týsdagur 12. juli 2005síða 9
‹ fyrra síða allar 81 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 130 - 12. juli 2005
9
– Tað krevur fakligt
innlit at hjálpa einum
rúsevnamisnýtara.
Vantandi vitan um
sjúkuna kann verða
við til at fasthalda
misnýtaranum í
misnýtsluni, sigur
Jesper Grubach,
viðgeri, sum skipar
fyri grundskeiði í
misnýtsluviðgerð í
Føroyum, ið byrjar
næsta mánað
SKEIÐ
Anna V. Ellingsgaard
anna@sosialurin.fo
Var tað nokk, at seta
proppin í fløskuna ella bara
gevast við at taka rúsevni,
høvdu vit neyvan havt
nakrar misnýtarar yvirhøv-
ur. Ongin ynskir at verða
misnýtari, og at so fá klára
at basa misnýtsluni sjálvi
er besta tekin um, hvussu
álvarslig hendan sjúkan er.
Tí er tað eisini so umráð-
andi, at tey, sum eru um ein
misnýtara, vita, hvat tey
hava við at gera.
Hetta sigur Jesper Gru-
bach í sambandi við, at tað
nú verður skipað fyri
grundskeiði í misnýtslu-
viðgerð í Føroyum. Jesper
Grubach verður skeiðsleið-
ari, og gongst, sum ætlað,
verður seinni møguleiki at
taka alla útbúgvingina sum
misnýtsluviðgeri
her
heima.
Óverdugt
Uttan mun til, um ein
starvast innan økið, er
hjúnarfelagi ella avvarandi,
krevur tað fakligt innlit at
hjálpa einum rúsevnamis-
nýtara aftur til eitt virðiligt
lív. Tí er skeiðið eisini ætl-
að øllum, ið hava áhuga fyri
hesum arbeiði umframt
fyrrverandi misnýtarum,
sum áhaldandi arbeiða við
sínum edrúskapi. Nógvir
føroyingar hava longu tikið
hetta skeiðið í Danmark,
men sambært Jesper er
tørvurin á útbúnum fólki
innan hetta økið framvegis
stórur í Føroyum. Ikki
minst innan tað sjálvbodna
arbeiðið, sum vit hava lut-
fallsliga nógv av í Føroy-
um.
– Tað er at fegnast um, at
tað eru so nógv, sum ynskja
at hjálpa misnýtarum. Men
tað er ikki nokk at hava eitt
stórt hjarta, um tú veruliga
skalt náa úrslitum. So
leingi, ein misnýtari er
fangaður í misnýtsluni,
lovar hann hvat sum helst,
bert fyri at bróta lyftini og
svíkja álitið fer eftir ferð.
Um tey, sum royna at
hjálpa, áhaldandi geva eftir
og lata seg manipulera,
kunnu tey soleiðis verða
við til at fasthalda misnýt-
aranum í misnýtsluni, sigur
Jesper.
Tí er tað eisini beinleiðis
óverdugt at spara misnýt-
arin fyri at taka avleið-ing-
arnar av síni misnýtslu.
Eisini er tað ein spurningur,
um ikki misnýtarin í síðsta
enda
verður
dyggiliga
svikin, um hann altíð veit
sær eitt stað at koma og fáa
umsorgan eina tíð, uttan at
nøkur krøv verða sett hon-
um, sigur John besøgin.
Avnoktan
Jesper vísir á, at fyrsta
treytin fyri, at hjálpin ella
viðgerðin skal eydnast, er
eitt javnbjóðis forhold mill-
um tann, sum roynir at
hjálpa og misnýtaran. Á
skeiðnum læra luttakarnir tí
millum annað at seta treytir
og krøv og at halda fast við
teimum.
– Ongin viðgerð í heim-
inum kann í sær sjálvum
gera ein misnýtara edrúan.
Men vit kunnu læra at sam-
skifta við hann á ein hátt, so
hann sjálvur kann fáa eyga
á trupulleikan. Tí snýr eitt
av
høvuðsevnunum
á
skeiðnum seg um avnoktan,
ella hvussu misnýtarin fæst
at ásanna, at hann er
misnýtari, sigur Jesper.
Hann leggur afturat, at
eitt av eyðkennunum við
misnýtarum er nevniliga, at
teir ikki tykjast at læra av
sínum mistøkum. Hóast
avleiðingarnar av misnýtsl-
uni gerast álvarsamari og
týðiligari fyri øll onnur, sær
misnýtarin tær ikki sjálvur,
og tí dettur hann út í aftur
ferð eftir ferð
– Tað er ikki serliga tor-
ført at fáa ein misnýtara at
halda uppat at drekka ella
taka rúsevni. Stóra avbjóð-
ingin er at forða fyri, at
hann byrjar aftur. Ein av
stóru spurningunum vit
viðgerar støðugt gruna yvir
er: Hvat hendi, frá tí mis-
nýtarin gjørdist edrúur, til
hann valdi at rúsa seg aftur?
Edrúskapurin er ongantíð
eitt endamál í sær sjálvum,
men bara fyrsta stigið til
eitt gott lív uttan rúsevni.
Tað er har, tað stóra
arbeiðið byrjar, sigur Jesper
og leggur afturat, at allir
trupulleikar hvørva ikki,
fyri tað um misnýtarin
verður edrúur. Fær hann
ikki hjálp at loysa sínar
trupulleikar, kann edrú-
skapurin gerast so pínufull-
ur, at rúsurin enn einaferð
verður einasta loysnin. Tað
er soleiðis, misnýtarin er
vanur at doyva sínar trupul-
leikar, og fær hann ikki
hjálp til at gera tað øðrvísi,
fer hann at halda áfram í
sínum gamla mynstri, inn
til hann fær røttu hjálpina
og er til reiðar at taka ímóti
henni.
Seta okkurt í staðin
Ein afturvendandi spurn-
ingur
á
skeiðnum
er,
hvussu viðgerin kan hjálpa
misnýtaranum at seta okk-
urt í staðin fyri mis-nýtsl-
una. Sum kunnugt finst
ongin úrslitalisti yvir, hvat
eitt eydnuríkt lív er, og tí
ræður tað um at fáa misnýt-
aran at finna aftur til síni
egnu innaru viðri saman
við
viðgeranum.
Hetta
krevur, sum eitt tað fyrsta,
at viðgerin lærir at skapa
eitt gott kensluligt samband
við misnýtaran, so eitt
munagott terapeautiskt ar-
beiði kann byrja.
Hesin parturin av skeiðn-
um snýr seg um at ogna sær
nøkur
amboð
til
at
samskifta við misnýtaran.
Tað inniber so aftur, at
skeiðsluttakarin sjálvur má
á eina persónliga rannsókn-
arferð, har hann má endur-
skoða egna gamlar ímyndir,
væntanir
og
kanska
fordómar. Tí er skeiðið
uppá fleiri mátar eisini ein
persónlig menningarferð
hjá tí einstaka luttakaran-
um.
Jesper Grubach hevur
holla útbúgving og drúgvar
royndir innan misnýtslu-
viðger. Fyri stuttum tók
hann skeið í evninum:
»Avnoktan av misnýtslu«
hjá kenda amerikanska við-
geranum Terence T. Gorski.
Í 1995 stovnaði Jesper Gru-
bach, saman við øðrum,
Institut for uddannelse i
Misbrugsbehandling
og
psykoterapi, sum eisini
skipar fyri skeiðunum í
Føroyum, sum byrja í
august mánað. Skeiðini eru
skipað í fýra eindum og
fevna yvir eitt eitt ára
tíðarskeið.
Misnýtsluviðgerð:
Eitt stórt hjarta er ikki nokk
– Tað er ikki serliga torført at fáa ein misnýtara at halda uppat at drekka ella taka rúsevni. Stóra avbjóðingin er at forða fyri, at
hann dettur útí aftur, sigur Jesper Grubach, misnýtsluviðgeri