fríggjadagur 8. juni 2007síða 7
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
Nr. 108 • 8. juni 2007
Vikuskifti
7
og eg kundi ikki hava nakað
fulltíðarstarv við síðuna av
hesum. Eg mátti tí hava góðar
stuðlar, og tað hevði eg eisini
fyrstu árini. Men tað gjørdist
truplari at fáa nóg mikið at stuðli,
og tað ávirkaði hugin hjá mær.
– Tá ið motivatiónin er farin, so
nyttar einki at halda fram, og eg
var komin hartil, at eg var ikki líka
svangur eftir at kappast, sum eg
hevði verið, og eg var eitt sindur
ørkymlaður av, at eg ikki kundi
fáa neyðuga stuðulin til at venja
og kappast, sigur Regin Vágadal.
Hóast tað eru fleiri ár liðin,
síðani Regin gavst at kappast
við hinar sterku menninar í
heiminum, hava teir ikki gloymt
hann heilt enn.
– Eg má siga, at eg fylgi ikki
líka væl við í teirra kappingum
longur, men eg havi framvegis
samband við fleiri av teimum. Tað
var ein sera góð tíð, og eg fekk
nógv góð upplivilsi burturúr. Tað
var stuttligt at sleppa til onnur
lond at kappast, uppliva aðra
mentan og hitta nógv ymisk fólk.
Eg fekk eisini handilsligar royndir
av kappingunum, sum eg skipaði
fyri, og tær royndirnar kann eg
framvegis brúka til nakað.
Framvegis tann
sterki maðurin
Regin Vágadal hevur ikki vant
miðvíst seinnu árini, men hann
heldur seg framvegis í gongd.
– Eg venji eitt sindur, men nú
er tað mest fyri at sleppa av við
nøkur kilo, sigur hann.
Og hann vigar munandi minni,
enn hann gjørdi, tá ið hann varð
upp á tað størsta sum ein av
heimsins sterkastu monnum. Tá
kundi tað koma fyri, at fólk, sum
vóru farin í SMS at fáa sær ein
bita, sóu Regin koma við tveimum
rokaðum tallerkum av mati.
– Eg skuldi hava eina vissa
tyngd fyri at kunna kappast
við hinar sterku menninar, so
eg mátti eta fyri at viga nógv.
Vónandi verður tað ikki neyðugt í
hesum nýggja starvinum hjá mær.
Hóast tað eru liðin fleiri ár,
síðani Regin gavst at kappast, so
minnast fólk framvegis hansara
avrik.
– Eg sleppi ikki undan, at
eg var tann sterki maðurin, og
tað kemur helst at forfylgja
mær í nógv ár afturat. Tað er
ein eingin trupulleiki hjá mær,
og bakgrundin sum tann sterki
maðurin er ofta ein góður og
positivur innfallsvinkul til til
dømis fundir ella samrøður við
fólk, sigur hann.
Á brúnni á SL
Í februar mánaði í 2002 fór Regin
Vágadal í starv á Strandferðsluni.
Fyrsta uppgávan hjá honum var
at samskipa dagligu ferðsluna
hjá stovninum. Árið eftir gjørdist
hann rakstrarleiðari, og tað hevur
Regin um fartelefonir
Fartelefonin er eitt fínt amboð, men hon kann eisini
verða stressandi. Eg royni at leggja telefonina
frá mær onkuntíð, men tað er ikki so lætt at gera
í einum stjórastarvi. Fartelefonin er eisini góð at
brúka til kalendara, men eg havi valt ikki at taka
ímóti teldupostum á fartelefonini – man skal duga
at siga »her til og ikki longur«
Regin um veðrið
Ringt veður kann ávirka arbeiðsdagin hjá okkum á
Strandferðsluni, men eg verði ikki harðast raktur,
tí onnur góð fólk taka sær av broytingum og
avlýsingum. Tað er deiligt at hava gott veður, men
arbeiðsdagurin kann verða eitt sindur strævnari í
góðum summarveðri. Áhugin at arbeiða er ofta størri
um veturin.
ir nýggja kós
➘
– Tað kann sjálvandi verða neyðugt hjá einum
stjóra at taka avgerðir sjálvur og geva harraboð,
men tað geri eg ikki uttan, at tað er neyðugt,
sigur Regin Vágadal, stjóri á Strandferðsluni.
Mynd: Jens Kristian Vang