týsdagur 10. november 2020síða 27

11 Sosialurin Mikudagur 12. november 2020 Bókajól SPROTIN KÓKA BJØRN Mikael Niemi. Umsett hevur Jákup í Skemmuni Sprotin 298,- Kóka bjørn er ein hugfangandi skaldsøga um, hvussu stórar hendingar raka ein lítlan heim, hetta er ein krimisøga úr norðasta Svøríki, sum fer fram í einari fortíð, sum luktar av brennivíni, sveitta og svongd, og hetta er ein bók, sum fer beint í hjartað.  LEKSIKON UM LJÓS OG MYRKUR Simon Stranger. Umsett hevur Marna Jacobsen Sprotin 298,- Tá ið høvundurin Simon Stranger fær at vita, at familjan hjá konu hansara hevur búð í húsunum, har Rinnan-harkaliðið helt til, tað ræðuliga Harkalið-kleystrið, fer hann at grava fram søguna um  Komissar-familjuna, bæði tey, ið slupp við lívinum, og tey, sum vórðu dripin. Arbeiðið setur hann andlit til andlits við mannaættina í sínum allarmyrkastu síðum. RAKKALJÓÐ - YRKINGAR Jóanes Nielsen Sprotin 248,- Yrkingarnar eru prikkurin yvir øllum tí, ið Jóanes hevur skrivað í fjøruti ár, og sum yrkjari hevur hann somu dygdir sum gott whisky, hann bara búnast við aldrinum. Evnisvalið broytist og víðkast, og viðgerðin dýpist. Hesin vandni yrkjarin skrivar hvassari og eymari enn nakrantíð áður. Hann melur aftur á stóru tilveruspurningarnar og ger eisini ferð út á tey evstu mørkini. Í UMFARI – TÝDDAR YRKINGAR Umsett hevur Heðin M. Klein Sprotin 148,- Eitt fjølbroytt savn við týddum yrkingum. Hesa ferð tekur Heðin ein øgiliga breiða sveip, sum fevnir um yrkingar úr Vietnam, India, Suðuramerika og Norðurlondum. Hetta er ein kraftmikil úrdráttur, sum er ein fragd at lesa hjá teimum, sum dámar at lesa yrkingar. Í STOVUNI SOFU, Í KØKI KOMFÝR Jóan Pauli Joensen Sprotin 498,- Í stovuni sofu, í køki komfýr lýsir, hvussu vit hava búð og búleikast her á landi frá miðøld til 1960. Serligur dentur verður lagdur á tíðarskeiðið millum 1800 og 1960. Frá langhúsum og kroysum úr gróti og flagi til nýtíðarhús. Hvussu ávirkan uttaneftir fekk fólk at gera meira burturúr og smátt um smátt at fara undir at gera húsini betri og liviligari. Frá roykstovu og útundirgerð til glasstovu, frá moldgólvi til timburgólv. TAÐ ORÐIÐ – ONNUR ØKT ÚTGÁVA Heðin M. Klein Sprotin 148,- Tað orðið – út aftur í endurskoðaðari útgávu. Tað orðið, sum kom fyrru ferð út í 2015, er bygt upp á mótsetningar, helst so ítøkiligar og grundleggjandi , sum til ber, formliga settir upp parvís í hvørjum parti sær – alt í somu yrking við so og so mongum pørtum.  LÍVSINS DANSUR Bárður á Lakjuni Sprotin 248,- Lívsins dansur er vovin saman við trimum træðrum, ið eru tekstir, tónar og myndir. Tekstliga verður hugleitt um tað viðbrekna, følna og deyðiliga, um kærleika, ljós og frið, og hvussu dýrabart og vakurt lívið kann vera og er. Harumframt eru tekstir tiknir við, ið meiri beinleiðis bera á trúarbógvin og slíkt, sum hevur við trúgv og trúarlív at gera. EYGUNI Í RIGEL Roy Jacobsen. Umsett hevur Edvard S. Olsen Sprotin 248,- Vit eru í 1946, dóttirin er vorðin tíggju mánaðir gomul, og Ingrid Barrøy ger vallaraferð ígjøgnum Noreg, sum nú aftur livir í friði, fyri at finna pápan at barninum. Eygu Rigels er skaldsøga um eitt fólk beint eftir eitt kríggj – og kríggj ger okkurt við fólk. Men tað ger friðurin eisini. Tað ger okkurt við minnið. Ingrid fær vent heimsmyndina upp eftir enda. TÁ IÐ EINGLAR SPÆLA MOZART Lisbeth Nebelong. Umsett hevur Elin Henriksen Sprotin 298,- Tá ið einglar spæla Mozart er ein skaldsøga um leitanina hjá eini kvinnu eftir meining í einum nútímans heimi. Um at velja og velja frá, um kærleika, tónleik og politikk. Hon er eisini ein frásøgn um tað norðurlendska. Um viðurskiftini millum Føroyar og Danmark fyrr og nú, og um leið føroyinga ávegis til sjálvstýri.  GILGAMESJ - VIDERÖ HUGLEIÐIR Kristian Osvald Viderö Sprotin 298,- „Nútímans vísindi, sum øll eru undir orsakasambandinum, eru grunnhyggin, síggja einans tað, sum er omaná, tí følnar lívið allstaðar, har tey sita í hásætinum og skipa og stjórna, eins og nú er at sjá um vesturheimin – lívið er har tómt, allir menn eru á ferð frá einum staði á annan, og umhvervið eitrast og spillist av teirri hræðuligu fljúgving og dynjandi ferðslu – menn fljúgva, tí at teir eru tómir – eins og loftkíkurin – og vita ikki, hvar teir skulu vera…“