, hvussu vit eita, uttan so at kvinn­an spyr, sigur Richa Beinta Richards­dóttir. - Ein kvinna, sum hevur verið inni hjá okkum, fær at vita, at hon ikki nýtist gera seg til kennar, um hon møtir mær úti í býnum. Tað er heilt upp til hana, um hon ynskir tað ella ikki. Onkur er púra opin, og aðrar lata ikki við seg koma, sigur hon. Tað kemur eisini fyri, at kvinn­ urnar ikki vilja síggjast í Kvinnu­ hús­inum, men hava brúk fyri ein­ um práti kortini. - Onkuntíð havi eg møtt kvinn­ uni mitt í býnum, tí hon ikki vil hava, at fólk skulu síggja seg í Kvinnu­húsinum. Hetta er eina­ mest fyri at verja seg sjálva móti harð­liga manninum, fortelur Richa. - Um mann ynskir at halda lág­ an profil, so er tað í lagi. Tað verða í øllum førum ikki vit, sum fara út at fortelja nakað um teirra privat­ við­ur­skifti. Tað kemur ikki fyri, tí vit hava tagnarskyldu. Skal altíð vera samband Vakttelefonin hjá Kvinnuhúsinum svarar dag og nátt árið runt, og tað hevur stóran týdning. - Tað skal altíð vera ein møguleiki at fáa fatur á einum vakti og kunna fáa hjálp frá Kvinnu­hús­inum. Einki eitur, at mann skal bíða við at fáa sam­band við okkum, sigur Richa Richards­ dótt­ir, sum í hesum sambandi má vera klár at loypa frá øllum, tá hon hevur vakt. - Um eg eri boðin í eitt brúdleyp ella annað, meðan eg havi vakt, so veit eg, at eg kann vera noydd at fara. Um ein kvinna ringir til mín, so taki eg telefonina og vegleiði hana. Tað hevur stóran týdning, at vit eru tøkar allar tímarnar, so mann er klár at traðka til, skuldi tað verið neyðugt. Hetta er møguligt, tí 35 sjálv­ bodn­ar kvinnur eru við í hesari vakt­arskipani, sum Richa er part­ ur av. Fangi í egnum heimi Richa Beinta Richardsdóttir vísir á, hvussu nógv Kvinnuhúsið hevur at siga fyri kvinnur í Føroyum. - Um Kvinnuhúsið ikki var, so høvdu hesar kvinnurnar bara gingið við sínari vanlukku heima uttan at komið víðari. Tá mann onga­staðni hevur at fara, er tað eitt sindur sum at vera fangi í egn­um heimi, sigur Richa og heldur fram. - Eg dugi slett ikki at ímynda mær, hvussu tað hevði verið uttan Kvinnu­húsið. Tað hevði verið ræðu­ligt fyri nógvar kvinnur. Eg vænti, at nógvar høvdu ongantíð komið fyri seg, um tær ikki høvdu hend­an møguleikan. Tað stóra stigið Richa vísir á, at sjálvt um mann tos­ar alsamt meira um harðskap í heiminum í dag, er harðskapur fyri nógvar kvinnur sera tabulagt. - At hava verið fyri kropsligum ella sálarligum harðskapi er ikki akkurát nakað, mann reypar av. Tað er nú soleiðis, at tá mann er út fyri harðskapi, so verður mann meira og meira niðurbrotin. Longri tíð mann gongur við tí, verri hevur mann við at seta orð á tað. Bara tað, at tær taka stigið til at fara í Kvinnuhúsið, so hava tær longu vunnið fyrsta stigið. Tað eru nógvar kvinnur, sum venda aftur til Kvinnuhúsið fyri at vísa sína gleði og takksemi. - Summar fortelja, hvat Kvinnu­ húsið hevur gjørt fyri teirra lív, og hvussu hetta tilboðið hevur hjálpt teimum ávegis. Tað hendir seg eisini, at onkur kemur at ar­beiða sum sjálvboðin vakt, tá við­kom­ andi hevur fótað sær. Tær vilja geva ta somu hjálpina, sum tær hava fingið, víðari til aðrar, sum hava tørv á tí, sigur Richa Beinta Rich­ardsdóttir. - Tað kostar einki Fyri Richu gevur tað nógva mein­ ing at arbeiða sum sjálvboðin vakt í Kvinnuhúsinum. - Mann kann ikki siga, at hetta er eitt stuttligt starv. Men eg føli, eg geri nakað, sum onkur annar kann fáa gagn av. Mann fær innlit í eina síðu, sum mann annars ikki vil tosa um, og eg síggi, hvussu neyð­ugt hetta er, sigur hon og vísir á, hvussu lítið tað í roynd og veru krevur av einum. - Tað er ikki so ofta, eg havi verið noydd at farið, so tað er ikki eitt starv, mann verður hongdur upp uppá. So tað nýtist ikki at av­ skrekkja nakran frá at hjálpa til sum vakt. Mann ger eina góða gerð fyri nøkur fólk, sum hava brúk fyri hjálp, og tað kostar einum at kalla einki. Tað kann kosta tað, at mann er til taks sættu hvørja viku, sigur Richa Beinta Richardsdóttir. Eg vænti, at nógvar høvdu ongantíð komið fyri seg, um tær ikki høvdu Kvinnuhúsið Við 10 árum á baki sum vakt í Kvinnuhúsinum hevur Richa Beinta Richardsdóttir gott innlit í eina myrka síðu av samfelagnum era til taks