mikudagur 20. mai 2020síða 11

FRÍGGJADAGUR 22. MAI 2020 SOSIALURIN 42 11 so nógv um tað enn, sigur Silja Strøm. Tómrúmið varð fylt við list Tað at gerast listafólk var ikki hennar barnadreymur, men áhug­in fyri list var tó har. – Eg havi altíð teknað nógv sum barn, men tá ið eg gjørdist tann­áringur, var tað serliga svimj­ing, sum fylti sera nógv, sigur Silja Strøm. Hon svam við Havnar svimji­ felag og var ein av úrvals­ svimjar­un­um í felagnum. Men alt broyttist, tá ið hon í 2.g fór til Norra at ganga á einum altjóða Reyða Kross skúla í tvey ár. – Alt var nýtt fyri mær, og tað var sera stór broyting at ganga sam­an við næmingum úr so nógv­um londum. Tað var eisini stórt tómrúm, tá ið eg ikki fekk høvi at svimja, eins og eg hevði gjørt. Ein av lærugreinunum á skúla­num var list, og har hevði eg ein sera góðan lærara. Tað tómrúmið, sum eg hevði havt, varð fylt út við listini. Vit høvdu altíð møguleika at koma inn í listaundirvísingarhølið, og eg var har næstan allatíðina. Eg roknaði, skrivaði stílar og allar uppgávur inni í tí hølinum, sigur Silja Strøm. Samrøða úr telefonboks í Beograd Hon hoyrdi um listaskúlar, meðan hon var í Norra, og fekk eisini at vita, at møguleiki var at fáa góðan stuðul hjá teimum, ið høvdu gingið á hesum Reyða Kross skúlanum. – Lærarin í list stuðlaði mær væl og skumpaði undir, at eg skuldi søkja inn á tveir skúlar í Bretlandi, sum hon hevði góðar royndir við. Eg roknaði ikki við at sleppa inn, tí eg hevði ikki so nógvar listarligar royndir, men eg søkti á skúlan í Glasgow og tann í Edinburgh, sigur hon. Silja Strøm fór so á interrail. Men meðan hon var burtur, fekk hon boð um, at tey á skúlanum í Glasgow vildu gera eina sam­ røðu við hana. – Eg var niðri í Beograd í Serbia. Samrøðan varð gjørd í eini telefonboks í Beograd. Tvær vikur seinni fekk eg at vita, at eg var sloppin inn. Eg hevði ein mánað at taka avgerð, um eg tók av, sigur Silja Strøm. Hevur atelier í London Alt gekk skjótt fyri seg, og bara 20 ára gomul byrjaði unga vest­ mannadaman á listaskúla í Glas­gow í Skotlandi. Hon tók linjuna, ið eitur Painting and print­making. Eina lestrarhálvu tók hon tó í Wien í Eysturríki. Hon fekk sjeik í Glasgow og helt á at búgva har, eftir at út­ búgvingin var liðug. Síðstu fýra árini hava tey tó búð í London, har sjeikurin nú arbeiðir. – Fyrstu árini eftir eg var liðug at lesa, hevði eg fleiri fram­sýningar í Glasgow og í Før­oyum. Eg hevði eisini ann­að arbeiði við síðuna av. Millum annað á matstovu, sum tænari til brúdleyp, og á kafé sum fyriskipari av ymisk­ um verkætlanum fyri Scottish Sculpture Workshop í Norður­ skotlandi. Harafturat havi eg eisini myndaprýtt fleiri bøkur og tónleikaútgávur og gjørt nógv annað grafiskt arbeiði, sigur hon. Hon hevur eisini verið knýtt at nøkrum listaverkætlanum í Skot­landi, har hon eisini hevur fing­ið stuðul, og tá hevur hon nýtt tíðina burturav at arbeitt við listini. – Seinast trý árini havi eg mest sum burturav arbeitt við listini. Tað er nógv at síggja í Lon­don og sera áhugavert á tann hátt, men tað var trupult at venja meg við tað í byrjanini, sigur hon. Síðstu tvey árini hevur hon havt atelier í London, og tað hev­ur hjálpt. – Tað er gott at hava eitt stað at vera. Eg havi eisini verið við á fleiri framsýningum í London, sigur Silja Strøm. Arbeiða í Føroyum Hóast hon nú býr í London og ofta er í Glasgow, har hon eisini hevur atelier, hevur hon ferð­ast regluliga til Føroya, her Tað var eisini stórt tómrúm, tá ið eg ikki fekk høvi at svimja, eins og eg hevði gjørt. Tað tómrúmið varð fylt út við listini Silja Strøm, listakvinna, hevur fingið trý ára listafólkaløn MYND: FIELDING HOPE