týsdagur 12. juni 2007síða 18
‹ fyrra síða allar 80 síður næsta síða ›
Tekstur á síðuni
18
Nr. 110 - 12. juni 2007
tíðindi
Fríggjakvøld á Asfalt: Alt
hetta gamla er ikki so langt
burtur í Tórsgøtu í Havn
heldur. Gøtan er gomul
høvuðsgøta í býnum, men
hevur kanska verið meira
ein síðusmoga í nøkur ár,
við meira ella minni tóm
um, niðurløgdum ella lítið
vitjaðum bygningum. Men
so kom lív í aftur undan
asfaltinum
ASFALT
Dagfinn Olsen
dagfinn@sosialurin.fo
Myndir: Ólavur Frederiksen
Asfalt hevur í Føroyum ikki altíð
verið roknað fyri nakað jaligt.
Svarta evjan, ið legði grønt lendi
undir seg, men sum tó ikki klár
aði at forða spírum at treingja
upp í sólarljósið. Hendan svarta
evjan, ið varð blakað á túnini á
sjálvt fjarskotnastu útoyggjum, tá
drotningavitjanir vóru fyri framm
an, og sum førdi mangt hugnaligt
bygdatún inn í nútíðina og
framtíðina, so til bar at standa á
rulluskoytum ella rullifjøl, með
an teir gomlu hittust undir neysta
vegginum.
Alt hetta gamla er ikki so langt
burtur í Tórsgøtu í Havn heldur.
Gøtan er gomul høvuðsgøta í
býnum, men hevur kanska verið
meira ein síðusmoga í nøkur ár,
við meira ella minni tómum, nið
urløgdum ella lítið vitjaðum
bygningum. Men so kom lív í aft
ur undan asfaltinum. Sjónleikur
gleið lættliga inn í Margarinfa
brikkina og ungir tónleikarar
spæla alt annað enn lættan smør
tenortónleik. Posthúskjallarin
gjørdist hugnaligur, Sjómans
heimið nýmótans hotel og virkið
miðlahús við alskyns miðlaam
boðum kom í handilshúsini hjá
Valdemar, har amboð og grýtur
og pottar og annað fyrr vóru, og
har Heinesen fyrr hevði handil
og har ungi spírin William óivað
hevur gingið og lagt
framtíðarætlanir.
Og í fjør sá so nýtt tiltak dags
ins ljós á asfaltinum í Tórsgøtu.
Asfalt!
Spælistað gróðursett
í asfalti
Eg ummælti bólkarnar á planet.
fo fríggjakvøldið og síggjast um
mælini har. Her skal hugleiðast
breiðari um fríggjakvøldið og til
takið. So sum eg síggi tað.
Oyðandi evjan, asfaltið, hevur
fingið nýggja merking. Her skal
gróðursetast tað, ið skal gerast
eitt spælistað í høvuðsstaðnum.
Minnist, at tá vit ungdómar í
Havn í áttatiárunum leitaðu eftir
venjingarhølum, so endaðu fleiri
okkara í gamla Skipshandilinum,
ið nú hevur verið søga í mong ár.
(Handilin lá har, ið Smyril og
Norrøna leggja at). Men gomlu
húsini, ið av mongum stóðu klár
at ríva niður, vóru karmurin eina
stutta tíð. Men sjarman manglaði
ikki. Men so fullu húsini og tíðin
kravdi sítt.
Og soleiðis hevur søgan verið
og líkandi dømi eru fleiri.
Tíðir broytast. Tónleikurin
broytist og umstøðurnar broytast.
Umstøðurnar eru bert blivnar
betri og tað er tónleikurin og
framburðurin eisini. Ungu tón
leikararnir í dag duga væl betri
(tekninst og ástøðiliga), enn tón
leikarar fyri eini 1520 árum síð
ani. Dygdini hevur ongantíð bil
að.
Men spælistað er onki komið
enn, um enn bardagin fyri slíkum
stað hevur verið málið í mong,
mong ár.
Men nú sæst vónarljós og
Asfalt er við at leggja lunnar und
ir gongdina.
Líkt og ólíkt
Spæliskráin fríggjakvøldið var
fjølbroytt sum ferðslan á
alfaraveg. Á asfaltinum ganga og
koyra lík og ólík hvørt í sínum
lag, saman og hvør sær. Á Asfalt
spæla lík og ólík, men tó gongur,
og skal alt ganga, í hægri eind,
nevniliga eitt fjøllbroytt útboð av
tónleikatilboðum á avmarkaðum
stað í avmarkaða tíð.
Fríggjakvøldið var veðrið av tí
fagrasta og tað var lagt upp til
hugnakvøld í góðveðrinum. Ein
góð broyting hesaferð var, at
økið var minkað og færri pallar á
Grør um gangandi f
Blandið av nýggjum, ungum tónleiki og tónleikarum, og so tað kenda, etableraða og so nostalgiina, er sera góð. Har var okkurt fyri øll oyru fríggjakvøldið.
Heine Lützen, eitt av teimum meira etableraður nøvnunum á Asfalt
Mynd: Jens Kristian Vang