mikudagur 17. mars 1999síða 6
‹ fyrra síða allar 24 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
6
tíðindablaðið
Nr. 52 — 17. MARS 1999
Tóra Tóroddsdóttir, fysioterapeutur og rithøvundur:
Eg stóð púra raðaleys
fo fyri børnunum
ESS
and, KU mbri tIl
hvørvid e
alt SIgda.
u árum síðani fór eg spakuliga undir at kanna børn nærri, ið høvdu ilt við at konsentrera seg, vóru flákr-
og óstill. So við og við tóku tey yvirvág í mínum starvi. Hesi bórn hava eina trupla sansaskipan. Um-
- ikki orsøkin, men tå ið hugsað verður um, hvussu gangast skal hesum bórnum víðari, hevur umhvórvið alt
- Vónandi verða avleiðingarnar av bókini tær, at vit fáa fastar karmar um ábyrgdina fyri hesum børnum, sigur
Tóra Tóroddsdóttir, ið hevur skrivað yrkisbókina >Rura - rørslumenning og sansaskipan hjá føroy skum børnum«
D g og Sansaskipan
mítt vaksna
við at venja børn
anini fyri tað mesta
spastisk lamin børn, men
síðani 1986 havi eg arbeitt
við heildarbúning hjá børn-
um í føroyska skúlaverki-
num
Sum frá leið gjørdist
listin longri og longri við
teimum børnum, sum ikki
beinleiðis høvdu eitt ser-
stakt brek og onga avmark-
aða sjúkuavgerð. Hetta vóru
børn, sum høvdu ein truplan
gerandisdag. Tey eru flåkr-
andi og ókonsentrerað, hava
linan kropp, mødast skjótt
og stødast illa. Summi teirra
eru óstortlig og klombrut.
Fyrstu tíðina stóð eg
rættiliga ráðaleys yvir fyri
hesum børnunum, eins og
mong onnur í øðrum yrkis-
bólkum. Eg fór tí spakuliga
undir at kanna tey nærri. So
við og við tóku tey heilt
yvirvág í mínum starvi. Eg
fór á eitt skeið, ið eitur sans-
askipan. Og út frá ti for eg
undir at kanna, júst hetta,
greiðir Tóra Tóroddsdóttir
frá
Hvat er sansaskipan
Hugtakið sansaskipan, - á
útlendskum eitur tað sansa-
integrasjón -, merkir sansar
og skipan mótvegis ruðu-
leika. Flest fólk kunnu
brúka sansirnar allar í eimi
heild. Fólk við eini góðari
sansaskipan kunnu sameina
boð ymsa staðni frá í senn
til eina heild, ið gevur týdn-
ing. Tey eru varug við oll
tey boð, sum berast, men
klára at tálma tey flestu nið-
ur. Samstundis kunnu tey
fáa boð, ið hava týdning fyri
løtuna, sterk igjøgnum og
halda seg til tey. Ein vánalig
sansaskipan er tað øvugta.
- Nógvar orsakir kunnu
vera til, at sansaskipanin
ikki er í lagi. Eisini orsakir,
ið einki hava við mítt yrk-
isøki at gera, t.d. sålarligar
orsakir. Í bókini og í við-
gerðini av børnunum havi
eg tó roynt at festa meg ein-
ans við ta kropsligu menn-
ingina. Hetta kalli eg fyr
reina sansaskipan, tvs. børn,
hvors kropsliga menning
ikki er komin uppá pláss,
og hava tað sum høvuds-
orsøk fyri sínum trupulleik-
um
- Tað kann verða strævið
í fyrstu syftu at skilja sálar-
ligar og kropsligar orsakir
at, men tá ið ein hevur havt
við nógv børn at gera, ber
hetta til. Børn, sum hava
aðrar trupulleikar, eitt nú
sálarligar ella eru sálarliga
strongd, hava eisini hesi
kropsligu eyðkennini um
tey hava havt tað trupult í-
gjøgnum alt lívið. Tá rínur
viðgerðin, sum eg havi veitt
teimum, ikki nóg væl við,
meðan hon rínur væl við tey
børn, sum hava havt reina
sansakipan sum grundarlag
undir sínum trupulleikum.
Tað er ein long og torfør
prosess at hjálpa hesum
børnum, og tí verður ein
stórur partur í bókini hjá
Tóru Tóroddsdóttir brúktur
til at útgreina teir trupul-
leikar, ið sansaskipanarbørn
hava at stríðast við.
Hóvuðsgrundarlagið
undir veruligum sansaskip-
viðvíkjandi húð- og tyngd-
arsansi, tað sum á yrkismáli
eisini verður rópt vestibul-
ersansur. Tyngdarsansur er
ein ótilvitaður sansur, sum
ger at vit sansa okkara egnu
tyngd støðugt ella á ferð.
- Barnakonur, sum av eimi
trupulleikum. Nógv verða
ongantíð viðgjørd, tí kapa-
sitetur er ikki til tað, sigur
Tóra Tóroddsdóttir.
Endamálið við bókini er
geva pedagogiskum starvs-
fólki, og fólki í heilsu- og
skúlaverkinum vegleiðing
Beint eftir páskir kemur bókin eftir Tóru Tórodds-
dóttir „Rura - rørslumenning og sansaskipan hjá før-
oyskum børnum" út. Føroya Skúlabókagrunnur gevur
hana út. Í bókini, sum er 170 síður, eru tekningar og
myndir hjá Olivuri við Neyst og Olav Schneider.
Bókin kemur eisini út í Íslandi á íslendskum
anartrupulleikum er, at
barninum tørvar nógv fleiri
boð frá húðsansi, og tyngd-
arsansi, tá ið tey eru heilt
lítil, fyrst og fremst í fostur-
og vøggutilveruni. Í fostur-
tilveruni eru vit bundin at
rérslunum hjá mammuni,
og har uppliva vit støðugt
okkum sjálvi á ferð og flogi
samstundis sum fostur-
vatnið mýkir okkum. Tí
fødast vit rættiliga búgvin
ella aðrari orsøk ikki kunnu
røra seg so nógv, kunnu vera
í vanda fyri at føda børn, ið
eru afturúrsigld viðvíkjandi
sansaskipan, og heilt nógv
børn, ið eg havi havt við at
gera, hava havt eina
mammu, sum hevur ligið
meðan hon hevur verið við
barn.
Vegleiðing og amboð
„Rura - rørslumenning og
sansaskipan hjá føroyskum
bórnum“ er skrivað út frá
royndum, ið Tora Tórodds-
dóttir hevur gjørt av 250
børnum í føroyska skúla-
verkinum í aldrinum seks
mánaðir til 18 ár. Megin-
parturin er tó skulabørn
- Heilsusystrarnar í Før-
oyum hava eitt vakið eyga
og gera nógv fyri at fyri-
byrgja, at trupulleikar kunnu
standast. Siggjast tekin
tíðliga um sansaskipan-
artrupulleikar er mangan
nóg mikið hjá foreldrunum
at mýkja og rura barnið eina
tíð. Dagstovnarnir og skúl-
arnir gerast alla tíðina betur
førir fyri at síggja tekin sum
hesi. Nógv børn verða upp-
dagað, tá ið tey koma á
stovn, men tað eru altíð nøk-
ur børn, sum ikki verða
uppdagað og sum koma í
skúla við sansaskipanar-
um hesi viðurskifti og am-
boð til at hjálpa, umframt,
at bókin er ætlað sum hjálp
hjá foreldrum at teimum so-
kallaðu sansaskipanarbørn-
unum.
Um ymsu starvsbólkarnir
sakna vitan um hesi við-
urskifti, sigur Tóra Tór-
oddsdóttir.
- Hetta er eitt serøki og tí
verða tað ongantíð nógv
fólk, sum dugahetta væl.
Nógv fólk hava eina hóm-
ing av hesum vidurskiftum,
men tey eru fá, sum hava
stóra vitan. Tess breiðar:
kunnleikin er, tess betri er
møguleikin fyri, at børn
verða uppdagað tíðliga og
tískil kunnu fáa hjálp. Og
tað er ætlanin við bókini.
- Við bókini vóni eg eisini
at fáa fatur á breiddini, tað
vil siga, á teimum børnum,
sum ivamål er um. Akkurát
teimum veit eg, at vit kunnu
hjálpa væl. Stødist barnið
væl í vanligum spæli, hevur
spælifelagar, og er virkið og
nøgt við sin gerandisdag, so
er sansaskipanin i lagi.
Eingin undurviðgerð
Hjálpin, ið børn við sansa-
skipanartrupulleikum fáa.
er eingin undurviðgerð, ei
heldur skjót og stutt.
- Jú minnt børnini eru, jú
betur og skjótari ber til at
viðgera tey. Men sum heild
tekur tað millum eitt og fyr:
ár at viðgera og venja bór
ini. Venjingin gongur út
uppá at geva børnum sansa-
upplivingar í nógvum
nøgdum svarandi til tað tíð-