fríggjadagur 16. mars 2007síða 16

Nr. 54 • 16. - 18. mars 2007 Vikuskifti 16 at hetta var einki fyri meg, og eg bæð enntá babba bestilla mær eina flogbillett heim. Men tað hjálpti sera nógv, tá ið eg byrjaði at síggja og merkja framgongd, og tað var eisini ein góð hjálp fyri meg, at tveir aðrir føroyingar eisini vóru har. Út at svimja klokkan 6 Lívið hjá Willy var mest sum vent upp og niður í Ebeltoft. – Vit skulu í song klokkan 10 um kvøldið og fóru uppaftur klokk­ an 6. Tað var ein stór broyting fyri meg, tí eg var vanur við at hyggja eftir filmum og eta okkurt langt út á náttina. Nú kundi eg ikki longur eta tað, sum eg hevði hug til, og um dagin íðkaðu vit nógvan ítrótt. Sum tíðin leið, gjørdist alt lættari, og eg haldi eisini, at eg gjørdi meg harðan og stríddi meg ígjøgnum hetta. – Ein vanligur dagur hjá mær kundi verða, at eg fór upp klokkan 6, súkklaði inn til Ebeltoft, har eg svam 1000 metrar í svimjihøllini. So æt eg morgunmat klokkan 8, aftaná tað vandu við í eini høll við góðum umstøðum, og aftan á døgurða var ofta meira venjing á skránni. – Vit fingu eisini undirvísing um kroppin, um kost og annað, og vit sluppu sjálvi at royna at gera mat í køkinum. Starvfólkini vóru sera dugnalig, og tey dugdu væl at hjálpa og motivera okkum. Fer ikki svangur til handils Willy var á skeiði í Ebeltoft frá 7. august og fram til 14. desember. Hann skuldi verða har eina viku longur, men tá hevði hann fingið nóg mikið. – Tað var ein sera hørð tíð, og eg gavst eina viku áðrenn tíð. Tá hevði eg brúk fyri at sleppa burtur, so eg fór til Keyp­ mannahavn í nakrar dagar at hugna mær, áðrenn eg so kom heimaftur. Willy vigaði 132 kilo, tá ið hann vigaði mest, men eftir uppihaldið í Ebeltoft, var hann sloppin av við 52 pund og vigaði tá 106 kilo. Síðani hevur hann tapt seg 16 pund afturat, so at hann nú vigar 98 kilo. – Eg helt, at tað fór at verða truplari at koma heim, men eg havi higartil klár­að at hildið meg burtur frá sjoku­látu og grill, og eg íðki fram­­vegis nógvan ítrótt. Tað kann onkun­tíð verða hart at ganga fram við hillu­num við bommum og sjoku­látu, men tað gongur, og eg havi gjørt mær tað til vana, at eg fari ikki svangur til handils. Lívið er nógv broytt Gerandisdagurin hjá Willy Stampe er blivin ein heilt annar, eftir at hann legði tey mongu pundini eftir seg í Danmark. – Alt er lættari nú. Nú síggi eg ikki longur stjør­­nur fyri mær, tá ið eg bukki meg niður. Tað er eingin trupul­­leiki at fara upp um morg­unin, eg tími væl at fara til arbeiðis, og eg eri ikki so troyttur av ger­andis­deg­num. Eg havi eitt heilt ann­að yvir­skot nú, og við­hvørt veit eg ikki, hvat eg skal finna upp á, tí eg havi so nógv energi. – Fyrstu tíðina eftir at eg kom heim, upplivdi eg ferð eftir ferð, at fólk ikki kendu meg aftur. Eg heils­aði upp á fólk, men eg fekk onga reak­tión, so tá kundi eg í øllum førum enn eina­ferð stað­ festa, at eg var broytt­ur. – Eg havi altíð verið í góð­um lag og havi sæð positivt upp á tingini. Soleiðis er tað eisini heima hjá okkum, og tað hevur hjálpt mær sera nógv. Familjan hevur verið ein stórur stuðul hjá mær gjøgnum alla hesa tíðina, og uttan tey hevði tað ikki borið til, sigur Willy. Sløk 80 pund lættari enn fyri einum góðum hálvum ári síðani, hevur Willy sett sær eitt nýtt mál fyri vektina. – Málið er nú at koma niður á 94 kilo og at halda mær har, sigur hann. - Eg havi altíð verið í góðum lag og havi sæð positivt upp á tingini. Soleiðis er tað eisini heima hjá okkum, og tað hevur hjálpt mær sera nógv. Familjan hevur verið ein stórur stuðul hjá mær gjøgnum alla hesa tíðina, og uttan tey hevði tað ikki borið til, sigur Willy Stampe Mynd: Høgni Thomsen - Tað var blivin ein stórur persónligur trupuleiki fyri meg, at eg vigaði so nógv. Eg orkaði simpelten ikki at fylgja við í gerandisdegnum, sigur Willy Fakta Navn: Willy Stampe Aldur: 21 ár Bústaður: Klaksvík Arbeiði: Timburmaður hjá Norðhús