mikudagur 10. november 1999síða 11
‹ fyrra síða allar 31 síður næsta síða ›
Hendan síðan hevði ongan tekst í PDF-skjalinum. Teksturin niðanfyri er lisin maskinelt (OCR) og kann hava villur.
Tekstur á síðuni
Nr. 214 - 10. NOVEMBER 1999
keypa og umbyggja 10
avlagdar snurpubátar.
Teir vórðu førdir til Grøn-
lands, og einir sjey vórðu
mannaðir við føroyingum.
Utróðrarmenninir lótu ikki
væl at. Bátarnir vóru íkki
lidnir, tá teir komu, og lóku
illa.
Teir vóru eisini útgjórdir
við gassi til kóking og hita,
og hetta tóktist monnum
hættisligt. Summir kendu
seg illa, tá teir høvdu blund-
að í lugarinum, og einaferð
hendi ein spronging, sum
hevði stóran skaða við sær.
Jens Jacob Niclasen og
Eigil Rasmussen í Miðvági
vóru ein morgunin farnir at
starta NDF 1. Meðan Eigil
fæst vid hetta undir styrhus-
inum, hendir ein sterk
spronging, og hann verdur
slongdur um koll.
Eldur kom i bædi båt og
mann, men honum eydnad-
ist at trilva seg upp gjøgn-
um leytaran, ut å dekkid og
stoyta seg á sjógv. Fyrstu
ferð, hann stoytti seg, end-
aði hann niðri í lítla báti,
sum lá bundin við síðuna,
men aðru ferð kom hann á
sjógv, og eldurin slóknaði.
Menn komu beinanvegin
til hjálpar og fluttu Eigil á
sjúkrahúsið, sum var beint
við. Har lá hann leingi og
varð vidgjørdur fyri álvar-
som brunasár á hondum og
andliti. Jens Jacob mátti eis-
ini undir læknahond fyri
brunasár, serliga um hend-
urnar.
NDF | varð vrak av hesi
hending.
Norðmenn
koma við snelluni
Hetta árið var norðmaðurin
Dagfin Giske í Føroyinga-
havnini við einum nýggjum
aluminiumsbáti, sum var 32
fót. Hann var utgjørdur við
norskari snellu. Hon roynd-
ist Oføra væl, og Giske
segði, at tað var sjáldan, teir
fingu færri enn fimm á í
senn.
Teir vóru tríggir mans og
fingu tilsamans 50 tons av
toski. Tá høvdu teir spilt
tvær vikur burtur til kalva-
fiskiskap, sum bara gav eitt
Nordafar-bátarnir vóru 10 í tali í 1955. Her liggja fýra av teimum í Vatnvíkini úti í gomlu Førovingahavn
tíðindablaðið :
S Je
ini. Fremst liggur NDF 1 og brennir
eftir eina spronging umborð. Teir hildu, at gassið var orsókin. Tveir mans fingu álvarsaman brunaskaða, og báturin varð vrak
tons.
Snellan hjá Giske fekk
stóran tydning fyri føroysk-
ar fiskimenn. Onkur fekk
eina snellu heim við, og tá
bátarnir byrjaðu útróðurin í
1956, vóru fleiri, sum vildi
hava snellu.
Miðvingurin Harry Birti-
líð skrivaði heim úr Føroy-
ingahavnini, at útróðrarbát-
arnir har fyri tað mesta
brúktu "snellur". Menn lótu
væl at hesum nýggja reið-
skapi. tí hann fiskaði so
skjótt — upp í 10 fiskar upp
á dráttin.
Hetta árið mannaði Nord-
afar bara fýra bátar, og teir
privatu vóru ikki stórt fleiri.
Dávur Thomassen í Kvívík
var við pápa sínum Djóna
við einum NDF-báti.
Teir tóku land
Føroyingar í Grønlandi
Jégvan Arge
Tå august var reidiliga
komin, var gott vedur og
ørgrynna av flotfiski. Båt-
arnir í Føroyingahavnini
høvdu frálíka góðan fiski-
skap.
Carl Johannesen á Sandi
var formaður á NDF 5. Teir
byrjaðu við vanligum sneri,
men fingu ikki so nógv. So
varnaðist hann, at aðrir, sum
høvdu snellu, drógu. Hann
skifti snørini út frá degi til
dags og setti snellur upp í
staðin
Gongd kemur á aftur
I 1957 bragdaði rættiliga hjá
útróðrarmonnunum í Grøn-
landi. Í Ravnsoynni gjørdu
teir eitt rokár, sum sjáldan
áður, og fiskiskapurin hjá
teimum fáu bátunum í Før-
Skopuningar høvdu vid 8-mannafarinum ”Gripi'
oyingahavnini var eisini
góður.
Av ti, at inntøkumøgu-
leikarnir í Íslandi minkaðu
orsakað av ótryggum gjald-
oyravidurskiftum, vildu
nógvir menn sleppa til
Grønlands at rógva út í
1958. Talið av føroyskum
útróðrarbátum tvífaldaðist
úr 31 upp í 62. Serliga komu
nógvir nýggir mans í For-
oyingahavnina.
Hetta kravdi, at teir bygdu
sær nýggjar skúrar. Vest-
menningar bygdu á suður-
arminum, hvalbingar og
víkarmenn í Dagsmarsvík,
sørvingar í Birtuvikini og
skopuningar innrættaðu sær
ein skúr hjá "Atlantsfari-
num” í Lektaravíkini.
Niels Juel var á reportasj-
uferð i Grønlandi fyri út-
varpið. Hann gekk hús úr
húsi í Ravnsoynni, og fekk
eisini eitt prát við Hans Jac-
ob Ellingsgaard, sum nú tók
við sum trúboðari og for-
maður. Arið eftir bygdi
hann sjómansheim í Syðru
havn.
Fyrsti maður, útvarpið
hitti í Føroyingahavnini, var
klaksvikarprestur Jóhan
Nielsen. Hann kom út á
"Karin K” eftir posti fyri
sjómansheimið. Jóhan var
farin yvir at víga sjómans-
heimið inni við Nordafar og
hevði ikki fingið fart heim
aftur enn.
Og á sjómansheiminum
gjørdi Niels Juel eitt lítið
hál. Har hitti hann ein
mann, sum hevd verið í
Grønlandi longu i 1914 —
aðru ferð føroysk skip vóru
har á royndarveiðu. Tað var
sørvingurin Isak Jacobsen,
sum nú búði í Fuglafirði.
1958 var hansara fyrsta ár
sum útróðrarmaður í Grøn-
landi.
Bókin komin
Bókin Teir tóku land 4
greiðir frá mongum øðrum
um føroyingar í Grønlandi.
Hon er yvir 200 síður og er
prýdd við 150 myndum og
kortum. Anker Eli Petersen
hevur teknað kort og kápu.
Hestprent hevur framleitt.
Bókin kostar 299 kr. í bók-
abúðum og handlum.
vissad sær innivst í einum skúri hjá "Atloantsfarinum" í
Lektaravikini. A flóð kundu teir sigla til dyrnar. Í durunum stendur Jacob Jensen, í skutinum Sigurð Hentze. Adrian
Hentze heldur í stavninum. Jens Marius Hentze tók myndina